جستجو در تک بوک با گوگل!


بازدید
تعریف اتیسم
اُتیسم اختلال رشد ذهنی پیچیده ای می باشد که معمولا در ۳ سال اول زندگی شخص ممکن است بروز کند . به نظر می رسد که یک اختلال در سیستم عصبی که باعث عدم عملکرد صحیح مغز می شود در ایجاد این بیماری مؤثر می باشد . این اختلال در بیماران اُتیستیک باعث می شود که مغز نتواند در زمینه رفتارهای اجتماعی و مهارتهای ارتباطی به درستی عمل کند . کودکان و بزرگسالان اُتیستیک در زمینه ارتباط کلامی و غیر کلامی ، رفتارهای اجتماعی ، فعالیتهای سرگرم کننده و بازی دارای مشکل می باشند . اُتیسم یکی از پنج بیماری می باشد که در مجموع به آنها “ اختلالات نافذ رشد“ یا به اختصار “PDD “ می گویند . این پنج بیماری عبارتند از : اُتیسم ، اختلال آسپرگر ، اختلال عدم تمرکز دوران کودکی ، اختلال رِت ، و اختلالات نافذ رشد که با معیارهای بیماری های ذکر شده مطابقت ندارند . هر کدام از این بیماریها دارای معیارهای شناخت خاص خود هستند که توسط انجمن روانشناسی آمریکا مشخص شده اند . در بیماری های طیف پی دی دی ، اُتیسم بیشترین تعداد را دارا می باشد که تقریببین ۲ تا ۶ کودک از هر ۱۰۰۰ کودک به آن دچار می شوند ( به نقل از مرکز کنترل و پیشگیری بیماریها در آمریکا سال ۲۰۰۱ ) . این بدین معنا است که در کشوری مانند ایران با جمعیت حدود ۷۰ میلیون نفر احتمال می رود حدود ۲۸۰ هزار بیمار اُتیستیک وجود داشته باشند و فراموش نکنید که این تعداد هر روز در حال رشد می باشد . طبق مطالعات انجام شده توسط وزارت آموزش و سایر سازمان های دولتی آمریکا ، اُتیسم در این کشور با نرخ رشدی برابر با ۱۰ تا ۱۷ درصد در حال ازدیاد است . در سایر کشورها نیز مانند کشور ما این بیماری در حال رشد نگران کننده ای است که متأسفانه حرکت جدی از طرف سازمانهای مسئول در جهت شناساندن این بیماری به جامعه و موارد لازم انجام نشده است .
اُتیسم در سراسر دنیا دیده میشود و فقط در پسران بیشتر از دخترها مشاهده شده است . به عبارت دیگر نژاد ، مکان زندگی ، میزان سواد ، وضعیت مالی ، نوع اعتقاد ، شیوه زندگی ، و … هیچکدام تأ ثیری در شانس بروز اُتیسم ندارند.
ویژگیهای کودک در خودمانده
چهار ویژگی اصلی این کودکان عبارتند از :
۱) درخود ماندگی یا عدم توانایی در برقراری ارتباط دوجانبه با دیگران از وایل زندگی.
کودک اتیستیک ظاهری طبیعی دارد.گاه بسیار شلوغ و فعاّل است و گاه ساکت. رفتارهایی چون عدم اشتیاق به بغل شدن و عدم توجه به وقایع اطراف ، از ویژگیهای این کودکان است.
۲) سرگرم شدن با اشیاء به جای انسان.
این افراد با اشیاء ارتباط غیر طبیعی دارند. با اشیاء بازی نمیکنند بلکه به یک شیئ وابستگی غیرطبیعی پیدا میکنند.
اشیاء آشنا و ساده را بهتر قبول میکنند.وقتی مشغول دستکاری اشیاء هستند حس نمیکنند که آنها وجود خارجی دارند.در ارتباط با والدین رفتار بخصوصی دارند و به آنها نگاه نمیکنند.تماس چشمی برقرار نمیکنند یا میزان آن خیلی کم است. از کنار افراد بدون هیچ ارتباطی رد میشوند. از غیبت والدین نگران نمیشوند طوری که انگار آنها را نمیشناسند.با کودکان بازی نمیکنند . از تماس پوستی خوششان نمیآید و گاه عصبانی میشوند .
۳) رفتار وسواسی در برابر تغییرات .
این کودکان مانع تغییرات میشوند و از تنوع خوششان نمیآید . ترجیح میدهند که در یک وضعیت ثابت قرار داشته باشند. به همین دلیل از تعویض لباس ، تنّوع غذایی و تغییر محیط اطراف به شدت ناراحت میشوند.
۴) اختلال در ایجاد ارتباط کلامی .
مهمترین علامت این کودکان عدم توانایی در استفاده کردن از زبان و گفتار است. برای بیان نیازهای خود از جیغ زدن و اشاره کردن استفاده میکنند. البته این موارد همیشه هدف ارتباطی ندارد. گاهی گفتار خود بخودی دارند و حتّی ممکن است در سطح جمله نیز گفتار داشته باشند ولی این نوع گفتار هدف ارتباطی ندارد.مهمترین علامت گفتاری این کودکان ، استفاده از ضمایر معکوس است و جملات را بصورت طوطیوار تکرار میکنند. در زمینههای واجشناسی و واژگانی و صرف و نحو و معناشناسی مشکل دارند.
توانایی هوشی : ۶۰% این افراد بهره هوشی پایین ۵۰ دارند.۲۰% بهره هوششان بین ۷۰-۵۰ است و بقیه هوش بالای ۷۰ دارند .
تقریبا تمام کودکان اتیستیک در رشد زبان تاخیر دارند و بعضی از آنها تکلم را هرگز کسب نمی کنند. شاید نارسایی در کاربرد تکلم برای ارتباط اجتماعی مهمترین مشخصه ی کودکان اتیستیک باشد، ولی کمتر صحبت می کند، برخلاف کودک نوپای طبیعی بندرت در منزل به دنبال مادرش راه می افتد و تمایل کمتری به برقراری ارتباط نشان می دهد.
اگر چه در اواخر دوران کودکی و نوجوانی، بعضی از کودکان به ویژه آنها که هوش طبیعی دارند به سطح متوسطی از کفایت زبانی نائل می شوند ولی تکلم آنها به صورت تکراری و کلیشه ای باقی می ماند و بسیاری از آنها تمایل دارند با یک سری سئوالات وسواس گونه در ارتباط با اشتغال ذهنی شان گفتگو کنند.
تماس چشمی غیر عادی از یافته های شایع در این کودکان است برخی ازآنها از "تماس چشمی " با افراد بزرگسال عمدا اجتناب می کنند و برخی دیگر خیره خیره نگاه می کنند. با بزرگتر شدن این کودکان وابستگی شان نسبت به افراد بالغ آشنا توسعه و رشد می یابد و علاقه ی شدیدی را نسبت به والدین خود ابراز می کنند. آنها به ندرت مجذوب بازی گروهی و تعاونی می شوند و با کودکان دیگر دوستی برقرار نمی کنند. در واقع، اگرچه ممکن است در این زمان نسبت به افراد بالغ ابراز علاقه کنند، اما همچنان از تماس با همسالان خود اجتناب می کنند و ترجیح می دهند که وقتشان را به تنهایی بگذرانند.
الگوهای بازی انعطاف پذیر و محدود بوده و تنوع و خلاقیت در آنها اندک است و تعداد کمی از کودکان اتیستیک لذت عادی از بازی با عروسک، قطار یا ماشین می برند.
رشد خودبخودی بازی اجتماعی که نه تنها در انسانها بلکه در بیشتر گونه های دیگر نیز بسیار مشهود است در این کودکان اتفاق نمی افتد. مقاومت نسبت به تغییر و بی میلی نسبت به تغییرات در فعالیت های رایج روزمره امری شایع است. بنابراین کودک اتیستیک ممکن است برای خوردن غذا در وقت معین از روز، وضعیت مخصوص میز و نحوه ی چیدن ظروف و محل میز غذا اصرار بورزد. با بزرگتر شدن کودکان اتیستیک بسیاری از رفتار های تشریفاتی شان نافذتر می شود و ممکن است هر جنبه ای از زندگی روزانه ی آنها را تحت تاثیر قرار دهد. مثلا نمونه های بسیاری از کودکان هستند که فقط در جهت شمال قدم می زنند یا فقط به سمت راست می چرخند یا هرگز از جلوی در قرمز رنگ رد نمی شوند.
در مورد خصوصیات فیزیکی آنها: معمولا قد آنها بین ۲ تا 7 سالگی کوتاهتر از افراد عادی است. چون کودکان اتیستیک غالبا گنگ بوده و یا در شیر خوارگی بی علاقگی انتخابی به زبان گفتاری نشان می دهند معمولا تصور می شود که کر هستند.
عده ای اظهار داشتند که : " علت اتیسم فقدان محرک، طرد کودکان از طرف والدین، فقدان گرمی پدر و مادر یا تعارض شخصیتی ناشی از تعاملهای خانوادگی انحرافی می باشد.رواندرمانی در مورد این کودکان شامل دو مرحله ی وابسته به یکدیگر، درمان خانواده و درمان کودک می باشد.
هیچ دارویی در درمان اختلال اتیستیک تاثیر اختصاصی نداشته است از درمان دارویی به عنوان کمکی در معالجه ی این کودکان استفاده می شود. مثلا تجویز هالوپریدول به کاهش علائم رفتاری و هم تسریع یادگیری کمک می کند.
این کودکان از نظر حسی دچار مشکلات و اختلالات خاصی هستند که به صورت یک رفتار یا عادات غیر طبیعی در آنان جلوه گر می شود. حدود ۹۸% کودکان اتیستیک اشکال لامسه داشته اند.
جهت درمان این کودکان :
به منظور پرورش رشد طبیعی، ایجاد محیطی که پیشرفت کودک را در جهت صحیح تقویت و تشویق نماید، ضروری است. ممکن است تشویق عمومی رفتارهایی لازم باشد. بنابراین راههای استفاده ی کودک از اسباب بازیهای نمایشی، فراگیری فعالیتهای تخیلی را افزایش می دهد و فرمتهایی را برای شرکت در بازیهای تقلیدی و اجتماعی جهت بهبود سطوح اساسی عملکرد زبانی بکار می بریم. بعلاوه لازم است که بزرگسالان واکنشهای خود را نسبت به کودک تعدیل نمایند و ارتباطشان با وی روشن و بدور از ابهام باشد تا کودک بتواند اشارات اجتماعی را بطور صحیح تفسیر نماید. در مراحل اولیه ی درمانی، برای افزایش مهارتهای درکی ساده باید به کودک دستورات ساده و روشن مثل "بیا" یا " بنشین" داده شود و برای انجام این کار باید وی را راهنمایی فیزیکی نمود. بتدریج از راهنمایی های فیزیکی یا اشارات صرفنظر می شود یا کم کم اصلا بکار نمی رود تا کودک بتواند صرفا به دستور کلامی پاسخ دهد.
یکی از اصول درمان، اصلاح رفتار بوسیله ی پی آمد و نتایج رفتار است. این پی آمد ها را براساس اثراتشان تعریف می کنند و به آنها " تقویت کننده های مثبت " می گویند. تاکید می شود که تقویت مثبت ضرورتی ندارد که برای سایر افراد هم چیز خوشایندی باشد. گاهی تنبیه آشکار به ویژه برای آن دسته از کودکان اتیستیک که به توجه بزرگسالان یا سایر محرک ها اعتنا نمی کنند میتواند در حکم پاداش باشد.
اتیولوژی
تا کنون هیچ علت مشخصی برای اُتیسم کشف نشده است ولی مشخص شده است که عملکرد غیر عادی مغز باعث ایجاد حالات اُتیسم می شود . اسکن های مغزی در بعضی موارد نشان داده است که مغز کودکان اُتیسیک از نظر اندازه و ساختار با مغز کودکان سالم متفاوت است . در حال حاضر تحقیقات فراوانی در رابطه با احتمال دخالت عوامل ژنتیکی و عوارض داروئی در بروز اُتیسم در حال انجام است .در بعضی از خانواده ها مشاهده شده است که اُتیسم مانند بیماریهای ژنتیکی از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود که این خود می تواند تئوری ژنتیکی بودن اُتیسم را در بعضی موارد ثابت کند .ولی در بسیاری از موارد هم مشاهده شده است که سابقه اُتیسم درخانواده و یا اقوام وجود نداشته است .همچنین در بعضی از کودکان مشخص شده است که در بدو تولد نشانه هائی از اُتیسم را دارا می باشند ولی این مورد هم عمومیّت ندارد . هنوز محققین نتوانسته اند علت خاصی را به تنهائی برای ایجاد بیماری اُتیسم کشف کنند و میتوان یک سری علل را در بروز آن مؤثر دانست .محققین دیگری نیز معتقدند که تحت شرایط خاصی تعدادی از ژنهای ناپایدار باعث اختلال در عملکرد مغز و در نهایت بروز اُتیسم می شوند .تعداد دیگری از محققین نیز بر روی احتمال بروز اُتیسم در دوران بارداری تحقیق می کنند . آنها معتقدند که یک عامل ویروسی ناشناخته ، اختلال متابولیسمی ، و یا آلودگی به مواد شیمیائی محیطی در دوران بارداری می تواند عامل ایجاد این بیماری باشد. احتمال بروز اُتیسم در کودکانی که بیماری هائی مانند سندرم ژن ایکس حساس ، توبروس سلروسیس ، سندرم روبلا ، و فنیل کتنوریای درمان نشده داشته باشند بیشتر است .بعضی از مواد خطرناک مانند جیوه نیز که در دوران بارداری وارد بدن مادر شوند می توانند احتمال بروز اُتیسم را افزایش دهند .
در سالهای اخیر سئوالی در مورد رابطه واکسیناسیون و بروز اُتیسم مطرح شده است که همچنان مورد بحث است . در سال ۲۰۰۱ در آمریکا تحقیقاتی در این مورد انجام شد که در آن رابطه واکسن “ ام ام ار “ و اُتیسم بررسی شد. در این تحقیقات معلوم شد که در برخی از کودکان این واکسن باعث بروز بیماری اُتیسم شده است .با این حال محققین دیگر این بررسی ها را کافی ندانسته و خواهان تحقیقات بیشتر هستند .
به هر حال علت اُتیسم هر چه که باشد ، باید بدانیم که این کودکان یا با اُتیسم بدنیا می آیند و یا اینکه آمادگی ابتلاء به آن را دارند.این بیماری برخلاف آنچه که تصور می شد به خاطر بدی تربیت و یا عدم توانائی والدین در بزرگ کردن کودک نمی باشد . اُتیسم یک بیماری روانی نیست. کودکان اُتیستیک قابل درمان هستند و نباید از آنها قطع امید شود و نیز بهتر است بدانید که هیچ عامل روانی شناخته نشده است که باعث بروز اُتیسم درکودکان شود .
تاکنون دانشمندان مورد خاصی را به عنوان عامل اصلی بوحود آمدن اتیسم ذکر نکردهاند اما عموماً عقیده بر اینست که این بیماری بواسطه اختلالاتی در ساختار یا عملکرد مغز بوجود بیاید . Scan مغزی کودکان اتیستیک نشان دهنده شواهدی از تفاوت ساختمان مغز در این کودکان با کودکان غیر اتیستیک بوده است .
برخی محققان نیز تئوریهایی را دنبال میکنندکه تاکید بر ژنتیکی بودن اتیسم دارد . البته تاکنون ژن خاصی به عنوان عامل بروز اتیسم شناسایی نشده است ولی وجود مواردی از اتیسم ودیگر ناتوانیهای وابسته بدان در برخی از خانوادههای کودک اتیستیک ، این تئوری ها را تقویت میکند .
دیگر محققان این احتمال را بررسی میکنند که تحت شرایطی خاص ، شاخه ای از ژنهای ناپایدار ممکن است در رشد مغز تداخل ایجاد کنند و منجر به بروز اتیسم شوند .
چیزی که واضح میباشد این است که کودک اتیستیک یا با اتیسم متولّد میشود و یا پتانسیل ایجاد آن را در بدو تولّد دارا میباشد؛ یعنی اتیسم بواسطه علل عاطفی مانند عدم توجه والدین و … بوجود نمیآید .
نشانه های عمومی بیماری اُتیسم :
از زمانی که آگاهی عمومی در باره این اختلال شروع به افزایش کرد ( برای اولین بار دکتر لئو کانر در سال ۱۹۴۳ این بیماری را به صورت علمی توضیح داد ) ، بیشتر افراد حتی بعضی ازمتخصصین پزشکی و آموزشی هنوز درک درستی از نحوه تأ ثیر گذاری این اختلال بر افراد ندارند و از چگونگی برخورد و درمان این افراد دانش کافی ندارند . به عبارت ساده تری میتوان گفت در میان این بیماران می توان افرادی را مشاهده کرد که تماس چشمی ، رفتار خوب اجتماعی و بعضی از فاکتورهائی را که در کودکان اُتیستیک مشاهده نمی شود ، داشته باشند ولی در عین حال در سایر فاکتورها با کودکان سالم فرق داشته باشند . به همین دلیل تشخیص و تعیین روش درمان و نیز بررسی پیشرفت و مشخص کردن مراحل درمان نیازمند افراد متخصص با دانش کافی می باشد .
اُتیسم را می توان یک بیماری با طیف گسترده معرفی کرد . این بیماری میتواند نشانه های فراوانی داشته باشد که توسط این نشانه ها اُتیسم را می توان از درجات خفیف تا شدید درجه بندی کرد . اگرچه اُتیسم رامی توان توسط یک سری از رفتارها تشخیص داد ولی افراد اُتیستیک می توانند ترکیبی از این رفتارها را داشته باشند و الزاماً نباید رفتارهای اختلالی تعیین شده را به صورت یکجا از خود نشان بدهند . ممکن است دو کودک که یک تشخیص برای آنها داده شده است ، از نظر رفتاری با هم تفاوت نشان بدهند واز نظر مهارت ها نیز با هم تفاوت داشته باشند .ممکن است والدین کلمات متفاوتی را در رابطه با بیماری این کودکان بشنوند مانند شبه اُتیسم ، متمایل به اُتیسم ، طیف اُتیسم ،اُتیسم با عملکرد بالا و پائین ، با توانائی بالا و پائین . والدین باید توجه داشته باشند که مهمتر از عنوان بیماری ، پرداختن به درمان آن است . باید در نظر داشت که این کودکان با درمان مناسب و به موقع می توانند مطالب را بیاموزند ، رفتارهای درست را از خود نشان داده و در آینده مانند افراد عادی زندگی کنند . اما بدست آوردن این اهداف مستلزم درمان به موقع و درست ، تحمل مشکلات و سختی های مربوط به این درمان است .
هر شخص اُتیستیک مانند بقیه افراد جامعه دارای شخصیت مختص به خود است و مانند تمامی افراد خصوصیات خاصی را دارا می باشد .بعضی از این کودکان ممکن است که از نظر گفتاری تأخیر کمی داشته و بتوانند با کمی کمک، ارتباط کلامی مناسبی را با دیگران بر قرار کنند ولی همین کودکان ممکن است از نظر ارتباطات اجتماعی رفتار مناسبی را از خود نشان ندهند . گاهی این کودکان برای شروع صحبت و تبادل کلامی ممکن است مشکل داشته باشند . افراد اوتیستیک معمولا در مکالمات ، یکطرفه رفتار می کنند یعنی فقط در رابطه با چیزی که خود علاقه دارند صحبت می کنند و از صحبتهای طرف دوم چیزی نمی فهمند . در بعضی از این کودکان خشونت و خود آزاری نیز مشاهده می شود . در افراد اُتیستیک ممکن است رفتارهای زیر نیز بروز کند :
۱- اصرار بر یکنواختی و مقاومت در برابر تغییرات.
۲-در بیان نیاز های خود دچار مشکل هستندو به جای استفاده از کلمات از اَداها و اشاره استفاده می کنند .
۳-تکرار کلمات ،خنده نابجا ، گریه بی مورد ، نشان دادن استرس و نگرانی بی علت .
۴-ترجیح می دهند که تنها باشند.
۵-پرخاشگری
۶-به سختی با دیگران رابطه برقرار می کنند .
۷-دوست ندارند که کسی را بغل کنند و یا اینکه کسی آنها را بغل کند .
۸-تماس چشمی ندارند و یا اینکه بسیار کم است .
۹-با روشهای معمول آموزشی نمی توانند چیزی بیاموزند.
۱۰-بازی های غیر عادی انجام می دهند.
۱۱- اشیاء در حال چرخش را دوست دارند و خود نیز سعی می کنند اشیاء را به حالت چرخش در بیاورند .
۱۲-دلبستگی غیر عادی به بعضی از اشیاء پیدا می کنند .
۱۳-از نظر احساس درد حساسیت بالاتر و یا پائین تری نسبت به افراد عادی دارند .
۱۴-ظاهراً از چیزی نمی ترسند .
۱۵-از نظر فعالیت های فیزیکی ، فعالیت زیادتر و یا کمتری نسبت به کودکان سالم دارند .
۱۶-حرکات بدنی آنها به صورت نرم و عادی نیست .
۱۷-اگرچه آزمایشات شنوائی بر روی آنها سالم بودن شنوائی آنها را ثابت می کند اما در برابر نام خود و دستورات
کلامی خود را بی تفاوت نشان می دهند .
برای بیشتر ما واضح است که مجموع حواس پنجگانه به ما کمک می کنند تا بدانیم که چه چیزهائی را تجربه می کنیم . برای مثال حواس لامسه ، بویائی و چشائی در تجربه خوردن یک هلو رسیده به ما کمک می کنند .برای کودکان اُتیستیک مشکلات حواس پنجگانه معمول است . ممکن است که این کودکان از نظر یک حس و یا چند حس در سطح غیر عادی قرار داشته باشند یعنی یا حساسیت بیشتری داشته باشند و یا اینکه در آن حس بسیار کُند باشند . ممکن است رایحه ای که همه آنرا دوست دارند باعث آزار کودک اُتیستیک بشود و یا اینکه یک مزه معمولی کودک را ناراحت کرده و کودک از غذاهائی که آن مزه را دارا می باشند بگریزد. بعضی از کودکان اُتیستیک به برخی از صداها نیز حساس هستند و ممکن است که برخی از صداهائی که ما روزانه به طور عادی می شنویم باعث رنجش آنها بشود . متخصصین معتقدند که این نابهنجاریها در کودکان اُتیستیک ناشی از اختلال در مجموعه حواس آنها می باشد .
یکی دیگر از مشخصات کودکان اُتیستیک عدم نشان دادن علاقه و عاطفه در رابطه با اطرافیان است . البته این مورد هم مانند سایر موارد می تواند استثناء نیز داشته باشد . ولی والدین نباید به این دلیل از نشان دادن علاقه خود به کودک کوتاهی کنند و بایستی عواطف خود را در برابر کودک به طور طبیعی بروز دهند تا کودک از آنها به تدریج نشان دادن احساسات خود را بیاموزد .
تشخیص اُتیسم :
برای تشخیص این بیماری هیچ تست پزشکی وجود ندارد.برای تشخیص اُتیسم در یک کودک باید رفتار ، ارتباط و سطح رشد ذهنی کودک به دقت بررسی شود . از آنجائی که بعضی از علائم این بیماری با بعضی از بیماری های دیگر مشترک است ممکن است متخصصین آزمایشها و تست های پزشکی متفاوتی را برای کودک تجویز کنند تا از وجود یا عدم وجود مشکلات دیگر در کودک مطمئن شوند.
با یک بررسی کوتاه در یک جلسه ممکن نیست که بتوان به طور قطع وجود اُتیسم را در کودکی ثابت کرد. مشاهدات والدین و بررسی کامل مراحل رشد کودک از لازمات تشخیص اُتیسم در یک کودک می باشد . در نگاه اول ممکن است کودک اُتیستیک به نظر عقب مانده ذهنی ، دارای اختلال رفتاری ، دارای مشکل شنوائی و یا دارای رفتارهای عجیب به نظر برسد .البته ممکن است تمام این علائم در یک کودک اُتیستیک وجود داشته باشند که این امر خود باعث مشکلتر شدن تشخیص می شوند .به هر حال در ابتدای امر بایستی معاینه دقیق و کاملی از کودک به عمل آید زیرا به این ترتیب می توان یک برنامه مناسب و دقیق برای کمک به کودک اُتیستیک و درمان او تهیه کرد .
تشخیص زودهنگام :
تحقیقات نشان داده است که تشخیص زودهنگام اُتیسم در درمان و بهبود وضعیّت کودکان مبتلا بسیار مؤثر است. هر چقدر زودتر بتوان اُتیسم را در یک کودک تشخیص داد ، زودتر هم می شود از برنامه های درمانی برای کمک به این کودکان بهره برد .
روشهای تشخیص :
علائم و نشانه های اُتیسم ممکن است در زمان نوزادی بروز کنند و شاید هم این اتفاق نیافتد ولی نشانه های این بیماری حتماً بین ۲۴ ماهگی الی ۶ سالگی خود را نشان خواهند داد . یک دکتر متخصص بایستی یک سری سئوالات مشخص و دقیقی در رابطه با چگونگی رشد جسمی و ذهنی کودک تهیه کرده و جواب آنها را از طریق والدین و مشاهدات دقیق بدست آورد .
انجمن ملی پرورش و سلامت کودکان در آمریکا این پنج سئوال اولیه را برای یک معاینه از کودک اُتیستیک تهیه کرده است :
۱-آیا کودک شما تا قبل از ۱۲ ماهگی صدا سازی و نجوا داشته است ؟
۲-تا قبل از ۱۲ ماهگی آیا کودک شما از اشاره ، اَداها و یا گرفتن دست دیگران و همینطور بای بای کردن استفاده
کرده است ؟
۳-آیا کودک شما تا قبل از ۱۶ ماهگی از کلمات تنها استفاده کرده است ؟
۴-آیا کودک تا قبل از ۲۴ ماهگی از ترکیب دو کلمه استفاده کرده است ؟
۵-آیا کودک هیچ کدام از مهارتهای کلامی و اجتماعی خود را از دست داده است ؟
در صورت جواب منفی به چهار سئوال اول و جواب مثبت به سئوال آخر احتمال وجود اُتیسم در کودک داده می شود . البته باز هم یادآور می شویم که برای تشخیص قطعی نیاز به بررسی های بسیار دقیق و جامعی می باشد که باید توسط افراد متخصص و آگاه صورت بگیرد .برای یک بررسی دقیق و کامل یک کودک مظنون به اُتیسم بایستی توسط متخصص اطفال ، روانشناس ، مشاور آموزش و یاد گیری کودکان ، متخصص اعصاب ، متخصص گفتار درمانی و سایر متخصصین در زمینه اُتیسم معاینه شود .
شیوه ای جدیـد بـرای تشـخیـص بیماری اوتیسم
دانشمندان به شیوه ای جدیـد بـرای تشـخیـص بیماری اوتیسم دست یافته اند .
به گزارش شبکه تلویزیونی الجزیره نتایـج تحقیقات محققان دانشگاه کالیفرنیـا نشـان می دهد بین سلول هـای خـونـی افـرادی کـه مبتلا به اوتیسم هسـتنـد و افـراد سـالـم تفاوت های آشکاری وجود دارد .
محققان می گویند بر اساس نتایج این تحقیق می توان با آزمایش نمونه خـون , بـیمـاری اوتیسم را تشخیص داد و به این طریق امکان درمان این بیماری وجود دارد.
از هر صد و شصت کودک در امریکـا یکـی بـه بیماری اوتیسم مبتلا است و تا کنون تنهـا راه تشخیص این بیماری مطالعه رفتار کـودک بوده است اما با ایـن کشـف جـدیـد امکـان تشخیص آن با آزمایش خون کودک در بدو تولد فراهم می شود.
امکان تشخیص و درمان زودهنگام اوتیسم وجود دارد
علمی.پزشکی.اوتیسم.کودکان.
نتایج یک تحقیق کوچک پژوهشگران کانادایی نشان میدهد امکان تشخیص زودتر اختلال خودایمنی اوتیسم وجود دارد.
نوزادانی که در برقراری ارتباط چشمی ، لبخند زدن مشکل دارند و فعالیت زیادی نمیکنند علایم اختلال خودایمنی اوتیسم را نشان میدهند.
به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس از تورنتو، اگر امکان تشخیص اوتیسم در ۱۲ماهگی وجود داشته باشد پزشک و والدین میتوانند درمان موثر را زودتر شروع کنند.
والدین در حال حاضر باید منتظر بمانند تا کودک به سن دو تا سه سالگی برسد و بعد از آن اختلال رشد و نموی و اسرار آمیز اوتیسم تشیخص داده شود.
محققان به مدت دو سال ۱۵۰نوزاد را که با توجه به سابقه خانوادگی در معرض خطر بالای ابتلا به این اختلال قرار داشتند بررسی کردند.
خانوادههایی که یک کودک اوتیسمی دارند احتمال تولد کودک دیگری با این بیماری۵ تا ۱۰ در صد است که ۵۰ برابر کل چمعیت است.
محققان فهرست ویژگیهای رفتاری مشترک در ۱۹نوزاد را که به اوتیسم مبتلا شدند شناسایی کردند.
آنها دریافتند این کودکان در برقراری تماس چشمی با والدین، دنبال کردن اشیاء با چشم، بیان احساسات خود با حالات چهره مانند لبخند زدن مشکل دارند. آنها همچنین نام خود را نمیشناسند و در مقایسه با همسالان سالم خود در ۶ماهگی کم تحرک ترند.
اختلال اوتیسم معمولا در ۳سالگی تشخیص داده میشود. با این حال تا انجام تحقیقات بیشتر بر روی تعداد بیشتری از کودکان این علایم باید خطرهای بالقوه اوتیسم تلقی شود نه تشخیص قطعی این بیماری.
میزان ابتلا به اوتیسم طی یک دهه گذشته ۱۰برابر افزایش یافته است.
بازدید
زنان باردار مبتلا به تنگی دریچه قلب بیش از سایرین دچار سنکوپ و تنگی نفس میشوند
زنان بارداری که دچار تنگی دریچه قلب هستند به دلیل کاهش میزان برون ده قلب (میزان خونی که قلب در هر دقیقه پمپ میکند) بیش از سایرین در معرض خطر ابتلا به سنکوپ، تنگی نفس و مرگ ناگهانی خود و جنین قرار میگیرند.
دکتر «مصطفی داستانی»، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد و فوق تخصص قلب و عروق ضمن بیان مطلب فوق در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) واحد علوم پزشکی ایران، افزود: همچنین، زنان مبتلا به بیماری عضله قلب و نارسایی آن به دلیل اینکه در دوران بارداری به پمپاژ خون بیشتری نیازمندند هر گونه اختلال در پمپاژ خون آنها، عوارضی همچون تنگی نفس، تجمع سرم در بافت بینابینی قلب و تظاهر آن بصورت تورم را افزایش میدهد و در نهایت موجب ضعف، بیحالی و خستگی میشود.
وی گفت: بارداری در زنانی که به بیماریهای مادرزادی قلبی دچار بوده و جهت جریان خون آنها تغییر کرده باشد، مضر است و گاهی میتواند باعث مرگ آنها شود.
وی تصریح کرد: با توجه به اینکه بیشتر بیماریهای قلبی در طی دوران بارداری ناشناختهاند و خطرات جانبی زیادی را برای مادر و جنین به همراه خواهند داشت، بنابراین بهتر است آنها قبل از باردار شدن به پزشک معالج مراجعه کرده و طی انجام آزمایشاتی مشکلات قلبی خود را با دارو و اعمال جراحی برطرف سازند.
دکتر داستانی نقش تغذیه در سلامت قلب را طی دوران بارداری ضروری ذکر کرد و افزود: مواد غذایی حاوی ریز مغذیها و سرشار از یون برای کارکرد طبیعی قلب خصوصا در دوران بارداری ضروری است؛ به طوری که در صورت کمبود این مواد، اختلالاتی نظیر تپش قلب، بیحالی، ضعف، سرگیجه و خستگی ظاهر میشود
با مصرف مکمل کلسیم از بروز «پره اکلامپسی» پیشگیری کنید
________________________________________
نتایج یک مطالعه گسترده نشان میدهد زنان بارداری که مقادیر کلسیم خون آنها پایین است، در صورت مصرف مکمل غذایی کلسیم میتوانند از بروز عارضه خطرناک پرهاکلامپسی در نوزاد خود پیشگیری کنند.
به گزارش خبرنگار سرویس «بهداشت و درمان» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) واحد علوم پزشکی ایران، به نقل از پایگاه خبری health day، با اینکه وجود بیش از حد کلسیم در خون میتواند عوارضی به دنبال داشته باشد اما فقدان آن نیز منجر به افزایش بیش از حد فشار خون مادر و به دنبال آن وقوع پره اکلامپسی میشود.
دکتر «marshal lindhemer»، از دانشگاه شیکاگو در این باره میگوید: ما متوجه شدیم که مصرف ۱/۵ گرم مکمل کلسیم، تاثیر چندانی بر سلامت زن باردار نمیگذارد اما افزایش این میزان تا ۶ گرم میتواند مانع بروز نیمی از موارد پره اکلامپسی شود.
پزشکان میگویند عارضه پره اکلامپسی یا فشارخون بارداری، تقریبا در ۹ درصد از کل بارداری ها رخ میدهد و موجب زایمان زودرس، سقط یا نیاز فوری به انجام سزارین میشود.
در همین راستا متخصصان زنان به زنان باردار توصیه می کنند زیر نظر پزشک به مصرف مکمل کلسیم بپردازند.
نظر پزشک در انتخاب روش جلوگیری از بارداری مصروعین ضروری است
مصرف قرصهای ضد بارداری در برخی از بیماران مصروع با ذخیره شدن آب در بافتهای بدن آنان همراه است که این امر باعث به وجود آمدن تغییر و تشدید در نوع حملات آنان میشود.
دکتر «شمسالدین کهانی »، روانشناس بالینی در گفت و گو با خبرنگار «بهداشت و درمان» ایسنا واحد علوم پزشکی ایران، در خصوص صرع و داروهای مصرف ضد بارداری گفت: مصرف قرصهای ضدبارداری در برخی از مصروعین با تغییر حملات آنان همراه بوده و از طرفی مصرف برخی از داروهای ضد صرع نیز مثل : فنیتوئین، فنوباربیتال، اتوسوکسیماید و کار بامازپین باعث تضعیف اثرات داروهای ضدبارداری میشود .
عضو انجمن حمایت از بیماران مصروع ایران افزود: مصرف قرصهای ضدبارداری، استفاده از دستگاه I.U.D ، تزریق آمپول، کاشتن قرص زیر پوست، استفاده از کاندوم و بستن لولهها در مردان و زنان، روشهای موفق و مطمئنی در جلوگیری از بارداری هستند که باید تحت نظر متخصصان بیماریهای زنان و زایمان همچنین پزشک معالج بیماران مصروع برای آنان انتخاب شوند.
وی در ادامه با تاکید بر توانایی ازدواج و تشکیل خانواده در مصروعین، اضافه کرد: فرد مبتلا به صرع در صورت مشورت و همکاری با پزشک معالج خود سلامت بارداری خود را تامین میکند.
افسردگی پس از زایمان
اطلاعات اولیه
توضیح کلی
علایم شایع
علل
عوامل افزایشدهنده خطر
پیشگیری
عواقب مورد انتظار
عوارض احتمالی
درمان
اصول کلی
داروها
فعالیت
رژیم غذایی
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
——————————————————————————–
اطلاعات اولیه
توضیح کلی
افسردگی پس از زایمان شروع شده در طی 6 هفته پس از زایمان
علایم شایع
احساس غمگینی، ناامیدی و دلتنگی
کاهش اشتها و کاهش وزن
بیانرژی بودن؛ خستگی
کندی در تکلم و تفکر
بروز مکرر سردرد و سایر ناراحتیهای فیزیکی.
سردرگمی درباره توانایی بهبود زندگی
علل
درجاتی از افسردگی در طی هفتههای اول پس از زایمان در مادران شایع است. بارداری و زایمان با تغییرات هورمونی ناگهانی همراهند که بر حالات روحی روانی فرد تأثیر گذارند.
پذیرفتن مسؤولیت 24 ساعته مراقبت از یک نوزاد شیرخوار تطابق عمدهای را از نظر روانی و شیوه زندگی در اکثر مادران میطلبد، حتی اگر نوزاد فرزند اول نباشد. این استرسهای فیزیکی و روانی معمولاً با استراحت ناکافی تا هنگام ثبات یافتن نیازهای معمول کودک همراه است، بنابراین خستگی و افسردگی در مادران غیرمعمول نیست.
عوامل افزایشدهنده خطر
استرس
کمبود خواب
تغذیه نامطلوب
فقدان حمایت مادر از سوی همسر، خانواده یا دوستان
سابقه اختلالات روانی قبلی در مادر
پیشگیری
این عارضه قابل پیشگیری نیست ولی میتوان آن را با استراحت کافی، رژیم غذایی مطلوب و حمایتهای روحی کافی به حداقل رساند.
عواقب مورد انتظار
افسردگی خفیف پس از زایمان با حمایت خانواده و دوستان معمولاً به سرعت برطرف میشود. اگر افسردگی شدید شود ممکن است مادر دیگر قادر به مراقبت از خود و کودک نباشد و بستری در بیمارستان ممکن است ضرورت یابد (به ندرت). حتی موارد شدید افسردگی با داروها، مشاوره با متخصص مربوطه و حمایت اطرافیان معمولاً قابل علاج است.
عوارض احتمالی
فقدان پیوند عاطفی بین مادر و کودک، که برای هر دو زیانآور است.
افسردگی شدید که ممکن است با احساسات تهاجمی نسبت به کودک، از دست دادن احساس عزت در ظاهر و منزل، بی اشتهایی یا غذا خوردن اجباری، دوری کردن از دیگران یا تمایلات خودکشی همراه باشد.
درمان
اصول کلی
مادران نباید از این که احساسات پیچیدهای در مورد مادر بودن خود دارند احساس گناه کنند. ایجاد تطابق و ایجاد پیوندی عاطفی طبیعی نیاز به درمان دارد.
– در نظر گرفتن برنامههای مکرر خارج از منزل نظیر قدم زدن و دیدارهای کوتاه با دوستان و اقوام برای مادران مفید است. این برنامهها به مادران کمک میکند تا دچار احساس انزوا از دیگران نشوند.
– مادران باید کودک خود را در اتاق جداگانهای بخوابانند. در این صورت مادران راحتتر استراحت خواهند کرد.
– مادران میتوانند برای کارهای روزانه نظیر خرید کردن و مراقبت از کودک در هنگام استراحت خود از خانواده یا دوستان کمک بگیرند.
– مادر در صورت احساس افسردگی بهتر است احساسات خود را با همسر یا یک دوست که شنونده خوبی برای حرفهای اوست در میان بگذارد. صحبت کردن با سایر مادران امکان استفاده از همفکری و تجربه آنان را فراهم میکند.
– اگر افسردگی شدید شده و بستری در بیمارستان را ایجاد نماید، توصیه میشود که مادر در یک مرکز نزدیک منزل بستری شود تا رابطه نزدیک وی با کودک حفظ شود.
– روان درمانی یا مشاوره با متخصص مربوطه در صورت تداوم افسردگی توصیه میشود.
داروها
داروهای ضدافسردگی. این داروها اغلب هنگامی مؤثرند که 4-3 هفته مصرف شوند. اگر مادر به کودک خود شیر میدهد هرگونه داروی تجویزی از این بابت باید به دقت در نظر گرفته شود.
فعالیت
محدودیتی وجود ندارد. فعالیتهای طبیعی خود را هر چه سریعتر از سر بگیرید.
رژیم غذایی
رژیم خاصی نیاز نیست.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
وجود افسردگی پس از زایمان و در کنار آن رخداد تغییرات دیگر در زندگی نظیر طلاق، تغییر شیوه زندگی یا اسباب کشی
– عدم بهبود افسردگی پس از زایمان در طی 6-4 هفته
– وجود افکار و تصمیمات جدی خودکشی که این حالت یک فوریت روانپزشکی است.
بررسی تاثیر ورزش عضلات کف لگن در رفع علائم بی اختیاری استرس ادراری پس اززایمان
پایان نامه ها و طرحهای پژوهشی
عنوان:
بررسی تاثیر ورزش عضلات کف لگن در رفع علائم بی اختیاری استرس ادراری در زنان زایمان کرده در مراکز آموزشی درمانی الزهرا و طالقانی وابسته به دانشگاه علوم
استاد راهنما/مجری:
دکترسیدکاظم مداین
دانشجو یا همکاران:
عزیزه جعفری
واژه های کلیدی:
بی اختیاری استرسی ادراری ، ورزش عضلات لگن ، پس از زایمان
بی اختیاری ادراری حالتی استرس آور و ناتوان کننده بوده که با دفع غیرارادی ادرار بصورت عینی، تظاهر کرده و با تاثیر برجنبه های اجتماعی، روحی ، شغلی ، خانوادگی، جسمی و جنسی زندگی، مشکلات اجتماعی و بهداشتی برای مبتلایان بوجود می آورد. علاوه بر این هزینه های سرسام آوری برای انها و سرویس های سلامتی بدنبال دارد. عقیده براین است که حاملگی و زایمان یکی از عوامل مهم مساعد کننده برای بی اختیاری ادراری بوده و شواهد قابل ملاحظه اپیدمیولوژیک مبنی برایجاد بی اختیاری ادراری خصوصا" بی اختیاری استرسی به علت حاملگی و زایمان وجود دارد. بی اختیاری استرسی ادراری یکی از مشکلات شایع در دوران حاملگی و پس از آن می باشد. ورزش عضلات لگن بعنوان اولین خط درمانی برای بی اختیاری استرسی ادراری توصیه شده و سودمندی آن در زنان غیرحامله به کرات نشان داده شده است اما تحقیق های انحام شده در این رابطه در دوره حاملگی و پس ازآن بسیار محدود و همراه با نتایج متناقض می باشد. پژوهشگر جهت بررسی تاثیر این ورزش ها در دوره پس از زایمان برعلائم بی اختیاری استرسی ادراری به انجام این پژوهش اقدام نموده و امیدوار است این پژوهش زمینه ای برای مطالعات پی گیر در این رابطه باشد. پژوهش حاضر یک مطالعه تجربی است که به منظور تعیین تاثیر ورزش عضلات لگن برعلائم بی اختیاری استرسی ادراری در زنان زایمان کرده انجام گرفت. جامعه پژوهش کلیه زنان زایمان کرده در بخش های مامایی بیمارستانهای آموزشی الزهرا و طالقانی تبریز بودند که در دوره حاملگی علائم بی اختیاری استرسی داشتند. نمونه گیری به روش آسان یا در دسترس انجام گرفت وافراد بصورت یک روز در میان در دو گروه مورد و شاهد قرار گرفتند. تعداد نمونه مورد پژوهش ۵۴ نفر در هر گروه بود و گروهها همگن بودند روش گردآوری داده ها مصاحبه و مطالعه پرونده بیماران بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای در رابطه با علائم بی اختیاری استرسی ادراری و پرونده بیماران بود . ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای دررابطه با علایم بی اختیاری ادراری و پرونده بیماران بود . به افراد گروه مورد ورزش عضلات لگن آموزش داده و افراد هر دو گروه ۶ و ۱۲ هفته پس از زایمان پیگیری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون Kappa-agreement و مقایسه Kappa در دو گروه انجام شد. بررسی و مقایسه علائم در ۶ و ۱۲ هفته پس از زایمان نشان داد که از نظر تکرر نشت ادرار بین دو گروه اختلاف آماری معنی دار وجود دارد (۶ هفته ۰۰۱ = P و ۱۲ هفته: ۰۴/۰ = P). علائم نشت وابسته به استرس و میزان نشت در گروه مورد پسرفت بیشتری نسبت به گروه شاهد نشان داد ولی این اختلاف از نظر آماری معنی دار نبود. نتایج پژوهش نشان داد که ورزش عضلات لگن تا ۶ هفته و ۱۲ هفته پس از زایمان منجر به کاهش تکرر نشت ادراری به لحاظ آماری و کاهش موارد نشت وابسته به استرس و میزان نشت به لحاظ ظاهری در گروه مورد شد. با توجه به نتایج فوق مراقبین بهداشتی مخصوصا" ماماها می توانند برانجام این ورزش در دوره پس از زایمان تاکید نمایند.
ورزش در بارداری
چه ورزشهایی در یک حاملگی سالم و بی خطر توصیه میشوند؟از انجام
چه ورزشهایی باید خودداری کرد؟آیا شکل ورزش برای تمام زنان باردار یکسان است؟
در جریان حاملگی،ورزشهای با شدت کم تا متوسط انجام میشود.ورزش منظم(حداقل ۳ بار درهفته)به شکلهای مقطع ترجیح داده میشود.
بعد از سه ماه اول حاملگی از ورزش در حالت خوابیده به پشت خودداری ورزند.چرا که این حالت سبب کاهش برون ده قلبی در بعضی زنان میشود.در ضمن دوره های طولانی مدت ایستادن هم توصیه نمیشود.
در صورت احساس خستگی باید ورزش را قطع کنند.اصولاً فعالیت تا حدی توصیه میشود که به خستگی نیانجامد.ورزشهای بدون وزنه مثل دوچرخه سواری و شنا با حداقل خطر آسیب به مادر و جنین همراه بوده و میتوانند
تا پایان دوران حاملگی ادامه یابند.
انجام هر گونه ورزش که با خطر برخورد ضربه و آسیب به شکم هر ماه باشد،ممنوع است.خصوصاً در سه ماه آخر حاملگی،با توجه به وزن رحم حامله و نیز اضافه وزن،مادر باید مراقب از دست دادن تعادل بدن،ناشی از تغییر در محور ثقل باشد.
باید رژیم غذایی مناسب در جریان حاملگی و ورزش تأمین شود،به علاوه تأمین آب مورد نیاز بدن داراری اهمیت است.
ورزشهای دوران حاملگی وابسته به وضعیت هر فرد تفاوت خواهد کرد.نوع این ورزشها بسته به سطح آمادگی بدنی قبلی خانم باردار،وضعیت
پزشکی وی،در دسترس بودن وسایل تمرینی و ترجیح خود وی است.
قطع ورزش در صورت وجود هر یک از علائم زیر توصیه میشود:تنگی نفس،سردرد،ضعف عضلانی،تهوع،خستگی،درد قفسه سینه،درد پشت،درد لگن،اشکال در راه رفتن،کاهش فعالیت جنین،انقباضات متوالی رحم،خونریزی از واژن و ترشح مایع آمنیوتیک.
منع مطلق انجام ورزش در حین حاملگی شامل موارد زیر است:خونریزی های اخیر رحمی،دیسترس جنینی،بیماریهای قلبی،سابقه سقط یا زایمان زودرس(بیش از یکبار)،فشار خون حاملگی دیابت و بیماری کلیوی کنترل نشده،پارگی اخیر پرده ها.
از شیرجه زدن در آب،رفتن به مکانهای با ارتفاع زیاد و اکسیژن کم،شنا در آب بسیار گرم یا بسیار سرد و اسکی روی آب نیز خودداری شود.
بازدید
بازدید
بازدید
بازدید
بازدید
http://www.world-news.org/persian/NewsItem.aspx?NFeed=3475
_________________
بزودی بخش های خبری پزشکی سایت ایران سلامت شروع به فعالیت خواهد کرد.ازداوطلبان علاقه مند به فعالیت در این زمینه دعوت به همکاری میگردد.مدیریت سایت ایران سلامت: دکتر سید حمید سجاد info@iransalamat.com تلفن همراه
۲۴۹۹۳۲۰-۰۹۱۲
۲-
زردی چیست و راههای درمان دوشنبه، ۲ آذر ۱۳۸۳
به گزارش شبکه خبری"ورلد نیوز"(world-news.org/persian ) زردی عارضه ای است که در آن پوست و سفیدی چشم به علت بیلی روبین زیاد خون زرد می شوند . بیلی روبین در کبد ایجاد می شود و محصول تجزیه هموگلوبین ( مولکول حامل اکسیژن که در سلولهای قرمز قرار دارد ) است . زردی دو علت اصلی دارد که عبارتند از : ایجاد بیش از حد بیلی روبین خون افزایش می یابد .
شایعترین علت ایجاد بیش از حد بیلی روبین تخریب غیر طبیعی سلولهای قرمز است که به کم خونی ناشی از همولیز ( تخریب سلولهای خونی ) معروف است . علل شایع اختلال دفع بیلی روبین عبارتند از : بیماریهای سلولی کبد مثل التهاب کبد ( هپاتیت ) و تشمع کبدی ( سیروز ) ، انسداد کیسه صفرا یا مجاری صفرا وی داخل کبدی منتهی به کیسه صفرا .
اغلب علائم دیگری غیر از تغییر رنگ پوست و چشم با زردی همراه نیست . اگر زردی شدید باشد ، مدفوع ممکن است کم رنگ و ادرار تیره شود ( به علت دفع صفرا از کلیه ها ) ، و گاهی خارش عمومی بروز کند .
درمان : زردی همیشه باید توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد . او آزمایشهایی را برای کشف علت زمینه ای انجام خواهد داد .
3- تغذیه ی کودکان در دوران بیماری ها
دکتر زهرا ذوعلم- متخصص کودکان و نوزادان
درادامه ی مبحث تغذیه دربیماری های مختلف نوزادان و کودکان، به تغذیه در موارد زردی نوزادان، شکاف لب و شکاف کام در شیرخواران می پردازیم.
زردی نوزادان
زردی یکی از تظاهرات شایع کلینیکی است که به طور تقریبی در اغلب نوزادان، در چند روز اول تولد اتفاق می افتد. در اکثر موارد زردی نوزادان فیزیولوژیک (طبیعی) است ولی درمواردی دلایل مختلف پاتولوژیک ( غیرطبیعی ) عامل بروز زردی است.
بیش تر نوزادانی که از شیر مادر استفاده می کنند زردی فیزیولوژیک درآن ها شدت یافته، یا این که زمان آن طولانی تر خواهد بود.
زردی فیزیولوژیک
این نوع زردی به طور معمول در یک نوزاد رسیده از روز دوم تولد شروع شده در روز سوم به حداکثر رسیده (بیلی روبین ۷-۶ میلی گرم در دسی لیتر) و از روز سوم میزان بیلی روبین شروع به کاهش می کند تا پایان هفته ی دوم که به حد طبیعی بالغان یعنی بیلی روبین حدود ۱ میلی گرم در دسی لیتر می رسد.
در نوزادان نارس، زردی در روز پنجم تا هفتم به حداکثر میزان خود یعنی بیلی روبین حدود ۱۲-۱۰ میلی گرم دردسی لیتر می رسد ممکن است تا یک ماه و یا بیش تر طول بکشد.
زردی ناشی از شیرمادر
درنوزادانی که از شیر مادر تغذیه می کنند زردی فیزیولوژیک تشدید می شود یعنی میزان بروز زردی در آن ها بیش تر است. هم چنین میزان بیلی روبین نیز در آن ها بالاتراست و کاهش آن نیز به آهستگی انجام می شود یعنی تا هفته ی سوم و در بعضی موارد تا ماه سوم ممکن است ادامه یابد.
زردی ناشی از شیرمادر به دو نوع زودرس و دیررس تقسیم می شود.
نوع زود رس
زردی در سه روز اول تولد شروع می شود. علت این نوع زردی دریافت نکردن کافی شیر مادر در روزهای اول تولد است . حدود ۱۲ درصد از بچه هایی که با شیرمادر تغذیه می شوند، دچار این نوع زردی می شوند. بنابراین مکونیوم که محتوی بیلی روبین غیرکونژوگه است در روده باقی مانده و جذب خون می شود که باعث افزایش بیلی روبین خون و بروز زردی در نوزاد می شود. برای پیش گیری از این مسئله شروع اولین تغذیه ی نوزاد در اولین فرصت بعد از تولد بسیار مهم است. هم چنین تکرار دفعات شیردهی تا جریان یافتن شیر درپستان ها به خصوص در بچه های اول لازم است.
نوع دیررس
دراین نوع زردی از روز پنجم بعد از تولد، زردی به سرعت افزایش می یابد و درپایان هفته ی دوم به حداکثر خود می رسد. علت این نوع زردی در آخرین مطالعات این است که شیر بعضی از مادران که نوزادانشان دچار این نوع زردی هستند نه تنها مانع جذب بیلی روبین از روده نمی شود( برخلاف شیرمادر طبیعی ) بلکه به افزایش باز جذب بیلی روبین از روده ها نیز کمک می کند که به علت وجود میزان بالای اسیدهای چرب آزاد است.
به هرحال این نوع زردی خوش خیم است و تاکنون موردی از ضایعه ی مغزی توسط این نوع افزایش زردی خون در نوزادان گزارش نشده است. قطع شیر دراین مورد با صلاحدید پزشک به مدت ۲۴ تا 48 ساعت اثر تشخیصی و درمانی دارد. در این مدت کاهش قابل ملاحظه ای در میزان بیلی روبین سرم ایجاد می شود و بعد از این مرحله می توان تغذیه با شیرمادر را دوباره شروع کرد.
لازم به ذکر است که دادن ترنجبین، خاکشیر، کره و سایر موارد رایج به نوزادن نه تنها هیچ گونه اثر قطعی در کاهش بیلی روبین خون ندارد بلکه منجز به عوارض بی شمار بسیاری می شود. دراین موارد تغذیه ی خوب مادر و دریافت مایعات کافی توسط او حمایت عاطفی روانی مادر به خصوص توسط همسر با افزایش میزان شیر مادر و امکام شیردهی مکرر به کاهش بیلی روبین خون نوزاد و رفع زردی کمک شایانی می کند. نکته مهم این که اکثر متخصصان قطع شیر مادر را به صلاح نوزاد نمی دانند.
۴- زردی نوزاد
یرقان دوره نوزادی یکی از مسائل شایع می باشد که درصد قابل توجهی از نوزادان به شکل های فیزیولوژیک و پاتولوژیک آن مبتلا می شوند. یرقان فیزیولوژیک معمولا از پایان روز دوم زندگی شروع و در روزهای چهارم و پنجم به حداکثر مقدار خود می رسد و سپس به تدریج کاهش می یابد.
بطور کلی میزان بیلی روبین کمتر از ۱۲ میلی گرم درصد میلی لیترخون در نوزادان با سن جنینی طبیعی و بیلی روبین کمتر از ۱۴ میلی گرم درصد میلی لیتر خون در نوزادان نارس، یرقان فیزیولوژیک نامیده میشود. در صورتی که مقدار بیلی روبین از مقادیر یاد شده برای نوزادان طبیعی و نارس تجاوز کند، یرقان پاتولوژیک محسوب می شود. ضمن توجه به علائم بالینی و آزمایشگاهی نوزادان مبتلا به یرقان، برای تشخیص علل و عوامل موثر بر آن، در صورت مشاهده هر یک از مواردزیر، اتخاذ تصمیم فوری ضروری می باشد:
۱) یرقانی که در ۲۴ ساعت اول زندگی شروع شود
۲) افزایش بیلی روبین، از ۵ میلی گرم درصد میلی لیتر در ۲۴ ساعت تجاوز کند
۳) بیلی روبین از ۱۲ میلی گرم در نوزادان طبیعی و ۱۴ میلی گرم در نوزادان نارس تجاوز کند
۴) یرقان در نوزادان طبیعی، بیش از یک هفته و در نوزادان نارس بیشتراز دو هفته، به طول انجامد.
علل و عواملی که به تولید بیش از حد معمول بیلی روبین در نوزادان منجر می شوند
۱) ناسازگاری گروههای خونی مادر و جنین که عمدتا شامل ناسازگاری Rh و ABO و گروههای فرعی است
۲) اختلالات ژنتیکی (اختلالات آنزیمی نظیر اسفروسیتوز مادرزادی) وهموگلوبینوپاتی ها نظیر آلفا و بتا تالاسمی و گالاکتوزمی
۳) همولیز گلبول های قرمز خون مانند مصرف بیش از حد ویتامینK
۴) هماتوم و خونریزیهای داخلی
۵) انسدادهای مکانیکی منجربه اختلال در گردش کبدی ـ روده ای ترشحات صفراوی. در مواردی نیز عواملی نظیر کم شدن جذب کبدی بیلی روبین، کمبود مادرزادی بعضی از آنزیم های ضروری، مصرف داروها، اختلال در انتقال بیلی روبین مستقیم از کبد، انسداد مجاری صفراوی، عفونت دوران جنینی نوزاد، عفونت های پس از تولد و بعضی ازبیماری های خاص ممکن است به زردی نوزاد منجر شود.
هدف از اشاره به عوامل متعدد ایجاد کننده زردی نوزادان، بیشتر جلب توجه دانشجویان به حساسیت مسئله است و این حساسیت ها را می توان به شرح زیر خلاصه کرد
۱) یرقان نوزاد در صورت عدم توجه و رسیدگی، ممکن است به عوارض و خطراتی مانند مرگ و عقب ماندگی ذهنی و حرکتی غیرقابل درمان منجر شود.
۲) افتراق میان یرقان فیزیولوژیک و پاتولوژیک همیشه به سادگی امکان پذیر نیست.
۳) لحظات و دقایق در تصمیم گیری به منظور اقدام مناسب برای نوزاد مبتلا به یرقان پاتولوژیک، بسیار سرنوشت ساز هستند.
۴) همه موارد یرقان های نوزادی را نمی توان با سازگاری Rh و گروه های خونی، توجیه کرد. یافتن علل و عوامل دیگر یرقان ها از اهمیت برخوردار است.
۵) در مواردی می توان قبل از زایمان و بعد از زایمان با اقداماتی از پیدایش و افزایش پاتولوژیک بیلی روبین پیشگیری نمود.
معاینه و مراقبت از نوزاد تازه متولد شده
نوزاد بلافاصله پس از تولد باید در اطاق زایمان و یا در مواردی در اتاق عمل، مورد معاینه قرار گیرد. تشخیص ناهنجاری های مادرزادی، آسیب های هنگام تولد و اختلالات و نارسائی های قلبی و تنفسی که مانع از تطابق نوزاد با زندگی خارج رحمی می گردند از اهداف مهم معاینه نوزاددر این مرحله به شمار می رود و پس از کسب اطمینان اولیه از در معرض خطر فوری نبودن نوزاد، معاینه کاملتر در اتاق نوزادان انجام میگیرد. معاینه اولیه و معاینه در اتاق نوزادان باید تحت پوشش منبع گرمایی انجام گیرد، آنچنانکه مانع کاهش درجه حرارت بدن نوزاد شود. کاهش درجه حرارت محیط و بدن نوزاد ممکن است سلامتی نوزاد را بطور جدی به خطر اندازد.
نوزاد در طی روزهای اول پس از تولد باید تحت مراقبت بوده وپیدایش هرگونه تغییر در وضعیت وی پیگیری شود. آموزش بهداشت برای تغذیه نوزاد از شیر مادر، مراقبت از درجه حرارت منزل برای نگهداری نوزاد، توجه به پیدایش یرقان و پیگیری مراقبت های دوره ای، از برنامه هایی است که قبل از ترخیص مادر و نوزاد باید برنامه ریزی و اجرا شود.
۵- زردی نوزادی از شایعترین علل مراجعه نوزادان به درمانگاههاست.
دکتر فیروزه نیلی، فوق تخصص نوزادان و دانشیار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در گفتگو با خبرنگار سرویس بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران واحد علوم پزشکی تهران گفت: زردی نوزادی یکی از علل شایع مراجعه نوزادان به بیمارستان بوده به نحوی که ۶۰ درصد نوزادان رسیده متولد شده و ۸۰ درصد نوزادان نارس در هفته اول زندگی دچار زردی می شوند.
وی گفت: رنگ زرد این نوزادان به دلیل تجمع رنگدانه ای به نام بیلی روبین در پوست بوده که منشاء اصلی آن از هموگلوبین است. اگرچه اغلب موارد افزایش بیلی روبین خوش خیم است ولی با این وجود در موارد شدید به دلیل رسوب بیلی روبین در دستگاه عصبی بیماری وخیمی است.
دکتر نیلی در خصوص علت ایجاد زردی گفت: به دلیل آنکه گلبولهای قرمز نوزاد که منشاء اصلی بیلی روبین سرم است حجم بیشتری نسبت به بالغین دارد و ضمنا کبد نوزاد که ارگان اصلی دفع بیلی روبین است، هنوز رسیدگی کامل را ندارد بسیاری از نوزادان بطور فیزیولوژیک زرد می شوند که البته این نوع زردی خصوصیات مخصوص خود را داراست بطوریکه هرگز در روز اول دیده نمی شود، اندازه و سرعت افزایش بیلی روبین در خون تا حد خاصی است و مدت زمان این نوع زردی معولا کمتر از ۷-۱۰روز است.
وی گفت: در مواردی زردی بطور پاتولوژیک یا مرضی اتفاق می افتد که علت آن می تواند دراثر ناسازگاری بین گروه خون مادر و نوزاد باشد که در این موارد زردی می تواند در روز اول تولد بارز شده و چون سرعت و میزان افزایش بیلی روبین بالا است درصورت عدم پیشگیری و درمان زودرس، بیلی روبین در مغز رسوب کرده و عوارض عصبی پایدار در نوزاد بوجود می آورد که هرگز قابل برگشت نیست.
وی افزود: در کشور ما به علت شیوع بیماری فاویسم که ارثی بوده و در بالغین با خوردن مواد خاصی چون باقلا گلبولهای قرمز شکست سریع پیدا می کنند، ممکن است نوزادان این افراد نیز بطور مرضی دچار زردی تشدید یافته در روزهای اول عمر شده و عوارض جبران ناپذیر باقی بگذارد، بنابراین بخصوص به والدین چنین نوزادانی در مورد احتمال افزایش زردی باید هشدارهای لازم داده شود و حتی بررسیهای لازم صورت گیرد.
دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: زردی به دلیل کافی نخوردن شیر مادر بسیار شایع است و این نوع زردی عمدتا در اواخر هفته اول عمر بصورت زردی تشدید یافته بروز می کند که می تواند خطرناک باشد. این نوع زردی اغلب در نوزادان مادرانی که برای اولین بار دارای فرزند شده اند و نیز از طریق سزارین وضع حمل کرده اند بیشتر دیده می شود. این مادران به علت تجربه کم شیردهی و نیز اثرات ناشی از بیهوشی، با تاخیر شیردهی کافی پیدا کرده و نوزاد به دلیل کاهش دفع بیلی روبین از طریق کبد و مدفوع با افزایش بیلی روبین خون مواجه می شود. در چنین مواردی می توان با آموزشهای لازم در امر شیردهی و نیز تجویز بعضی از داروها و یا مواد گیاهی مانند قطره شیرافزا و توصیه به افزایش نوشیدن موادی همچون ماءالشعیر میزان شیر را افزایش داد.
وی گفت: بسیاری از مادران در مورد کفایت شیردهی خود اطمینان لازم را ندارند و معیارهایی را می توان به آنان آموزش داد که می تواند کفایت شیردهی آنان را نشان دهد. مثلا نوزاد لازم است در عرض ۲۴ ساعت ۶-۴ بار پوشک خیس کند و حداقل ۴-۳ بار مدفوع داشته باشد. همچنین رنگ مدفوع تا روز چهارم تولد باید رو به زردی رفته و چنانچه سیاه و یا سبز باقی بماند نشانه کم خوردن شیر بوده که لازم است هرچه سریعتر به پزشک مراجعه شود تا علت ارزیابی شود.
وی افزود: زردی دیگری نیز در اثر شیر مادر در هفته دوم تولد به دلیل اثرات مهاری شیرمادر بر روی آنزیم های کبدی بطور نسبتا شایع اتفاق می افتد که در موارد خاصی لازم است شیر مادر به مدت کوتاه قطع شده و پس از کاهش میزان بیلی روبین مجددا شیردهی از سر گرفته شود در چنین مواردی که شیر مادر قطع می شود و ناچارا از شیر خشک برای تغذیه کودک استفاده می شود لازم است به مادران توصیه شود که هرگز از سر شیشه برای تغذیه نوزاد استفاده نکنند زیرا ممکن است که نوزاد بار دیگر سینه مادر خود را قبول نکند و در چنین مواردی از قطره چکان، سرنگ و فنجان مخصوص استفاده شود.
وی گفت: در مواردی نیز بطور مادرزادی کم کاری تیروئید سبب افزایش زردی در نوزادان شده که لازم است بطور همگانی از این نظر بررسی صورت گیرد زیرا اثرات کم کاری تیروئید بر روی مغز نوزادان در صورت عدم درمان سریع و به موقع جبران ناپذیر است. موارد ارثی دیگری نیز بطور نادر وجود دارد که به دلیل نقص و یا کمبود آنزیم های کبدی افزایش زردی در نوزادان را به دنبال دارد.
وی مهمترین راه جلوگیری از ایجاد عارضه مغزی ناشی از افزایش بیلی روبین را پیشگیری، تشخیص و درمان سریع زردی دانست.
وی گفت: زردی معمولا از سر شروع شده و به دریج به قسمتهای پایین تر گسترش پیدا می کند بنابراین زردی در صورت و چشم نوزادان زودتر از بقیه نقاط بدن قابل تشخیص است. اما ممکن است والدین تجربه کافی در شناسایی زردی نداشته باشند. بنابراین توصیه شده است که نوزادانی که قبل از ۲۴ ساعت از بیمارستان ترخیص شده اند، ظرف ۷۲ ساعت بعد و نوزادانی که بین ۲۴ تا ۴۸ ساعت عمر ترخیص شده اند، ظرف ۹۶ ساعت و نوزادانی که بعد از ۴۸ تا ۷۲ ساعت عمر ترخیص شده اند ظرف ۱۲۰ ساعت بعد از نظر زردی معاینه شوند.
وی در خصوص راههای درمانی گفت: فوتوتراپی و یا نور درمانی روش موثری در کاهش زردی نوزادی بوده ولی لازم است تعداد لامپهای منبع نور کافی و عمر مناسب داشته باشند. متاسفانه بعضی فکر می کنند که قرار دادن نوزادان در زیر لامپهای فلورسانت خانگی قادر به کاهش بیلی روبین است که این امر تنها سبب تاخیر درمان موثر و عوارض ناشی از روش غلط استفاده از فوتوتراپی می شود.
وی افزود: تعویض خون نیز روش موثر دیگری است که چنانچه فوتوتراپی نتوانست در مدت معین بیلی روبین سرم را کاهش دهد از آن استفاده می شود. البته روشهای دارویی دیگری نیز در درمان زردی پیشنهاد شده است که هنوز مرسوم نیست.
دکتر نیلی گفت: برای زردی نوزادی با افزایش بیلی روبین غیر مستقیم معمولا مشکل خاصی وجود ندارد و چنانچه تشخیص و درمان بطور سریع و مناسب انجام شود نوزادان صد درصد بهبود می یابند و تنها در یک گروه نادر که آنزیمهای کبدی بطور پایدار کاهش و یا وجود ندارد پیوند کبد تنها راه چاره است. همچنین لازم است نوزادانی که سطح بیلی روبین آنها به حد تعویض خون رسیده است از نظر شنوایی بررسی شوند.
۶- /داروهای گیاهی/ عصاره شیرخشت، دارویی موثر بر درمان زردی نوزادان است
خبرگزاری دانشجویان ایران – واحد علوم پزشکی تهران
سرویس علمی – پژوهشی
به گفته محققان، می توان از فرآورده های استاندارد شیرخشت به نحو موثری به درمان نوزادان مبتلا به زردی پرداخت.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران واحد علوم پزشکی تهران زردی یکی از علائم شایع در دوران نوزادی است به طوری که نزدیک به ۶۰ درصد از بچه های رسیده و ۸۰ درصد از بچه های نارس به آن مبتلا می شوند.
به گفته محققان علوم پزشکی زردی نوزادان به دلیل عوارض خطرناک افزایش بیلی روبین بر روی مغز از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
براساس مطالعات انجام شده توسط محمد آزاد بخت، عضو هیأت علمی دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، که بر روی دو گروه ۱۰۰ نفری و به صورت مورد – شاهدی از نوزادان مبتلا به زردی انجام شد مشخص گردید: با استفاده از این دارو روند کاهش بیلی روبین خون تا ۳ روز اول به نحو چشمگیری سرعت می یابد.
گفتنی است: از روشهای درمانی زردی، روش نور درمانی و تعویض خون است که تعویض خون به عنوان راه آخر جهت کاهش شدید بیلی روبین استفاده می شود.
اثرات درمانی شیرخشت به همراه نور بسیار چشمگیر و سریعتر می باشد.
همچنین در بسیاری از مناطق ایران از جمله در استان فارس از شیرخشت در طب سنتی برای درمان زردی نوزادان استفاده می شود.
۷- پزشک محله
زردی بچه ها
دکتر علی پناه خلج از جمله پزشکان متخصص داخلی است که در منطقه ما در خیابان ابوذر مشغول طبابت است. او بیماری زردی در نوزادان را شایع تر از بیماری های دیگر عنوان می کند و در مورد آن برایمان چنین می نویسد: «زردی نوزادی» یک عارضه شایع دوران نوزادی است. حدود ۶۰ درصد از نوزادان رسیده و ۸۰ درصد نوزادان نارس در هفته اول تولد زردی بالینی یعنی زردی که با چشم قابل رؤیت است دارند. در واقع زردی عبارت است از زرد شدن پوست و ملتحمه که به علت رسوب «بیلی روبین» و افزایش میزان آن در خون به وجود می آید. البته شدت زردی به میزان «بیلی روبین» و میزان جریان خون پوست بستگی دارد به همین جهت زردی در صورت و گردن نوزادان بارزتر است.
«بیلی روبین» نیز از شکسته شدن گلبول های قرمز در خون تولید می شودو به علت حجم بالاتر گلبول های قرمز در نوزادان و عمر پایین گلبول ها در نوزادان، تولید «بیلی روبین» در نوزادان بیشتر است. «بیلی روبین» ابتدا به «آلبومین» چسبیده می شود و در صورت زیاد بودن مقدار آن، به صورت آزاد در خون خواهد ماند. «بیلی روبین» آزاد خون رابطه مستقیم با ایجاد عوارض عصبی در نوزاد دارد و عواملی مثل نارس بودن، عفونت ها، کاهش قندخون و سردبودن محیط و کاهش اکسیژن خون احتمال ایجاد ضایعات عصبی را بیشتر می کند. به طور طبیعی «بیلی روبین» در کبد به فرم قابل حل در آب تبدیل شده و از راه صفرا دفع می شود به علت نارس بودن عمل کبد و وجود باراضافی «بیلی روبین» در نوزاد: زردی در بیش از ۵۰ درصد نوزادان بروز می کند. زردی نوزادان دو قسم است: ۱ـ فیزیولوژیک ۲ـ پاتولوژیک (غیرطبیعی) از عواملی که در بروز زردی نوع پاتولوژیک مؤثرند می توان به ناسازگاری های گروه خون و عواملی ژنتیکی گلبول های قرمز مانند، کمبود آنزیم ها و اسفروسیتوز ارثی و بیماری های کبدی اشاره کرد. همچنین کم کاری تیروئید، خونریزی داخلی و زردی به علت شیر مادر، انسداد مجاری صفراوی و عفونت های خون و بیماری های متابولیکی نیز از عوامل ایجاد این نوع زردی هستند.
از جمله عوارض زردی بیماری و ضایعه عصبی به نام کرنیکتروس است دراین حالت نوزاد ابتدا خواب آلوده و تحریک پذیر است و به تدریج شیر خوردن مختل در نهایت برآمده شدن ملاج و تشنج بیماری کامل می شود. بیشتر بیماران در این مرحله فوت می کنند و آنها که زنده می مانند تا آخر عمر عوارض فلج مغزی و عقب ماندگی ذهنی، کری عصبی را با خود به همراه خواهند داشت. البته آنچه در بیماری ها مهم است بحث پیشگیری است. در این بیماری نیز تغذیه با شیر مادر و بر طرف کردن عواملی چون سرد بودن محیط، کاهش قند خون نوزاد و توجه به گروه خون و Rh مادر و نوزاد که برای کنترل از بروز عوارض زردی مهم و باعث پیشگیری می شود.
اما در صورت بروز بیماری باید طبق نظر پزشک معالج «بیلی روبین» اندازه گیری شود. برای تشخیص نیز زرد بودن رنگ پوست در پاها و مخصوصاً کف پا از زردی بالا حکایت می کند و باید بلافاصله نوزاد توسط پزشک معالجه شود حتی پوشاندن لباس سفید نیز در تشخیص کمک می کند.
آنچه والدین باید توجه داشته باشند این است که زردی بیماری بالقوه خطرناکی است که با مراجعه و درمان به موقع قابل درمان است عدم مراجعه وسهل انگاری در شروع درمان عوارض جدی و خطرناکی ایجاد می کند که قابل برگشت و درمان نیست. ضمن اینکه هرگونه زردی در نوزاد باید توسط پزشک دیده شود تا در صورت نیاز آزمایشات مخصوصی آن انجام شود و از ایجاد عوارض بیماری پیشگیری شود.
۸-
بررسی رابطه بین شدت زردی پوست و غلظت بیلیروبین سرم
دکتر حمیده شجری ؛ دکتر هومان هاشمیان ص ۵۴
چکیده مطلب
در این مطالعه ۵۰۰ نوزاد زرد به مدت کمتر از ۲ هفته و با وزن تولد ۱۵۰۰ گرم یا بیشتر که سابقه فتوتراپی یا تعویض خون نداشتند بررسی و شدت زردی پوست و غلظت بیلیروبین کل و مستقیم سرم آنان اندازه گیری شد. بین شدت زردی پوست و غلظت بیلیروبین سرم نوزادان بررسی شده همبستگی خطی وجود داشت که تحت تأثیر سن، جنس، وزن تولد (به جز وزن تولد کمتر از ۱۵۰۰ گرم که بررسی نشد) و سرعت افزایش غلظت بیلیروبین نبود. همچنین مدل مناسبی برای پیش بینی غلظت بیلیروبین سرم بر مبنای شدت زردی پوست ارایه شد.
۹-
بررسی رابطه کمبود آنزیم گلوکز-۶- فسفات دهیدروژناز با زردی نوزادان, /نویسنده : یدالله زاهد پاشا، سعید سجادی.
زاهد پاشا، یدالله. [و دیگران …]
نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران، مجله علمی, دوره : ۲۰، شماره : ۳، پاییز ۱۳۸۱، ص. ۱۷۱ تـا ۱۷۵
h t t p : / / d a t a b a s e . i r a n d o c . a c . i r
کمبود آنزیم گلوکز- ۶- فسفات دهیدروژناز (G6PD) شایعترین اختلال آنزیمی انسان می باشد. در نوزادانی می تواند موجب زردی شدید و همچنین بیلیروبین آنسفالوپاتی و عقب ماندگی ذهنی و مرگ گردد. این مطالعه به شیوه مقطعی ( تحلیلی) در بخش نوزادان بیمارستان کودکان امیرکلا ( بابل) صورت گرفت. در این بررسی ۱۶۵ نوزاد زرد (مورد) و ۱۲۳ نوزاد غیر زرد مورد بررسی قرار گرفتند. فعالیت آنزیم به روش فلئورسنت لکه ای (FST) مورد آزمایش قرار گرفت و تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های دقیق فیشر و مربع کای انجام گردید و ۰۵/۰ P< با معنی تلقی گردید. ۶/۲۳ درصد نوزادان زرد و ۶/۱۱ درصد نوزادان غیر زرد (شاهد) به کمبود آنزیم G6PD مبتلا بودند که اختلاف معنی داری بین دو گروه وجود داشت (۰۰۰۱/۰ P<). 36 درصد نوزادان زرد مبتلا به کمبود G6PD در مقابل ۲/۱۸ درصد نوزادان زرد بدون کمبود G6PD به تعویض خون نیاز پیدا کردند که این اختلاف معنی دار بوده است (۰۰۱/۰ P<). با عنایت به فراوانی زیاد و نیاز بیشتر به تعویض خون نوزادان زرد مبتلا به کمبود G6PD که نمایشگر شدت زردی در این گروه نوزادان و عواقب آن می باشد، پیشنهاد می گردد که در بررسی زردی نوزادان آزمون کمبود G6PD بصورت معمولی درآمده و مسئولین وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی امکان غربالگری کلیه نوزادان پس از تولد از نظر کمبود G6PD را فراهم سازند.
۱۰-
سودمندی زردی نوزادان
زردی رنگ پوست نوزادان یا به اصطلاح یرقان، نوعی مکانیسم دفاعی است که بدن کودکان تازه متولدشده را در برابر مواد مخربی به نام رادیکالهای آزاد محافظت می کند. مطابق اظهار دانشمندان دانشگاه جان هاپکینز، تجمع رنگیزه های زردی به نام بیلیروبین در واقع نوعی سپر دفاعی را در بدن نوزادان به وجود می آورد و این رنگدانه ها همچون مواد آنتی اکسیدان به حفظ سلامت نوزاد کمک می کنند.
۱۱- درمان بیماری زردی، با چای چینی
یک نوع چای گیاهی چینی که به طور گسترده برای درمان عارضه زردی در نوزادان این کشور استفاده می شود، بزودی در اختیار پزشکان کشور های غرب قرارمی گیرد.
به گزارش بی.بی.سی نیوز، این چای می تواند از تجمع نوعی صفرا که باعث بروز زردی می شود جلوگیری کند و باعث درمانهای جدیدی در این زمینه شود.
عارضه زردی در نوزادان تازه متولد شده، بیماری شایعی است که عدم درمان آن، عوارض شدیدی مثل آسیب مغزی را به دنبال دارد.
دکتر «دیوید مور» و همکارانش در دانشکده پزشکی بایلر در هوستون به این نتیجه دست یافتند که چای یک گیرنده مهم را در کبد فعال می کند.
کبد با فعال شدن این گیرنده می تواند «بیلی روبین» را که یک فرآورده زاید حاصل از تجزیه هموگلوبین است، پاکسازی کند. هموگلوبین ماده ای در گلبول های قرمزخون است که اکسیژن را با خود در سراسر بدن حمل می کند.
کبد به طور طبیعی، بیلی روبین را پاکسازی می کند. اما بروز بیماری یا دیگر اختلالات می تواند مانع از این امر شود. تجمع بیلی روبین، باعث زرد شدن پوست و سفیدی چشم ها می شود.
نوزادان نارس به خاطر کوچک بودن کبد شان قادر به پاکسازی بیلی روبین از بدن خود نیستند. بنابراین پزشکان با روشی به نام نور درمانی، پوست بدن این نوزادان را تحت تابش نور قرار می دهند.
شرح کامل این مطالعه در مجله «کلینیکال اینوستیگیشن» چاپ شده است.
۱۲-
زردی در نوزادان موجب ضایعات جبران ناپذیر سلول مغزی و عقب ماندگی عقلانی می شود . در هفته های اول تولد بایستی دقیقا مراقب زردی در نوزاد بود . شروع زردی بیشتر در سفیدی چشم کودک بروز می کند و در تنه گسترش پیدا می کند ، بمجرد مشاهده زردی بدون فوت وقت در هر زمان از شبانه روز مراجعه نماید . این مسئله اورژانس و فوریت دارد . هرچه زردی زودتر تشخیص داده شود درمان سبکتر و راحتتر است . در موارد خفیف شاید نیاز به بستری و قرار گرفتن در زیر نور مخصوص باشد و در موارد شدید تعویض خون حتما باید انجام گیرد . از بکار بردن پیشنهاد اطرافیان در مورد استفاده از شیرخشت و یا نور مهتابی و …و نظایر آن خودداری کنید . بکار بردن این روشها به قیمت سلامت نوزاد تمام می شود
۱۳-
بررسی تاثیر فتوتراپی پیشگیریکننده بر میزان بیلیروبین خون نوزادان نارس در یکی از بیمارستانهای منتخب شهر تهران سال ۱۳۷۸, / زهرا افضلی؛ به راهنمائی : ربابه معماریان
افضلی، زهرا
148 صفحه، جدول، نمودار، کتابنامه
پایان نامه (کارشناسی ارشد) — دانشگاه تربیت مدرس ، دانشکده علوم پزشکی، ۱۳۷۹٫
h t t p : / / d a t a b a s e . i r a n d o c . a c . i r
پژوهش حاضر یک مطالعه نیمهتجربی از نوع کارآزمایی بالینی است که به منظور بررسی تاثیر فتوتراپی پیشگیریکننده بر میزان بیلیروبین خون نوزادان نارس در یکی از بیمارستانهای منتخب شهر تهران در سال ۱۳۷۸ انجام گرفته است و هدف آن تعیین تاثیر فتوتراپی پیشگیریکننده بر شدت هایپربیلیروبینمی در نوزادان نارس میباشد. این مطالعه بین دو گروه مورد و شاهد انجام گرفت که در طی پژوهش ۶۰ نوزاد نارس به روش نمونهگیری غیراحتمالی و در دسترس و با توجه به مشخصات نمونه (وزن تولد، سن حاملگی) مورد مطالعه قرار گرفتند. در هر گروه مشخصات نوزادان از طریق فرم تاریخچه سلامتی نوزاد جمعآوری گردید و نمونههای خونی به منظور بررسی شاخصهای آزمایشگاهی ۶ تا ۱۲ ساعت پس از تولد ارسال گردید. سپس فتوتراپی پیشگیریکننده (از طریق چهار لامپ با نور آبی) در نوزادان گروه موردبه مدت ۲۴ الی ۳۰ ساعت اجرا شد. مراقبت از نوزادان تحت فتوتراپی طبق چک لیست مراقبتی استاندارد توسط پژوهشگر انجام شد و در مورد سایر مراقبتها در هر دو گروه روش جاری بخش ادامه پیدا کرد. پیشرفت زردی در سطح پوست توسط پژوهشگر و والدین روزانه کنترل میگردید و در صورت بروز زردی قابل توجه نوزاد به پزشک ارجاع داده میشد. از والدین در هر دو گروه خواسته شد که پس از ترخیص ودر فاصله ۵ تا ۷ روز بعد از تولد به منظور اندازهگیری بیلیروبین سرم نوزاد خود به بیمارستان مراجعه نمایند. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق برنامه SPSS تحت ویندوز و با استفاده از آزمونهای آماری کای دو، فیشر و تی مستقل نشان داد که دو گروه از نظر شاخصهای سلامتی نوزاد و نتایج تستهای آزمایشگاهی با هم تفاوت معنیداری نداشتند (P>0/05) به جز در مورد درجه زردی مشاهده شده از سطح پوست که در نوزادان گروه شاهد شدیدتر بود و همچنین میزان شمارش گلبولهای سفید خون و درصد هموگلوبین و هماتوکریت که در نوزادان گروه مورد بالاتر بود (P>0/05) . همچنین نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که میزان بیلیروبین سرم در روز پنجم تا هفتم پس از تولد در گروه مورد پس از اجرای فتوتراپی پیشگیریکننده کمتر از گروه شاهد میباشد (P 0/000) .بنابرای فرضیه پژوهش تحت عنوان (سطح بیلیروبین خون نوزادان نارس پس از اجرای فتوتراپی پیشگیریکننده در گروه مورد نسبت به گروه شاهد کمتر افزایش مییابد) تائید میگردد. با توجه به نتایج فوق پیشنهاد میگردد که با در نظر گرفتن تکنیک کار در این پژوهش از فتوتراپی پیشگیری کننده به منظور جلوگیری از گسترش هاپیربیلی روبینمی شدید در نوزادان نارس استفاده شود.
۱۴-
برخی باورهای نادرست و واقعیت های آن:
متاسفانه وجود پاره ای باورهای نادرست در میان مردم می توان سبب اختلال در شیردهی شود. در زیر به تعدادی از این باورها اشاره می شود:
× باور نادرست :
آغوز به دلیل ایجاد زردی برای تغذیه نوزاد مناسب نیست و باید دور ریخته شود!
/ واقعیت :
اغوز نه تنها موجب زردی نمی شود که حتی شاید بهترین راه کاهش زردی نوزادان ،تغذیه مکرر با آغوز باشد. آغوز بسیار مغذی و حاوی موادی است که نوزاد را در برابر بیماری های محافظت می کند و به منزله اولین ایمن سازی او محسوب می شود. خوراندن آغوز به نوزاد بسیار ضروری و حیاتی است. بعضی از مجتهدین و مراجع بزرگوار ، تغذیه با آغوز را در حد واحب تلقی می کنند.
۱۵-۱ـ زردی (یرقان):
مشهورترین نشانه بیماریهای کبدی در بین مردم زردی است. به علت عدم اطلاع بسیاری از مردم زردی را معادل هپاتیت یعنی یک بیماری میدانند. در حالی که زردی نشانه بیماری است نه خود بیماری. علت زرد شدن بیمار رسوب رنگدانهای به نام بیلیروبین در مخاطات مثل سفیدی چشم و پوست میباشد. با توجه به سیر سوخت و ساز این رنگدانه نشانه زردی میتواند به علت اختلالات خونی، بیماریهای کبدی، بیماریهای عفونی، مصرف برخی مواد شیمیایی و غذایی مثل هویج باشد. پس زردی به تنهایی نمیتواند دال بر بیماری کبدی باشد.بالا
چگونه میتوان عوامل مختلفی را که باعث زردی میشوند تشخیص داد؟
$ برخی نشانههای بالینی قبل از کمک گرفتن از آزمایشگاه میتواند راهگشا باشد. در صورتی که زردی به علت مصرف زیاد مواد کاروتندار مثل هویج باشد مخاطات درگیر نیستند یعنی چشم بیمار زرد نمیشود. زردی حاصل از بیماریهای خونی معمولاً به رنگ کهربایی است در حالی که زردی ناشی از بیماریهای کبدی به نارنجی نزدیکتر است. وجود تب همزمان با زردی عموماً نشانه بیماریهای عفونی نظیر تب مالت است در حالی که در هپاتیت زردی پس از قطع تب عارض میگردد.
برخی زردیها هم به علت نقصهای ژنتیکی است. در یک بیماری موسوم به ژیلبرت نقص برداشت بیلیروبین توسط سلولهای کبدی باعث زرد شدن پوست و چشمها میشود. این بیماری به هیچ وجه خطرناک نیست و زردی آن متناوب بوده و در صورت خستگی و گرسنگی بروز کرده و یا تشدید میشود. معمولاً چنین سابقهای در بستگان فرد وجود دارد. این نقص نیازی به درمان نداشته و فقط باید به فرد مبتلا از نظر بیخطر بودن بیماری اطمینان داد.بالا
آیا زردی که در برخی نوزادان تازه متولد شده رؤیت میشود یک بیماری کبدی است؟
$ علت زرد شدن نوزادان بستگی به زمان وقوع دارد. در صورتی که این زرد شدن پس از روز سوم و تا پایان هفته اول تولد باشد زردی فیزیولوژیک نامیده شده و به علت تغییرات خونی نوزاد است و خطری ندارد. ولی از جهت اطمینان و در صورت بالاتر رفتن از حد معینی معمولاً نوزاد بستری شده و برخی آزمایشهای لازم انجام میشود. در صورتی که سطح بیلیروبین خیلی بالا باشد برای جلوگیری از صدمه بیلیروبین به بافت مغز نیاز به تعویض خون پیدا میشود.
در صورتی که زردی پس از هفته اول تولد بروز کند ممکن است به علت مصرف شیر مادر باشد که میبایست شیر قطع و پس از چند روز مجدداً شروع شود. در این صورت هیچ خطری نوزاد را تهدید نمیکند. در صورتی که زردی همراه با تشنج، خوب شیر نخوردن و سایر علائم باشد احتمالاً نقصهای ژنتیکی و آنزیمی نادر در کار است که باید با پزشک مجرب و متخصص مشورت کرد و شیرهای مخصوص برای بیمار تجویز شود. در هر صورت زردی نوزاد در اغلب موارد منشأ کبدی ندارد و واگیردار نیست.بالا
آیا زردی واگیردار است؟
$ این پرسش بارها و بارها توسط مردم پرسیده شده است. چنان که گفته شد زردی بیماری نیست بلکه صرفاً نشانهای از یک بیماری است. بنابر این باید علت زمینهای آن را یاقت. در صورتی که منشاء آن بیماری عفونی (ویروس، میکروب) باشد واگیردار بوده و در صورتی که عامل آن به فرد دیگری سرایت کند میتواند باعث بروز زردی شود.
در پایان این مبحث باید یادآوری کرد بروز زردی عادی نیست و حتماً باید در مورد آن با پزشک مشورت کرد.بالا
16- عنوان : بررسی اپیدمیولوژی ۲۰۰۰ نوزاد ایرانی از نظر کمبود آنزیم G6PD و ارتباط آن با زردی نوزادی
نویسندگان : دکتر حسن ابوالقاسمی MD ، دکتر حسینعلی مهرانی Ph. D ، دکتر سید مرتضی حسینی MD ، دکتر طالب بدری MD .
نشانی : تهران ، میدان ونک ، خیابان ملاصدرا ، بیمارستان بقیه الله اعظم ( عج ) ، یال شرقی ، طبقه ۱۱ دفتر گروه اطفال
مقدمه و اهداف :
آنزیم G6PD یکی از آنزیمهای حیاتی در متابولیسم گلبولهای قرمز می باشد . تقش آن حفظ گلبول قرمز در مقابل مواد اکسیدان بوده ، که از طریق فراهم کردن ، NADPH در اختیار گلوتاتیون این عمل میسر می شود . کمبود این آنزیم شایع ترین اختلال آنزیمی در انسان است و تاکنون بیش از ۴۰۰ واریانت از این آنزیم در دنیا شناسایی شده است و حدود ۴۰۰ میلیون نفر مبتلا می باشند . کمبود G6PD باعث بروز تظاهرات بالینی به شکل زردی نوزادی در بدو تولد و حملات حاد همولیز به دنبال تماس با داروها یا باقلا ( فاویسم ) می شود . فراوانی و شدت این علائم نه تنها بستگی به واریانت های مختلف کمبود آن داشته بلکه بستگی به شرایط محیط نیز متغیر می باشد . به منظور به دست آوردن شیوع کمبود این آنزیم در نوزادان ایرانی و تعیین ارتباط آن با زردی نوزادی ، این مطالعه طراحی و انجام شد .
روش اجرا :
در این مطالعه ۲۰۰۰ تولد پی درپی در دو مرکز درمانی بقیه الله ( عج ) و نجمیه – تهران در فواصل ماه های مرداد تا بهمن ۱۳۷۸ ، از طریق نمونه خون بندناف و با تست کیفی فلورسنت نقطه ای ، غربالگری شده اند .
یافته های پژوهش :
شیوع کلی کمبود آنزیم G6PD در ۱/۲%کل جمعیت (۶/۳%در جمعیت پسران و ۶/۰%در جمعیت دختران ) به دست آمد . ۴/۵۱%افراد deficient در مقایسه با ۶/۱۶%گروه طبیعی زردی د رحد اندامها داشته اند . (p=0.001 ) . میانگین بیلی روبین در گروه دچار کمبود آنزیم mg/dl 6/5 ± 76/18 در مقایسه با گروه نرمال mg/dl 2/4±5/15 بوده است (p=0.001 ) از نظر نیاز به بستری و فتوتراپی ، ۶/۴۸% گروه مبتلا به کمبود آنزیم در مقایسه با ۹/۱۱% گروه نرمال نیاز به بستری جهت فتوتراپی داشته اند . ۴/۱۱% گروه مبتلا به کمبود آنزیم در برابر ۹/۰% گروه G6PD نرمال نیاز به تعویض خون داشته اند ( P=0.001 ) . از نظر هموگلوبین و درصد شمارش ، رتیکلوسیت و مدت بستری اختلاف معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد (P>0.2 ) . از کل افراد دچار کمبود آنزیم G6PD ، ۷/۸۵% پسر و ۳/۱۴% دختر بوده اند (P=0.001 ) با انجام Spot Test خطر نسبی کمبود آنزیم G6PD در نوزادان پسر (CI95%=2.5-14 ) برابر شایعتر از نوزدان دختر است . در بیماران دارای کمبود آنزیم G6PD ، ۸۰% بیماران دارای زردی و ۲۰% بیماران بدون زردی مشاهده شد (P=0.001) و خطر نسبی بروز کمبود آنزیم G6PD در بیماران دارای زردی (CI95%=1.2-6.3) 8/2 برابر بیماران بدون زردی است ( البته این تست بطور دقیق قادر به شناسایی دختران هتروزیگوت نیست ) .
با توجه به شیوع نسبتا بالای کمبود آنزیم و نیز ارتباط آن با زردی نوزادی و عوارض ناشی از آن لزوم یک برنامه غربالگری وسیع در سطح ملی احساس می شود ، تا از یکسو نوزدان در معرض خطر بالا از ابتدا تحت مراقبت بیشتری قرار گیرند و زردی نوزادی در اینها سریع تر و به موقع درمان شود و از طرف دیگر با توجه به احتمال حملات همولیز در اثر دارو و فاویسم در سنین کودکی و بالاتر هشدارهای لازم و آموزش کافی در این زمینه صورت گیرد
بازدید
بازدید
بازدید