ورزشی - صفحه 6 از 7 - پایگاه دانلود رایگان کتاب | دانلود کتاب

فوتبال
شایعترین آسیبهای ورزشی در رشته فوتبال کدامند؟
هر رشته ورزشی نمای ویژه ای از آسیبها را نشان می دهد . اکثریت آسیبهای فوتبالیستها شالم آسیبهای نسج نرم ( تاندون و عضله ) و مفصلی هستند. کوفتگیها، پیچ خوردگیها( بویژه درمچ پا) و کشیدگی های عضلانی ۷۵% کل آسیبها را شامل می شوند . ایین آسیبها غالبا در اندام تحتانی رخ می دهند، که تقریبا ۶۰% یا بیشتر از کل آسیبهای فوتبال را شامل میشوند . مفاصلی که اغلب اوقات درگیر می شوند زانو و مچ پا هستند . البته ورزش فوتبال مصون از آسیبهای تنه .سر و اندام فوقانی نیست. آسیب کمر ممکن است در مقایسه با آسیب عضلانی اندام تحتانی بیشتر به دور ماندن ورزشکار از صحنه رقابتها منتهی شود آسیب صورت می تواند در اثر برخورد آرنج یا سر بازیکن حریف در نبردهای هوایی عاض شود. ضربه مغزی در مورد آخر یک خطر محسوب می شود. برخی آسیبها باعث بروز تغییراتی در قوانین باز ی اجرای آنها توسط داور شده اند. از آن جمله استفاده از آرنجها در لیگ فوتبال انگلیسی ( فصل ۱۹۹۴) و تکل از پشت در جام جهانی ۱۹۹۴) ممنوع اعلام گردیدند.
آسیبهای فوتبال از نظر علت پدید آورنده به چند دسته تقسیم می شوند؟
آسیبها ی مستقیم : از آنجا که فوتبال یک ورزش پر برخورد است ، غالب اوقات ضربه مستقیم به فوتبالیستها اصابت می کند . مثلا در طی تکل بازیکن حریف یا در اثر تصادم با یک بازیکن دیگر. این ضربات به آسیبهای کوفتگی ( پارگی عروق خونی داخل نسوج نرم که به تشکیل هماتوم می انجامد) یا شکستگیهای استخوان منتهی می شوند.
آسیبهای غیر مستقیم : این آسیبها از نیروهایی که در یک ساختار عضلانی اسکلتی در طی فعالیت ایجاد می شوند،  ناشی می گردند. آسیب ممکن است در عضلات تاندونها، رباطها ، مفاصل و استخوانها مشاهده شود. این نوع از آسیب غالبا در ابتدا یا انتهای بازی و به خاطر گرم نکردن به میزان کافی ، انعطاف پذیری ضعیف یا خستگی عارض می گردد.
آسیبهای ناشی از استعمال مفرط (Overuse  Injuries) : در اثر حرکات مستمر یا مکرر یا در نتیجه قرار گرفتن عضو در معرض فشارهایی زیاد پدید می آیند . این آسیبها در اثر خطاهای تمرینی شامل گرم کردن ناکافی ، برنامه های تمرینی بسیار شدید ، افزایش ناگهانی در مدت تناوب یا شدت تمرین وباز پروری ناکافی آسیب قبلی هستند. ناهنجاری های بیومکانیکی شامل یکسان نبودن طول پاها، عدم انعطاف پذیری نسج نرم ، قرار گیری اندام در وضعیت بیومکانیکی نامناسب و سفتی مفصل میباشند . مشکلات کفش عبارت از عدم قابلیت مناسب در استهلاک نیروی وارده ، محافظت ناکافی یا سایز نامناسب آن هستند. زمین مسابقه ممکن است مسئول بروز آسیبها باشد. به عنوان مثال درصورتی که زمین ناصاف و یا چمن و کف پوش آن از کیفیت مناسب برخوردار نباشد، شکستگیهای تنشی( Stress fractures) ( شکستگیهای ظریف در استخوان قشری ) از فشارهای شدید ناشی می شود و ممکن است در رده آسیبهای استعمال مفرط قرار بگیرد. این شکستگیها در استخوانهای کف پا ( متاتارس) . نازک نی ( فیبولا) و درشت نی ( تیبیا) شایعند.
آسیبهای نسج نرم در فوتبال  نام ببرید:
کشش بیش از حد یک رباط به پیچ خوردگی یا رگ به رگ شدن (Sprain) و کشش مفرط یک عضله به کشیدگی عضلانی (Strain) منجر می گردند. سه رده پیچ خوردگی رباطی و چهار رده کشیدگی عضلانی وجود دارد . در پیچ خوردگی درجه یک تنها تعداد ی از رشته های رباط آسیب دیده اند. در پیچ خوردگی درجه یک تنها تعدادی از رشته ها ی رباط آسیب دیده اند. در پیچ خوردگی درجه ۲ بیشتر رشته ها صدمه دیده اند و رباط دچار پارگی نسبی شده است. در پیچ خوردگی درجه ۳ رباط به طور کامل پاره شده و یکپارچکی مفصل از بین رفته و عمل جراحی مورد نیاز میباشد.
کشیدگیهای درجه ۱ آسیبهای خفیفی هستند که در آنها تنها تعداد کمی از رشته ها آسیب دیده اند و غلاف عضله سالم است. در کشیدگی درجه ۲ غلاف عضله کماکان سالم است ولی آسیب قابل ملاحظه ای به عروق خونی وارد شده است . در کشیدگی درجه ۳ غلاف عضله به طور ناکامل پاره شده است، خونریزی وسیع است و قسمت بزرگی از عضله درگیر می باشد. کشیدگی درجه ۴ پارگی کامل بطن عضله است و یک فاصله قابل لمس بین دو قسمت پاره شده وجود دارد و ترمیم جراحی ضرورت دارد . پیچ خوردگیها و کشیدگیها میتوانند مزمن یا حاد باشند .
مرده درد یا درد مبهم در فوتبال به چه دلیلی ایجاد میشود؟
اگر چه آسیب عضلانی ممکن است شام پارگی رشته های عضلانی باشد که به  جلوگیری از شرکت فرد به مدت چندین روز یا هفته در تمرینات می انجامد ، ولی آسیب میکروسکپی و ظریف به عضله احتمالا باعث درد فوریی نمی گردد. مرده درد یا درد مبهم (Soreness) ممکن است تا ۷۲-۴۸ ساعت پس از پایان تمرین به تعویق بیافتد.
کرامپ یا گرفتگی عضلانی چیست .؟
در کرامپ ( گرفتگی) عضلانی ، عضله دچار اسپاسم می گردد و شل نمی شود . این مورد اکثرا در حوالی انتهای بازی یا در وقت اضافه بازی مشاهده می گردد . عضلاتی که معمولا درگیر میشوند شامل عضلات پشت ساق پا ( گاستروکنمیوس ) و چهار سر ههستند . این مشکل با کشش عضله مبتلا تسکین می یابد . این عارضه به خاطر کاهش ذخایر انرژی و وضعیت هیدراسیون نامناسب در عضله رخ می دهد.
Shin Splint به چه معناست ؟
Shin Splint  یک آسیب ناشی از استعمال مفرط است و اغلب در بازیکنانی دیده می شود که روی زمین های سخت یا با کفش های نامناسب تمرین می کنند. هر چند این واژه به صورت عمومی برای توصیف درد در قسمت قدامی ساق پا بکار می رود ، ولی اساسا مترادف قدامی استخوان درشت نی میباشد.
تفاوت بروز آسیبها در فوتبال با دو و میدانی در چیست؟
اکثر آسیبهای فوتبال به هنگام مسابقه رخ می دهند. بر عکس ۴/۳ آسیبهای دوندگاه به زمان تمرین آنها بر میگردد. به هنگام تمرین فوتبال به بازیکنان توصیه میشود که از تصادم و برخورد شدید اجتناب کنند. به علاوه بازیکنان اگر از ثابت بودن خود در ترکیب تیم اطمینان داشته باشند. ممکن است از شدت تلاش خود در تمرین بکاهند. دوندگان چنین کاری را نمی کنند؟ چرا که احساس می کنند کارآیی آنها در مسابقه در اثر اختلال برنامه تمرین کاهش می یابد .
 براساس تحقیقات ، آسیبها درمسابقات حدودا سه برابر شایعتر از مشکلات زمان تمرین میباشند که این مساله چه در مردان و چه در زنان صدق می کند
قلم بند یا ساق بند چه کاربردی در بازیکنان فوتبال دارد ؟
لگدهای مستقیم به قسمت قدامی ساق پا در فوتبال کاملا شایعند و میتوانند به شکستگیهای استخوان درشت نی منتهی شوند. خوشبختانه استفاده از قلم بند (Shinguard) می تواند بروز این آسیبها را به نحو قابل ملاحظه ای کاهش دهد و به همین جهت استفاده از قلم بند امروزه در اغلب مسابقات الزامی است. براساس مطالعات انجام شده قلم بند با پخش کردن نیروی وارده درسطح وسیعتر از شدت نیرو میکاهد . اگر چه این اثر قلم بند برای پیشگیری از برخی شکستگیهای در شت نی کافی است . ولی بیشتر در کاهش میزان آسیبهای نسج نرم به هنگام ضربه بیشترین تاثیر را دارد.
علیرغم حفاظتی که توسط ساق بند حاصل می شود. نیروی حاصله از یک لگد مستقیم به درشت نی هنوز میتواند برای ایجاد شکستگی کافی باشد و در مواقعی که بازیکن مصدوم به خاطر درد ساق پا قادر به تحمل وزن خود نیست ، باید قویا به شکستگی مشکوک شد.
قلم بند مناسب باید کل طول درشت نی و همچنین قوزک های پا را بپوشاند.
درد مزمن کشاله ران در فوتبالیستها به چه علت ایجاد می شود؟
این درد مزمن که درمیان بازیکنان فوتبال شایع است ، بیشتر در اثر شوت زدنهای قوی و مکرر ایجاد می گردد که عضلات شکم و فلکسورها و ادوکتورهای مفصل ران را تحت استرس مکرر قرار می دهند این درد معمولا مربوط به نقص یا ضعف عضلات جدار شکم در نزدیکی رباط مغبنی است .
ظهور علائم معمولا بی سرو صداست و به صورت درد پیشرونده در حال دویدن تظاهر می یابد، ولی معمولا حتی بعد از دوره های طولانی مدت استراحت بسرعت با شروع فعالیت عود می نماید. درد معمولا محدود به ناحیه کشاله ران است، ولی اغلب به قسمت پایین شکم انتشار می یابد و ممکن است تعیین دقیق محل درد برای بازیکن دشوار باشد ، خم کردن و چرخاندن فعال تنه ( مثلا انجام حرکت دراز و نشست ) معمولا درد تیزی بوجود می آورد . بررسیهای تشخیصی نظیر رادیوگرافی ، اسکن استخوانی ، CT اسکن و MRI اغلب منفی هستند.
براساس مطالعات انعطاف پذیری ضعیف کمر ، ران و زانو و ضعف عضلات شکم یا نزدیک کننده ران ( ادوکتورها ) به آسیبهای کشاله ران منتهی می شوند.
برای پیشگیری از این عارضه بر گرم کردن مطلوب و حرکت کششی مناسب عضلات ران و نیز بازی در زمین استاندارد و با کفش مناسب نتاکید می گردد. برای درمان درد مزمن کشاله ران بازیکن باید مدتی را بنا به صلاحدید پزشک از رقابت دور باشد و از داروهای ضدالتهابی استفاده نماید . با این وجود در پاره ای موارد نیاز به جراحی وجود نخواهد داشت .
سیاه شدن زیرناخن پا در فوتبالیستها به چه دلیل ایجاد می گردد تو در این مورد چه اقداماتی باید انجام پذیرد
اغلب بازیکنان فوتبال ازخونریزی و تشکیل لخته در زیر ناخن های پا رنج میبرند این عارضه معمولا در انگشت شست و در اثر له شدگی مستقیم پا توسط پای بازیکن حریف و یا در پی توقفها و استارتهای ناگهانی که باعث فشرده شدن شست در داخل کفش می شوند ، رخ می دهد، در بسیاری از بازیکنان به خاطر آسیب مکرر به بستر ناخن شکل ناخن ها تغییر میکند. اگر چه این مشکل به ندرت یک مساله جدی است، ولی می تواند به قدری دردسر آخرین باشد که بعضی ازبازیکنان حرفه ای مجبور می شوند صرفا به خاطر اجتناب از عود آن ناخن انگشت شست خود را برای همیشه بردارند.
این عارضه می تواند  کاملا دردناک باشد و درمان ابتدایی آن ، رفع فشار خون تجمع یافته در زیرناخن است. در این موارد پزشک تیم می تواند با یک مته خاص که صرفا برای این منظور ساخته شده خون زیرناخن را تخلیه کند. روش های قدیمی تر شامل داخل کردن انتهای یک سنجاق ته گرد و ایجاد یک منفذ در ناخن است.
عموما حتی در صورتی که ناخن از بسترش جدا شده باید آن را دست نخورده باقی گذاشت . در این مواقع باید درصورت لزوم ناخن را درمحل ثابت نمود تا به هنگام رشد ناخن جدید از بستر ناخن محافظت کند.
آیا ضربات سر مکرر میتواند در دراز مدت به بروز عوارضی منجر شود؟
هر چند این مساله مورد اختلاف نظر شدید است، ولی بعضی مطالعات آتروفی مغزی و ناهنجاریهای امواج مغزی و نیز تسریع تغییرات استحاله ای ( دژنراتیو) در ستون فقرات گردنی و کمری را قید نموده اند . در مطالعه ای که بر روی بازیکنان قدیمی تیم ملی فوتبال نروژ انجام شد، ۲۱% بازیکنان دارای درد یا سفتی مزمن گردن بودند و در ۵۵۸% دامنه حرکات گردن کاهش یافته بود. ۸% از بازیکنان آثاری از شکستگیهای فشاری ترمیم شده در جمجمه را داشتند. همچنین در CT اسکن تعدادی از آنها آتروفی مغزی گزارش گردید.
مهمترین اقدام حفاظتی را اجتناب از اسیبهای حاد و مزمن سر و گردن ناشی از توپ آموزش تکنیکهای صحیح سر زدن است . بدین صورت که سر به جای آنکه بطور غیرمستقیم ضربه را با کنار یا فرق سر جذب کند، با پیشانی و به طور مستقیم درمقابل انرژی توپ به آن ضربه بزند.
استفاده از توپهای کوچکتر برای بازیکنان کم سن و سال نیز می تواند به طور محسوسی خطرات ناشی ازهد زدن را کاهش دهد.
کشتی
آیا تفاوتی در میزان بروز شدت آسیب های زانو درکشتی گیران با سایر ورزشکاران وجود دارد؟
میزان بروز آسیب های زانو در کشتی گیران بالا است ( تقریبا مثل فوتبال ) ، اما شدت آن کمتر است، احتمالا به دلیل حرکات پیچشی و خم شدن بیش از حد زانوها ، آسیب منیسک ( خصوصا قسمت خارجی آن) در این ورزش از همه رشته های دیگر شایعتر است .
شایعتر ین محل آسیب در کشتی گیران کجاست و اصولا مکانیسم آسیب در ورزش کشتی شامل چه مواردی است؟
زانوها بیشترین احتمال آسیب را دارند. اگر چه صدمات شانه ، سر و گردن هم به طور معمول مشاهده می شوند . در کل تماس مستقیم با حریف یا تشک کشتی ، ضربات مستقیم به سر و صورت تحت فشار قرار گرفتن یا کشیده شدن گردن و شانه ، برخورد زانو در هنگام زیر گیری یا افتادن روی تشک ازجمله علل آسیب در ورزش کشتی می باشند.
منظور از زمان آسیب یا Injury time چیست؟
در جریان مسابقه به هر کشتی گیر صدمه دیده حداکثر ۲ دقیقه وقت درمان داده می شود تا به رقابت بازگردد( و گرنه نتیجه به سود حریف اعلام خواهد شد، مگر اینکه آسیب در اثر مانور غیر قانونی حریف باشد).
این زمان حالات خونریزی دهنده را شامل نمی شود ( مثلا برایخونریزی از بینی ) ، ولی میزان وقتهایی که برای مقابله و درمان خونریزی گرفته خواهد شد بر عهده داری مسابقه است. اگر خونریزی بیش از ۵ دقیقه طول بکشد. داور می تواند بازی را خاتمه یافته اعلام کند. پس تصمیم سریع و صحیح در مرود توانایی ادامه کشتی توسط کشتی گیر برعهده پزشک تیم است .
از سال ۱۹۹۲ به بعد تصویب شد که استفاده از داروهای بی خطر در طی این زمان مجاز باشد: البته گلوکز خوراکی و یا مواد استنشاقی برای آسمی ها هم از جمله استثناء ها هستند. داروهای غیر مجاز ، در این شرایط غیر مجازند و استفاده از هر گونه دارویی در جهت کاستن از شدت درد( مثلا بی حس کنده های موضعی ممنوع است.
در مورد نحوه برخورد با پارگی ها و یا بریدگی های در حین مسابقه شرح دهید.
پس ازپاک کردن خون ،برای جلوگیری از خونریزی بیشتر به روی ناحیه فشار وارد می کنند. سپس می توان روی زخم را با چسب های بیشتر به روی ناحیه فشار وارد می کنند سپس می توان روی زخم را با چسب های استریل پوشانید. کشتی گیر می تواند سریعا به مسابقه بازگردد. چون احتمال کنده شدن چسب های استریل پوشانید . کشتی گیری میتواند سریعا به مسابقه بازگردد . چون احتمال کنده شدن چسب و خونریزی مجدد وجود دارد ، بهتراست ، مقداری از زمان مجاز آسیب را ذخیره کند تا برای دفعات احتمال بعدی مورد استفاده قرار گیرد.
چگونه باید خونریزی از بینی را متوقف کرد؟
اگر خونریزی شدید و غیر قابل کنرتل باشد ، داور حق دارد بازی را متوقف کند برای مقابل با این معضل. کستی گیر را خوانده ( در هر وضعیتی که راحت تر است ) و از او میخواهند که با فین کردن خون و لخته های موجود را در دستمالی تخلیه کند. میتوان پس از این کار ، دستمال را روی پره های بینی فشار داد تا مواد باقیمانده تخلیه شود. حال با استفاده از پنبه و یا کتان یک تکه و کافی سوراخ بینی را مسدود یا به اصطلاح تامپون می کنند. در بعضی موارد تامپون را به پماد یا ماده ای روغنی هم آغشته می کنند. اما استفاده از مواد نقض کننده عروقی ممنوع است.
اصلاح گوش گل کلمی به چه معناست ؟ چگونه نمی توان از ایجاد آن جلوگیری کرد؟
ضربات و تروماهای مکرر به گوش سبب جدا شدن غضروف از بافت دور آن شده و در فاصله پدید آمده خون و سرم تجمع پیدا می کند. درصورت باقی ماندن این وضعیت ، هماتوم بوجود آمده ودر جریان خون غضروف اختلال ایجاد کرده و سبب غضروف سازی جدید در این ناحیه شده که خود سبب بد شکل شدن گوش می شود.
شاید مناسب ترین درمان ، تخلیه از راه ایجاد برشی کوچک باشد و پس از آن از مواد فشارنده ای استفاده می کنند تا این فضای بوجود آمده را مسدود نماید . استفاده از محافظهای سر در جلوگیری از ضربه های مکرر به گوش نقش موثری خواهند داشت .
آیا در کشتی خطر انتقال عفونت از فردی به دیگر وجود دارد ؟ چگونه می توان از احتمال آن کاست؟
اصولا احتمال انتقال عفونت از کشتی گیری به کشتی گیردیگر اندک است ولی غیر مکن نیست ، تماس مکرر بدنی در کشتی گیران سبب انتقال آسان عفونت ها به خصوص انواع پوستی آنها می شود. برای کاستن از احتمال خطر ، رعایت دقیق بهداشت فردی لازم است  در صورت مشاهده هر گونه خونریزی باید آنرا سریعا متوقف کرد و علائم را پاک نمود. تشک کشتی باید با ماده ضد عفونی کننده شسته شود. لباسهایی که روزانه پوشیده می شوند باید تمیز بوده و پس از تمرین یا مسابقه بلافاصله شسته شوند کشتی گیران باید قبل و بعد از هر مسابقه دوش گرفته وبا صابون خود را بشویند. اگر کشتی گیر از لحاظ عفونی علامت دار باشد، تا رفع آن مجاز به انجام مسابقه یا تمرین نخوهد بود.
در مورد عفونت ویروس هرپس ( تب خال) در کشتی گیران توضیح دهید راه درمان و پیشگیری از آن چیست؟

بسکتبال BASKETBALL

– BOUNCE ، خوردن توپ به زمین وبلند شدن آن.           
–    BOX-AND-ONE ، نوعی سیستم دفاعی که درآن چهار بازیکن به شیوه جای گیری ویک بازیکن به شیوه یارگیری به دفاع می پردازند.
– BLOCKING OUT یا BOX OUT، بلاک حلقه- ایجاد سد قانونی درمقابل حریف برای جلوگیری ازنزدیک شدن وی به حلقه.
– CARRY، (حمل توپ)- درهنگام دریبل کردن توپ را برخلاف معمول دردست نگهداشتن وبا خود بردن.
–  CHARITY LINE، خط پرتاب آزاد.
–  CHARITY STRIPE، خط پرتاب آزاد یا پنالتی.
– CHECK، (کنترل کردن)- با یک دست بازیکن صاحب توپ را کنترل کردن وبا ساعد درتمام مدت گارد نمودن وبه اوضربه ردن- این عمل را (هندکوچک) نیزنامند.
– CHECKER، بازیکنی که حریف خود را کنترل می نماید.
– CHIPPIE، پرتاب آسان وبدون مدافع از زیرسبد.
– CONTINUATION، حرکت مداومی که به منظورپرتاب بطرف حلقه انجام می گیرد وپرتابی که دراثر اجرای خطا روی این بازیکن انجام می گیرد. این شیوه دربازی های حرفه ای اعمال می گردد وهر گاه مهاجم توپ را به ثمر برساند فرصت یک پرتاب آزاد برای بازی سه امتیازی به وی تعلق می گیرد ودرغیر این صورت دو پرتاب نتیجه کار این بازیکن خواهد بود. دربازی  های آموزشگاهی بااینگونه خطاها مطابق خطاهای معمولی رفتار می گردد.
– COLLAPSE، نزدیک شدن به بازیکن سانترصاحب توپ زمانی که برروی خط پرتاب آزاد قرارداردومانع ازشوت او بطور مؤثر شدن .
– CONVERT، یک پرتاب آزاد موفقیت آمیز.
– CONVERSION، پرتاب آزاد انجام دادن.
– COVERING A MAN، بازیکن حمله را گارد کردن.
– DEAD BALL، توپ مرده- زمانی که توپ درجریان بازی نیست.
– DELAYING THE GAME، وقت کشی-(بازی تأخیری).
– DOUBLE DRIBBLE، دو دریبل یا اصطلاحاً خطای دوبل.
– DOUBLE FOUL، خطای همزمان دو بازیکن از دوتیم مخالف.
– DOUBLE TEAM، دفاع همزمان دو بازیکن مدافع علیه یک بازیکن مهاجم.
– DOUBLER ، دریبل کننده.
– DOUBLEING، دریبل  کردن- رد وبدل توپ با یک دست به زمین.
– DROP، توپی که دراطراف حلقه شروع به گردش کند و سپس درون حلقه بیافتد.
– DROP-PASS، پاسی که غیر مستقیم برای بازیکن دیگر فرستاده شود. (نوعی پاس استثنایی).
–  DUNK SHOT، آبشار زدن (اسپک کردن)  در داخل حلقه.
– ENCIRCLING، اطراف بازیکنی که بدون توپ است اجاطه نمودن.
– EXTRA PERIOD، وقت اضافی.
– FADEAWAY، شوتی که یک بازیکن هنگان دور شدن ازحلقه انجام می دهد.
– FAKE، شوتی که یک بازیکن هنگام دور شدن از حلقه انجام می دهد.
– FAST BREAK، (ضد حمله)-حمله تهاجمی سریع به حلقه قبل از اینکه تیم مقابل فرصت دفاع داشته باشد.
– FEEDER، پاس دهنده- بازیکن مهاجمی که فقط به بازیکن امتیاز آور تیم خود پاس می دهد.
– FIELD-GOAL، کسب دو امتیاز در اثر به ثمر رسیدن شوت از فاصله دور- در بعضی از بازی های حرفه ای (فیلدگل)از فاصله تقریباً هفت و نیم متری انجام می گیرد که در صورت موفقیت سه امتیاز به بازیکن اعطاء می گردد.
– FLIP PASS،پاس کوتاهی که باحرکت آهسته مچ وباحالت دست انجام می گیرد.
– FLOOR، زمین بسکتبال.
– FORCE، سعی در پرتاب هنگامی که بازیکن شانس کمتری برای نتیجه گرفتن دارد. (مثلاً در هنگام از دست دادن توازن بدنی) (یا هنگام مراقبت وگارد شدید مدافعان تیم مقابل از نزدیک).
– FRONTCOURT، نیمی از زمین بستکتبال که یک تیم بطرف آن حمله    می کند و حلقه ای که باید در آن شوت نماید در آن قرار دارد.
– FRONTCOURTMAN، بازیکن فوروارد ودر بعضی سیستمها بازیکن سانتر.
– FRONT LINE، بازیکن سانتر و فورواردها.
– GAME BALL، توپ مخصوص مسابقه.
– GAME CLOCK، ساعت مخصوص مسابقه.
– GARBAGE، امتیازی که به آسانی از زیر سبد کسب می شود. (توپ مفت).
– GET UP OFF THE FLOOR، شوتی که بدون اصابت به حلقه به تخته برخورد نموده و بازگشت نماید.
– GIVE AND GO، پاس برو (بده و برو)- پاس دادن به بازیکن دیگرو حرکت به سمت سبد برای دریافت پاس برگشتی.
-GLASS BALL، شوتی که بدون اصابت به حلقه به تخته خورده وبرگشت شود.
– GOALTENDING، اثرگذاشتن روی توپی که در استوانه حلقه قرار دارد و یا در حال فرود به سمت سبد می باشد (خطا محسوب می گردد).
– GO BACKDOOR، سعی بازیکن مهاجم در بازی کردن پشت سر مدافع برای دریافت پاس سریع.
-GUARD، بازیکن گارد- هریک از دو بازیکنی که معمولاً از بازیکن سانتر و فوروارد کوتاه قدتر و بهتر می توانند توپ را در کنترل خویش درآورند.
– GUARD FROM REAR، از پشت سر گارد نمودن.
– GUNNER، بازیکن خوره-بازیکنی که کمتر پاس می دهد و بیشتر توپ را نزد خود نگه می دارد.
– GUNNTING، پرتاب های پی در پی- در حالیکه توپ به ثمر نمیرسد و یا بازیکن در موقعیت بهتری قرار دارد.
– HACK، در حین بازی با دست به بازوی بازیکن مقابل زدن (خطا).
– HACKING، عمل زدن دست به بازوی بازیکن حریف(خطا محسوب می شود.)
– HAND CHECK، کنترل بازیکن مهاجم.
– HARDSHIP CASE، بازیکنی که در سال آخر دانشکده از طرف تیم های حرفه ای انتخاب و به دریافت بورس نائل می گردد.
– TIE BALL یا HELD BALL، گرفته شدن توپ در یک زمان واجد به وسیله دو بازیکن مخالف یکدیگر که در نتیجه بدون ابزار خشونت هیچیک از آنها نمی توانندتوپ را کنترل نمایند لذا بازی متوقف شده و شروع مجدد بازی با پرتاب توپ بین دو بازیکن مزبور آغاز می گردد.
– HIGH POST، سانتری که در بالای محوطه سه ثانیه بازی می کند.
– HOLDING، برخورد و خطای شخصی با حریف که آزادی عمل را از اوسلب می کند.
– HOOK PASS، پاسی که با پرش توأم است و شوت با دست کشیده و حرکتی قوسی بازو در نقطه اوج انجام می گیرد (پاس هوکی).
– HOOK SHOT، (شوت هوکی)- پرتابی است که توام با پرش در حالیکه یکطرف بدن بطرف بازیکن مدافع قرار می گیرد.
– HOT HAND، بازیکن سریعی که در مدت کم پرتاب های موفق بسیاری انجام می دهد.
– ILLEGAL BOUNCE، دریبل یا بر زمین زدن توپ بطور غیر مجاز.
– INBOUNDS، توپ را به جریان گذاشتن.
– INSIDE، ناحیه نزدیک سبد.
– JUMP PASS، پاس در حال پرش.
– JUMP SHOT، شوت جفت.
– JUMP SHOOTER، بازیکنی که معمولاً توپ را به شکل شوت جفت پرتاب می نماید.
– KICKING، بازانو یا ساق پا به توپ ضربه زدن.
– LAY-UP SHOT، شوت سه گام.
– LEAD-OFFICIAL، سرداورد- یک مقام رسمی در بازی بسکتبال که در جلو بازیکنان تا انتهای زمین  حرکت می نماید و در نزدیک حلقه کمی خارج از زمین مستقر می باشد
– LEAD PASS، پاسی که در فاصله مطلوب درجلو بازیکن در حال حرکت فرستاده می شود.
– LEAPER، بازیکنی که قدرت پرش او بسیار خوب باشد.
– LINEUP، به صف ایستادن اعضای یک تیم در هنگام خواندن اسامی آنها.
– LIVE BALL، توپ زنده- توپ در جریان.
– LOB PASS، پاس قوسی کوتاه مخصوص سانتر مهاجم که در پشت مدافعش قرار می گیرد.
– LONG DISTANCE SHOT، شوت دور.
– LOOSE BALL، (توپ رها شده)- توپی که به هیچ تیمی تعلق نداشته باشد.
– LOOSE BALL FOUL، خطای یک بازیکن روی بازیکن دیگر هنگامی که توپ در اختیار هیچ بازیکنی نباشد.
– LOW POST، ۱- بازیکن سانتری که در محوطه پایین سه ثانیه (زیر سبد) بازی می نماید.
۲- قسمتی از زمین نزدیک سبد در حوالی خط پرتاب آزاد.
– TO MAKE A TIP IN ، ضربه زدن به توپ برگشتی از حلقه و آنرا وارد حلقه نمودن که آن را TIP IN نیز می گویند.
– MISMATCH، حالتی است که یک بازیکن کوتاه قد به دفاع از یک بلند قد می پردازد و این حالت معمولاً هنگام ایجاد سد (بلاک) اتفاق می افتد.
– PLAYER CONTROL FOUL یا OFFENSIVE FOUL، خطا یا فول شخصی است که توسط بازیکنی که خود یا یکی از یارانش صاحب توپ باشد انجام می گیرد و این فول را PLAYER CONTROL FOUL نیز می نامند.
– OFFENSIVE TEAM، تیم مهاجم یا حمله کننده.
– WHILE RUNNING یا ON THE RUN، درحال دویدن توپی را گرفتن.
– THE ONE-HANDED JUMP PASS، پاس یک دست در حال پرش (جفت).
– THE ONE-HANDED OVERHEAD PASS، باس بایک دست ازبالای سر.
– THE ONE-HANDE JUMP SHOT، پاس یک دستی با پرش(شوت جفت).
– THE ONE-HANDED UNDERHAND PASS، پاس یک دست از زیر.
– ONE-AND-ONE یا ONE-PLUS-ONE، حالتی در بازی آماتوری بسکتبال است که چون یک بازیکن مرتکب فول گردیده اجازه یک پرتاب آزاد به او داده می شود ودرصورت به ثمررسیدن اولین شوت او تیم فول کننده برتعدادفول های شخصی اش اضافه می گردد.

پله در ۲۳ اکتبر سال ۱۹۴۰ در شهر (ترس کوراکوس و میناس گرایس متولد شد . او دوران طفولیت خود را در شهر بارو مرکز سائوپائولو گذراند . در سال ۱۹۶۵ به شهر سانتوس نقل مکان کرد و تحت سرپرستی مربی خود آقای والد ماردی بریتو در آمد . دو سال بعد در حالی که هفده سال بیش نداشت مقام قهرمانی جهان را کسب کرد و پس از آن به عنوان بزرگترین ورزشکار با استعداد جهان شناخته شد . تاکنون موفق به شکستن تمام رکورد های جهانی نیز شده است .
علی رغم تمام این شهرت ها و محبوبیت ها پله هیچ گونه تغییری نکرده است . او هنوز هم به سادگی و نفوذ پذیری روزی است که به شهر سانتوس وارد شد .

تاریخ پیدایش فوتبال در آمریکا

 

انگلیس ها وقتی به امریکا مهاجرت نمودند تنها کلیسا ها و مذهب را با خودشان به آنجا نبردند .بلکه دورنمایی از فوتبال را همراه بردند . خشونت اوایل آغاز فوتبال در آمریکا به اندازه خشونت ان در انگلستان بود . در آن سال ها روی خشونت در بازی بیشتر تکیه می شد تا به تکنیک و استراتژی . چون از دهه ۱۸۰۰ جنتلمن ها و مقامات اجتماعی به ان ورزش روی آوردند و لذا از میزان خشونت کاسته و به تکنیک و هیجان بازی افزوده شد .
آغاز فوتبال در آمریکا مدیون دانشگاه ها است . البته با تقلید از قوانین فوتبال انگلیسی از سال ۱۸۲۰ به بعد دانشگاه پرتیستون شروع به نوعی بازی نمود که تقریبا دست رشته خودمان بود . با توجه به اینکه از پاها استفاده وافر می نمودند.
در سال ۱۸۶۹ دانشگاه پرتیستون ۶ بر ۴ دانشگاه راجرز را شکست داد که بعد ها آن مسابقه را مبدا آغاز فوتبال در امریکا قرار دادند .
در سال ۱۸۷۳ نماینده ای دانشگاه های آمریکا به اتفاق در کنفرانسی قانون یکپارچه شدن فوتبال را تصویب نمودند . و بعد از آن دانشگاه ها فقط از یک قانون کلی در فوتبال پیروی می کردند . تنها دانشگاهی که مخالفت نمود و سال های بعد به سایر دانشگاه ها پیوست دانشگاه هاروارد بود .
بین سال های ۱۸۷۵ تا ۱۸۹۰ فوتبال محبوبیت خود را کم کم از دست می داد و این امر به دلیل محبوبیت عجیب راگبی در نزد مردم بود . که البته با وجود مهاجرین بلوک غرب از قبیل انگلستان ، اسکاتلند ، ایرلند ، آلمان غربی ، ایتالیا و مهاجرین بلوک شرق مثل آلمان شرقی ، لهستان ، چکسلواکی در شمال شرقی امریکا محبوبیت گذشته را بازیافت و رفته رفته از آنجا به غرب آمریکا و در این میان به سین سیناتی ، سنت لوئیس ، شیکاگو ، دنور و سان فرانسیسکو کشانده شد .
همراه با شکل گرفتن فوتبال حرفه ای در امریکا رسوخ این ورزش در مدارس آمریکا انکار ناپذیر بود . مزیت فوتبال انگلیسی بر فوتبال خشونت بار آمریکایی تا این سطح بود که : سال ۱۹۶۷ در دالاس یکی از شهر های بزرگ ایالت تگزاس بیش از ۱۱ ایم وجود نداشت اما در سال ۱۹۷۳ طبق آمار رسمی ۲۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ نفر از مردم به فوتبال روی آوردند و بیش از ۱۱۷۰ تیم پا به عرصه وجود نهاده بود . همینطور تعداد تیم های فوتبال در مداری آمریکا حین فقط ۵ سال از ۸۰۰ به ۳۰۰۰ تیم و در سطح کالج از ۲۰۰ به ۶۰۰ تیم رسیده بود .
در حال حاضر اگر یک طفل ۸ ساله علاقه به فوتبال داشته باشد می تواند در لیگ سراسری فوتبال خردسالان شرکت نماید و در صورت مستعد بودن در سال های بعد در حین تحصیل به لیگ سراسری فوتبال دانشگاه ها و از آنجا در امر بهتر بودن به لیگ سراسری فوتبال حرفه ای بپیوندد .
تاریخچه فوتبال از نگاه پله
 

فوتبال در دنیا مقابل چشمان مثل جرقه می ماند . در هر جای دنیا این واژه انگلیسی در زبان های بین المللی به سادگی رسوخ کرده . برای این امر دلیل خوبی است چرا که فوتبال مدرن به وسیله انگلیسی ها اختراع شد . ولی وقتی در آمریکا گفته می شود فوتبال؛ آمریکایی ها فوتبال خشونت بار آمریکایی را استنباط می کنند . به هر جهت این لغت باعث اشتباه در درک معنای واقعی آن میان آمریکایی ها شده است . (در زبان آمریکایی فوتبال معمول را ساکر SOCCER می نامند .
در تاریخ ریشه های این ورزش بدین گونه بوده است :
سربازان چینی در حدود ۲۰۰۰ سال پیش ورزشی می کردند که آنرا تسوچو (TSUCHU) می نامیدند . تسو یعنی ضربه زدن با پا و چو یعنی توپ یا هر شی گوی مانند .
در روز تولد امپراتور در مقابل کاخ امپراتوری دو تیم در زمین مسابقه ای که گلی به ارتفاع ۹۰ سانتی متر داشت بازی می کردند که بازیکنان برای سرگرمی امپراتور و دوستان و مهمانانش به بازی می پرداختند . یکی از امپراتوران به حدی این بازی را دوست داشت که یکی از اعضای شورای قضایی وقتی از بازی انتقاد کرد دستور داد سر از تنش جدا کنند .
۶۰۰ سال بعد هم ژاپنی ها یک ورزشی شبیه به فوتبال داشتند که آنرا کماری (KEMARI) می نامیدند . البته بازی کماری تدافعی تر از تسوچو بوده است .
حتی قبل از چینی ها ، یونانی ها ورزشی اختراع کرده بودند که آنرا هارپاستون (HARPASTON) می نامیدند . البته بازی آن با توپی بود که درونش ماسه و یا شن بوده است . وقتی انگلیسی ها به یونان رفتند ورزشی آوردند به نام هارپاستیوم (HARPASTIUM) که آن هم با توپ بازی می شد و این زمین ای بود تا فوتبال در انگلیس به مدرنی امروز برسد .
هیچکس دقیقا زمان شروع فوتبال را نمی داند و مورخان تا آنجایی که نوشته اند در روستاهای انگلیسی حدود ۱۰۰۰ سال قبل بازی با توپ وجود داشته است و بعد از مدتی تیم های مختلف روستایی شروع به مسابقه دادن کردند . ظاهرا شیوه بازی طوری بوده است که تیم ها سعی بر این داشتند توپ را (که غالبا از سر تو خالی گاو یا چیز های شبیه با آن بوده است) به منطقه دفاعی حریف برسانند .
در قرن ۱۴ میلادی این بازی به قدری محبوب شد که پادشاه انگلیس آنرا غیر قانونی خواند . ولی مردم هیچ توجهی به آن نکردند و مجذوبیت این بازی به حدی بود که با توجه به غیر قانونی بودنش به خصوص میان روستاییان بازی می شد و مقامات مسئول در سال ۱۵۷۲ مجبور به تسلیم در مقابل خواسته مردم شدند و فوتبال را قانونی اعلام کردند .
۲۵۰ سال بعد طبقه اشراف رفته رفته به این ورزش روی آوردند و از دیدن و بازی کردن فوتبال لذت می بردند و بالاخره به خاطر نفوذی که در طبقه حاکم داشتند و علاقه و تمایلشان به فوتبال باعث شد که تصمیم برای پیاده کردن یک شیوه کلاسیک در قوانین فوتبال اتخاذ نمایند .
در دهه ۱۸۰۰ مدرسه های معروف انگلیس این ورزش را به عنوان تفریح محصلین در برنامه درسی گنجانیدند . ولی تمامی مدارس از یک قانون خاص در فوتبال پیروی نمی کردند . هر مدرسه قانون مخصوص به خودش داشت . سپس در سال ۱۸۲۳ فوتبال به صورت معمول رسمیت یافت . و در سال های ۱۸۴۸ و ۱۸۶۲ فوتبال در سطح انگلستان یکپارچه شد و حتی کتابی به نام « ساده ترین ورزش » نوشته شد که مشتمل بر قوانین اصولی فوتبال بود .
بانوان در سال های قبل از ۱۹۰۰ به فوتبال جذب شدند و به بزای و مسابقه می پرداختند .
در سال ۱۸۶۷ قانون آفساید به قوانین فوتبال اضافه شد . و تغییر بعدی به کار بردن فقط یک دروازه بان بود . سرانجام در سال ۱۸۸۱ فوتبال به حد کامل از نظر قوانین کنونی اش رسید . سال های قبل اکثر اختلافات بین آماتوری و حرفه ای بودن این ورزش بوده است در این میان اشرافیان عقیده داشتند که فوتبال باید آماتوری باشد زیرا در مدرسه و دانشگاه به عنوان یک سرگرمی مفرح بود تا ورزش . اما طبقه کارگر و فقیر چون بازی فوتبال زندگی شغلی آنها را دستخوش تغییرات منفی می کرد . لیکن طبیعتاً با آماتوری مخالف بودند چون علاوه بر بازی فوتبال خواهان درآمدی از آن ورزش بودند . چنانکه در سال ۱۸۸۲ شکست یک تیم خوب اشرافیان از تیم گمنامی که با هزینه شخصی اداره می شد باعث شد که خود اشرافیان هم به طرف حرفه ای شدن تمایل پیدا کنند که شاید این امر باعث شود که فوتبال از حالت سرگرمی و تفریح خارج شود . در سال ۱۸۸۵ قانون حرفه ای شدن تیم های فوتبال تصویب شد و در سال ۱۸۹۰ به حد تقریبی امروز خود رسید و ضربه پنالتی هم حین این سال ها به قوانین فوتبال اضافه شد و بالاخره در سال ۱۹۰۱ بازی تاتنهام و شفیلد یونایتد ۱۰۰۰۰۰ تماشاچی را در کریستال پالاس لندن هنگام فینال باشگاه ها به طرف خود جلب کرد .
و بالاخره فوتبال حرفه ای از طریق انگلستان ابر قدرت آن زمان و همچنین به خاطر نفوذش به اکثر کشور های دنیا صادر شد که در این میان کشور های آمریکای جنوبی پر استعداد ترین بودند . طبیعتاً در دوران صدور فوتبال به دنیا اتفاقات جالبی هم روی داده است . مثلا یک انگلیسی که برای معرفی و آشنا نمودن فوتبال به آرژانتین سفر کرده بود ، توسط پلیس دستگیر شدند . چون بازیکنان با شورت تمرین را آغاز کرده بودند و در آرژانتین با شورت مقابل مردم ظاهر شدن غیر قانونی بود . همین طور در آلمان غربی وقتی یک تیم انگلیسی مشغول تمرین سر زین یعنی زدن توپ به دیوار با سر بودند پلیس در صدد دستگیری برآمد . زیرا فکر می کردند که بازیکنان با این تمرین دارند خودکشی دسته جمعی می کنند .
در سال ۱۹۰۴ فدراسیون بین المللی فوتبال ( فیفا – FIFA ) با شرکت فرانسه ، بلژیک ، هلند ، دانمارک و اسپانیا تشکیل شد و ۲۵ سال بعد اعضایش به ۱۳۰ کشور رسید . نقش فیفا در متحد کردن سراسری فوتبال انکار ناپذیر است .
کنترل و تسلط بر توپ
یکی از تکنیک های فوتبال و بازی فردی ، کنترل و تسلط بر توپ است . این حرکت ، موجب می شود تا بازیکن با تسلط بر توپ و آرامش ، توپ را هدایت کرده و برنامه های خود را در زمین پیاده کند.
زمانی که توپ را نگه می داریم می توانیم دست خود را در بالای سطح آن حرکت دهیم بدون اینکه با کوچکترین مقاومتی مواجه شویم. توپ زاویه ای ندارد و به علت داشتن شکل گرد مانند ، فاصله دست ها از مرکز ثقل آن مساوی است . امیدواریم که این حقیقت را در نظر بگیرید زیرا هر چقدر که در مورد اشیا تفکر می کنید بیشتر و بهتر می توانید به ماهیت و کیفیت آنها پی ببرید .
ارتباط میان دست و توپ ، میان پا و توپ نیز وجود دارد و می توان گفت که ارتباط میان پا و توپ بیشتر و پیچیده تر می باشد . بنابراین می توانید از قسمت بالا ، پایین ، خارج و حتی زیر پا در جهت کنترل توپ استفاده کنید . شما می توانید توسط پاشنه پا ، زانو ، ران ، سینه ، شانه و سر به توپی که تصور می کنید در مقابل شما مقاومت می کند ضربه بزنید .
می بینید زمانی که توپ به طرف فردی می آید عکس العمل او را بر می انگیزد به نحوی که فورا به توپ ضربه زده و آن را از خود دور می کند . سپس شروع به تعقیب کردن توپ می کنند گویا قصد عذرخواهی از او را دارد . بعضی ها قبل از فراگیری نحوه کنترل توپ ، عادت دارند که به آن ضربه بزنند بدون اینکه از خود در مورد چگونگی این مطلب سئوال کنند .
اگر مایل به یادگیری فوتبال به طور کامل هستید ابتدا باید طریقه کنترل و تسلط بر توپ و در نتیجه کنترل جهتی که به آن ضربه می زنید فرا بگیرید . لازم است که مانند یک دوست با توپ رفتار کنید . در مورد کنترل توپ باید گفت که آنرا بر روی زمین هل داده و مستقیم به آن نگاه کنید . به نظر می رسد که توپ از شما خواهش می کند که جلو آمده و با آن بازی کنید . بدن باید به حالت متعادل بوده و عضلات در حال آرامش به سر برند . سپس به آرامی پای خود را در بالای توپ قرار داده ، آنرا به طرف عقب رانده و تلاش کنید که با قرار دادن انگشت پا در زیر آنرا از روی زمین بلند کنید . به منظور حفظ تعادل به جلو خم شده ، بازوها را بالا نگاه داشته و کمی در زیر خط شانه ها استراحت کنید .
از زانوی پای تکیه گاه به عنوان فنر استفاده کنید . پای کنترل کننده همیشه باید مرکز توپ را هدف گیری کند . با بکار بردن قابلیت انحناء مچ پا ، توپ را در حال پرش نگاه دارید . حرکات و تعادل بدن نیز بسته به محل توپ تغییر می کند . اگر یک لحظه از توپ چشم بردارید ملاحظه می کنید که جهت مورد نظر شما را طی نخواهد کرد و صرفا به این علت است که توجه کافی به آن نکرده اید . دایره ای به شعاع ۸۳/۱ متر رسم کرده و سپس کوشش نمایید که در داخل آن بازی کنید بدون اینکه اجازه دهید توپ از دایره خارج شود . اگر بتوانید بدون تماس توپ با زمین آن را بیست متر به بالا پرتاب کنید مطمئنا بازیکن بسیار خوبی خواهید بود . فراموش نکنید که این اعمال را با هر دو پا انجام دهید . بازیکن خوب کسی است که با نحوه کنترل توپ توسط هر دو پا آشنایی داشته باشد . سپس کوشش نمایید که نحوه کنترل توپ توسط ران ها ، سر و حتی شانه ها را فرا بگیرید . به وسیله تمرینات زیاد می توانید ضربات توپ را ترکیب کنید بدین ترتیب که : توسط پا به توپ ضربه زده ، آن را روی زانو و سر برگردانده و دوباره جلوی پا بیاورید . بزودی متوجه می شوید که با تمرینات بیشتر قادر به ارائه حرکات بهتری خواهید بود .نکته مهم این است که حرکات را فقط توسط تمرینات فرا می گیرید بنابراین تا آنجایی که ممکن است تمرینات خود را ادامه دهید . اگر در حین تمرینات مرتکب اشتباهی شدید مایوس و افسرده نشوید . در مورد علت اشتباه خود اندیشیده ، آن را اصلاح کرده و دوباره سعی در انجام آن کنید . هر چقدر بیشتر به تمرین حرکات بپردازید ، سریع تر و بهتر می توانید عمل کنید .
به طور همزمان نکات دیگری مانند محدودیت های خود را فرا می گیرید . هرگز تصور نکنید که به همه چیز آگاهی دارید زیرا تمام افراد بشر هر روز چیزهای جدیدی فرا می گیرند . اگر توپی در دست ندارید می توانید از پرتغال ، روزنامه یا جوراب مچاله شده استفاده کنید . این درس را به دقت فرا گرفته و تمرین کنید زیرا پایه و اساس فوتبال بر کنترل توپ استوار است.
پاس
در سنین نوجوانی با وسائل مختلف ارتباط جمعی آشنا شده اید . رادیو ، تلویزیون ، تلفن ، روزنامه ، مجلات و کتاب ها و اینترنت وسائل مختلف ارتباط جمعی هستند .
پاس فوتبال نیز یکی از وسائل ارتباط بوده و بازیکنان را به هم پیوند می دهد . به وسیله پاس دادن بازیکنان با یکدیگر تماس یافته و توپ را از ناحیه دفاع به ناحیه خط حمله می برند . هر چقدر که بهتر بتوانید این ارتباط را برقرار کنید در پیش بردن تیم به سوی پیروزی موفق تر خواهید بود . فوتبال یکی از بازی های گروهی است که در آن یازده بازیکن با یکدیگر همکاری می کنند . این بازیکنان مانند شرکای یک شرکت می باشند . آنها در جهت کسب امتیاز تیم به وسیله به ثمر رساندن گل ها کمک کرده و تلاش می کنند به هر ترتیب که شده در مسابقه پیروز شوند .

مقدمه
هنر رزمی جوجوتسو پایه ورزش جودو می باشد. در قرن شانزدهم، جوحوتسو به هنرهای رزمی با دست خالی در ژاپن معروف بود. قبل از اینکه جود بعنوان رشته ای در المپیک ۱۹۶۴ پذیرفته شود، این ورزش فقط یک ورزش دفاع از خود بود که توسط جیگاروکانو در سال ۱۸۸۲ میلادی ابداع شده بود.
ریشه جودو در ورزش باستانی سامورایی است و در آن از گلاویز شدن و گرفتن یقه استفاده  می شود.
در اپن اسامی زیادی را برای هنرهای رزمی با دست خالی بکار می بردند، مانند واجو تسو، یاوارا، کوگوسوکو، تای جوتسو و کمپو.
در سال ۱۸۸۲ یک استاد جوان به نام جیگاروکانو سبک خودش را ابداع کرد وآن را کودوکان نامید. کانوبعدها ترجیح دادکه به هنر رزمی که ابداع کرده بود جودو بگوید. درست همان معنی که جوجوتسو یعنی «هنر رزمی آرام» می دهد جودو هم به معنی «روش آرام یا نرم» است. کانو این نام را انتخاب کرد چون می خواست شاگردانش نه تنها در هنرهای رزمی مهارت پیدا کنند بلکه می خواست که آنها راه و روش زندگی کردن آرام را نیز بیاموزند. هدف از ورزش جودو، پرت کردن، گیر انداختن، به حال خفگی انداختن، یا قفل کردن مفاصل حریف و تسلیم کردن او  می باشد . در ورزش جودو هیچ ضربه مشت یا لگدی زده نمی شود، به همین دلیل این ورزش با سایر ورزشهای رزمی دیگر فرق می کند. حتی زمانی که جودو را برای دفاع از خود یاد می گیرید ورزش با سایر ورزش های رزمی دیگر فرق می کند. حتی زمانی که جودو را برای دفاع از خود یاد می گیرید آموزش می بینید که چگونه با پرت کردن، به حال خفگی انداختن و قفل کردن مفاصل حریف ضربات مشت، لگد و سایر سلاحهایی را که او علیه شما استفاده را دفع کنید. جودو روش بسیار جالبی برای دفاع از خود می باشد. جودو به ورزشکار می آموزد که از درگیری اجتناب کند و دنبال راه حلی دوستانه برای حل اختلافات باشد. جیگاروکانو نه تنها به فکر جودوکا بود بلکه می خواست همه از اصول او بهره ببرند. یعنی جودوکانه تنها از خود دفاع می کند و مواظب خودش است، بلکه مواظب است تا حریف هم صدمه نبیند.
این اصول حتی روی آموزش جودو هم تأثیرگذاشته است. در بسیاری از روش های رزمی، ورزشکار فقط به فکر یادگرفتن مهارتهای فردی است اما دانش آموزان رشته جودو سعی می کنند که به همه افراد محسنات جودو را یاد بدهند و از آن بهره ببرند و این هدف ابداع کننده ورزش جودو بوده است.
یکی دیگر از استفاده های یادگرفتن جودو آن است که دانش آموزان  یاد می گیرند چگونه با استفاده از حداقل کار، حداکثر استفاده  را نصیب خود کنند که این دومین اصل جیگارو کانو بوده است در زندگی هرکاری را می توان به دو روش یکی راه سخت و دیگری راه کارآمد و بهتر انجام داد. در آموزش جودو دانش آموز یاد می گیرد که از بدن خودبه روش مؤثر استفاده کند. دانش آموز یاد می گیرد که چگونه با حداقل نیرو به هدف  تکنیکی خود برسد. البته شرایط فیزیکی هم قسمتی از اصول جودو می باشد. جودو به شما یاد می دهد که چگونه هر مشکلی را با لیاقت و کارایی بدون اینکه از تمام انرژی  خود استفاده نماید حل کنید.
جودو ورزشی است که نه تنها منافع شخصی را برای جودوکا در نظر می گیرد بلکه سعی دارد به دیگران هم  به همان نسبت کمک کند.
مزیت های جودو
 وقتی کانو جودو را ابداع کرد می خواست شاگردانش از آن در همه موارد زندگی بهره ببرند. اول اینکه جودو یک ورزش فیزیکی برای کسانی که می خواهند بدنی ورزیده داشته باشند می باشد.
با تمرین کردن، شخص می تواند هم نیرو و هم قابلیت انعطاف خود را افزایش دهد. در حین تمرین مهارتهای جودو، بدن قوی تر می شود و همچنین باعث تقویت قلب و عروق می گردد.
جودو کاران می توانند سریع تر از دیگران تمرکز حواس کنند و سطح تمرکز خود را بالاتر ببرند. این قابلیت ها نه فقط هنگام تمرین جودو مورد استفاده قرار می گیرد، بلکه در محل کار نیز باعث کارایی  بهتر جودوکار می شود .
در خلال تمرین جودو، جودوکا یا می گیرد که چگونه زیر فشار خود را آرام نگه دارد، این قابلیت می تواند روی هر چیزی در زندگی مانند آرامش دادن به شخص  در هنگام مواجهه با مشکلات زندگی او را کمک کند.
آموزش تقویت ذهن در جودو قابلیت انعطاف تفکر را به دانشجو می آموزد تا جودوکا روشنفکرانه تر در برابر مسایل زندگی عمل کند. این طور فکر کردن باعث می شود که جودوکا از استرس اجتناب کند و فشار خونش را در سطح پایین نگهدارد  و آرامش  خود  را حفظ نماید.
وقتی جودوکا توصیه های ورزشی جودو را در زندگی روزمره دنبال کند و آنها را بکار ببرد، از همه نظر از مزایای ورزش جودو بهره خواهد برد و زندگی آرامی خواهد داشت. دانشجویان به مطالعات خود بیشتر اهمیت می دهند و کارگران و کارمندان هم کارخود را بهتر انجام می دهند.
وقتی که جودوکاها به خودشان اطمینان پیدا کردند شروع به درگیر شدن با مشکلات و کارهای بزرگتر زندگی می کنند. هنگام تمرین جودو خیلی از افراد خجالتی، آن قدرت را پیدا می کنند تا با مردم دیگر ملاقات کنند و هدفهایی برای خود رد نظر بگیرند و کارهای بزرگتری را به انجام برسانند. بالاخره یکی از مفید ترین ارزش های دانستن جودو، توان داشتن دفاع از خود است. بخاطر داشته باشید که هدف از یادگرفتن جودو و یادگرفتن شکل دفاع از خود آن است. یادگرفتن جودو و به این روش قابلیت  را به اشخاص ضعیف و کوچک می دهد  تا از خود در برابر حریفهای بزرگ و قوی تر دفاع کنند. جودو در شکل دفاع از خود تکنیک های مشت، لگد و بلوک کردن را نیز یاد می دهد. شما مجاز به استفاده از این ضربات در ورزش جودو نیستید. اما باید به خاطر دفاع از خود و برای مواقع ضروری آنها را یاد بگیرید.
یک  نکته دیگر که در شکل دفاع از خود وجود دارد استفاده از قفل کردن مفاصل و نگهداشتن ها است که در ورزش جودو استفاده از آنها غیر قانونی  می باشد. در ورزش جودو از این ضربات و پیچاندن مفاصل استفاده نمی شود چون اگر از آنها در حد اعلای خود استفاده شود می تواند خسارت زیادی را به طرف مقابل وارد کند، به هر حال لازم است که برای دفاع از خود آنها را یاد گرفت.
مزیتهای جودو بینهایت هستند. هرچه بیشتر آنها را یاد بگیرند مزیتهای آن را  بیشتر می بینید. جودو از تمام نقطه نظرها در زندگی می گذارد، یکی از آنها اضافه شدن طول عمر است.
سیستم درجه بندی کمربند
جیگاروکانو یک سیستم درجه بندی کمربند مدرن را برای ورزش جودو انتخاب کرد. کانو درجات کمربند را به دوسطح تقسیم بندی کرد: کیو و دان.
کیو، معمولاً به کلاس کمربند اطلاق می شود و مربووط به آموزش های اولیه می باشد. کسانی که دارای درجه کیو هستند به نام مودانشا شناخته می شوند و معنی آن شخص بدون درجه است.
دان، معمولاً به درجه کمربند اطلاق داده می شود و به درجه آموزش مربوط می شود. همانطور که مدرسه ۱۲ کلاس دارد جیگارو هم ۱۲ درجه برای کمربند در نظر گرفت. جیگاروکانو هرگز درجه ای بالاتر از ۱۰ به کسی اعطا نکرد. بنابراین دان ۱۰ بالاترین درجه در جودو می باشد. در جودو کسانی که دارای درجه دان هستند با نام یودانشا شناخته شده اند و معنی آن شخص دارای درجه است.
درجه کیو وقتی بوسیله کانو ابداع شد نشانه کمربند سفید بود و درجه دان نشان دهنده کمربند سیاه بود.
به تدریج کانو رنگ های قهوه ای را برای بالاترین درجه کیو، کمربند قرمز و سفید را برای اساتید
بالاتر و بالاخره قرمز تک رنگ را برای اساتید با سابقه در نظر گرفت.
امروزه رنگ های دیگری در سطح کیو در کشورهای مختلف اضافه شده است. جودوکاهای تازه کار با کمربند سفید شروع می کنند و سپس کمربند زرد، سبز، بنفش، آبی و یا رنگ های دیگر را در این سطح به دست می آورند.
جودوکاهای دارای دان یک تا پنج معمولاً فقط یک کمربند سیاه می پوشند. و کسانی که دارای دان ۶ تا ۸ هستند کمربند قرمز و سفید می بندند. بالاخره آنهایی که دارای دان ۹ یا ۱۰ هستند کمربند قرمز یک رنگ می بندند. کسانی که دارای کمربند سیاه دان ۵ یا بالاتر از آن هستند با اصطلاح کودانشا شناخته می شوند.

سیستم درجه بندی کمربندهای جودو
                نام                      سطح                    کمربند       
روک کیو                        کلاس ششم کیو                    سفید
گوکیو                          کلاس پنجم کیو                    سفید
یون کیو                      کلاس چهارم کیو                                           سفید
سان کیو                      کلاس سوم کیو                             قهوه ای
نیک کیو                      کلاس دوم کیو                    قهوه ای
ایک کیو                      کلاس اول کیو                    قهوه ای
شودان                         دان یک                        سیاه
نی دان                         دان دو                        سیاه
سان دان                                دان سه                                   سیه
یودان                     دان چهارشنبه                                               سیاه
گودان                         دان پنج                        سیاه
روکودان                    دان شش                       سیاه یا قرمز و سفید
شیچی دان                           دان هفت                       سیاه یا قرمز و سفید
هاچی دان                           دان هشت                       سیاه یا قرمز و سفید
کودان                                  دان نه                   سیاه یا قرمز تک رنگ
جودان                                  دان ده                   سیاه یا قرمز تک رنگ

وقتی که جودو برای اولین بار وارد ایالات متحده آمریکا و دیگر نقاط جهان شد، هدف بیشتر کسانی که به این ورزش روی می آوردند گرفتن کمربند سیاه بود. خیلی از مردم فکر می کردند که کمربند سیاه نشانه استاد بودن در نزاع می باشد و نشان دهنده آن است که این افراد شکست ناپذیر هستند، اما در ژاپن مردم این طرز فکر را ندارند.

تاریخچه بازی بیلیارد مفصل و بسیار غنی است. این بازی توسط پادشاهان، افراد عادی، روسا، بیماران روحی، بانوان، آقایان و قهرمانان بطور یکسان انجام می شده است. تا قرن پانزدهم این بازی مدتی در اروپای شمالی و گویا در فرانسه بر روی چمن مانند بازی کروکت ( نوعی بازی با گوی و حلقه ) انجام می شده است. بعد از مدتی این بازی به مکانهای سربسته بر روی میز پوشیده از پارچه سبز که شبیه به چمن بوده تغییر مکان یافته و در اطراف لبه های این میز حاشیه ای ساده قرار گرفته بود. توپها به جای اینکه توسط چوبهای سفت و محکم که به آن چماق می گفتند ضربه زده شوند، هل داده می شدند. عبارت بیلیارد از زبان فرانسه از کلمه بیلارت به معنی یک نوع چوب سفت و محکم و هم از کلمه بایل به معنی یک نوع توپ گرفته شده است.
در ابتدا این بازی با دو توپ بر روی یک میز شش حفره ای با یک حلقه شبیه به حلقه بازی کروکت و یک چوب عمود که به عنوان سپر بود، انجام می شد. تا قرن هجدهم به تدریج حلقه و سپر ناپدید شدند و تنها حفرها و توپها باقی ماندند. قبل از سال ۱۸۰۰ این بازی به عنوان بیلیارد اعیان زادگان شناخته می شد اما شواهدی وجود دارد که نشان می دهد مردم با حرفه ها و مشاغل مختلف از آغاز این بازی را انجام می دادند. در سال ۱۶۰۰ مردم آشنایی کافی با این بازی پیدا کردند به طوری که شکسپیر در کتاب آنتونی و کلوپاترا به آن اشاره کرده بود. در اواخر ۱۶۰۰ چوب بیلیارد ساخته شد. وقتی توپ در کنار یک باند قرار می گرفت برای ضربه زدن به توپ از چماق به خاطر نوک بزرگش به سختی می شد استفاده کرد به همین دلیل بازیکنان چماق را وارونه و از دسته اش برای ضربه زدن به توپ استفاده کردند. به دسته ( دم ) به معنی ( دنباله ) می گفتند که واژه چوب بیلیارد از این کلمه استخراج شده است. در ابتدا میزها دارای دیواره های عمود و پهن در پشت باندها بودند که از افتادن توپها جلوگیر می کردند.
تجهیزات بیلیارد به خاطر انقلاب صنعتی بعد از سال ۱۸۰۰ در انگلستان به سرعت توسعه پیدا کرد. گچ برای اصطکاک بیشتر بین توپ و چوب بیلیارد حتی قبل از اینکه چوب بیلیارد نوک داشته باشد استفاده می شد. در سال ۱۸۲۳ چرم نوک چوب بیلیارد که با آن یک بازیکن می توانست توپ را به یک سو چرخش بدهد ساخته شد. مهمانان انگلیسی به مردم آمریکایی نشان دادند که چطور در بازی از حالت چرخشی استفاده می کنند و به این حالت چرخشی فقط در آمریکا و نه در جاهای دیگر اینگلیش می گفتند. در سال ۱۸۲۹ چوب بیلیارد دو تکه بود. پیرامون سال ۱۸۲۵ سطح میزها از تخته سنگ ساخته می شد. گودیر در سال ۱۸۳۹ توده کائوچو را کشف کرد و تا سال ۱۸۴۵ از آن برای ساخت گوشه های میز بیلیارد استفاده کرد. تا سال ۱۸۵۰ میز بیلیارد شکل صحیح و کاملی به خود گرفت.
قوانین حاکم بر بازی بیلیارد از حدود سال ۱۷۷۰ تا ۱۹۲۰ همان قوانین حاکم بر بازی بیلیارد در انگلستان بود، این بازی بر روی یک میز بزرگ به شکل مکعب مستطیل با سه توپ و شش حفره انجام می شد. در قرن ۱۸ اندازه استاندارد میزها ۲ به ۱ یعنی طول ۲ و عرض ۱ بود. قبل از این ابعاد استانداردی برای ساختن میز وجود نداشت. اصول بازی بیلیارد انگلیسی به واسطه بازی اسنوکر که یک بازی پیچیده، رنگارنگ و مرکب از جنبه های دفاعی و تهـاجمی بود، ادامه پیدا کرد با این تفاوت که در بازی اسنوکر از ۲۲ توپ و  در بازی بیلیارد انگلیسی از ۳ توپ استفاده می شد. اشتیاقی که انگلیسیها به بازی اسنوکر داشتند همانند اشتیاق آمریکایها به بازی بیسبال بود، به خاطر این اشتیاق، شما می توانید هر روز شاهد رقابتی در بازی اسنوکر در انگلیس باشید.
      بازی بیلیارد در ایالات متحده امریکا
اینکه چطور بازی بیلیارد به امریکا آورده شده است کاملاً مشخص نیست. روایتها نشان می دهد که این بازی در سال ۱۵۸۰ توسط یک شخص اسپانیای به خیابان آگوستین آورده شده است. اما تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که در سال ۱۵۸۰ هیچ اثری از این بازی وجود نداشته و بیشتر احتمال می رود که این بازی توسط مهاجران انگلیسی و هندی به امریکا آورده شده باشد. در سال ۱۷۰۰ تعدادی از قفسه سازان امریکایی تصمیم گرغتند که میزهایی برای بازی بیلیارد، هر چند کوچک به سازند . با وجود این بازی بیلیارد در سرتاسر کشورهای مستعمره گسترش پیدا کرد. مشهرترین آنها بسفورد، مکانی در نیویورک که به دلالان سهام اختصاص داده شده بود.
صنعت بیلیارد امریکا و افزایش باورنکردنی وجه ملی این بازی حق قانونی و اخلاقی میشل فلان معروف به پدر بیلیارد امریکا می باشد. میشل فلان در سال ۱۸۵۰ اولین کتاب را درباره بیلیارد امریکایی نوشت. او یک مبتکر بود و هدفش طراحی میز جدیدی برای بازی بیلیارد بود. او با قرار دادن لوزیهایی بر روی بستر میز و ساختن گوشه هایی برای آن، میز جدیدی طراحی کرد و به هدفش رسید. او همچنین اولین نویسنده ای بود که مرتباً یک ستون روزنامه را با نوشتن مقاله هایی در مورد بازی بیلیارد امریکایی پر می کرد.
بازی بیلیارد امریکایی حاکم تا سال ۱۸۷۰ همان بازی بیلیارد ۴ توپه بود که معمولاً بر روی یک میز بزرگ ۱۱ یا ۱۲ فوت با چهار حفره و چهار توپ که ۲ توپ آن سفید و ۲ توپ دیگر قرمز بودند انجام می شد.
بازی Fifteen _Ball Pool( بیلیارد ۱۵ توپه) ، با ۱۵ توپ مورد نظر که اعداد ۱ تا ۱۵ بر روی توپها نوشته شده بود انجام می شد. هر توپی را که بازیکن در حفره می انداخت بر اساس شماره روی آن امتیاز دریافت می کرد. مجموع شماره های توپها در یک سری ۱۲۰ بود و کسی که نصف بیشتر این مجموع را بدست می آورد ( حداقل ۶۱ امتیاز ) برنده محسوب می شد این بازی که به آن ( بیلیارد ۶۱ ) می گفتند، در اولین مسابقات قهرمانی امریکا در سال ۱۸۷۸ بکار برده شد و یک فرد کانادایی به نام سیریل داین قهرمان این مسابقات شد. در سال ۱۸۸۸ به این نتیجه رسیدند که عادلانه تر است که امتیازها را بر اساس تعداد توپهایی که بازکن به داخل حفره می اندازد حساب کنند نه بر اساس شماره ای که بر روی توپ نوشته شده است. بنابراین بازی Continuous Pool ( بیلیارد پیوسته ) به عنوان یک بازی قهرمانی جایگزین بازی ۱۵ توپه شد. بازیکنی که آخرین توپ یک مجموعه را به داخل حفره بیاندازد می تواند مجموعه بعدی را برای بازی شروع کند و جمع امتیازاتش به طور پیوسته از یک مجموعه به مجموعه دیگر ثبت می شود. اندکی بعد در سال ۱۸۹۰ بازی Eight Ball و به دنبال آن در سال ۱۹۱۰ بازی Straight Pool ابداع شد. حدود سال ۱۹۲۰ بازی Nine Ball ابداع شد.
از سال ۱۸۷۸ تا ۱۹۵۶ مسابقات قهرمانی بازی بیلیارد بطور سالیانه برگزار می شد و بقیه ماههای باقیمانده حریفان یک به یک به مبارزه طلبی با یکدیگر می پرداختند. تا مدتها واژه بیلیارد به تمام بازیهایی که بر روی  یک میز با حفره و یا بدون حفره انجام می شد، نسبت داده می شد، بعضیها از بیلیارد فقط برداشت بازیهای کاروم را داشتند و از Pool برای بازیهای حفره دار استفاده می کردند.
وقوع جنگهای جهانی اندکی این بازی را از رونق انداخت اما با دو واقعه مهیج که یکی در سال ۱۹۶۱ و دیگری در سال ۱۹۸۶ به وقوع پیوست دوباره بیلیارد احیاء شد. اولین واقعه، آزادی سینما بود، مثلاً فیلم قهرمان بر اساس سرگذشت والترتیویز. فیلم سفید و سیاه که زندگی سیاه یک قهرمان بازی Pool را با بازیگری پل نیومن در نقش قهرمان داستان به تصویر کشیده بوده است. صدای بهم خوردن توپها باعث شد که مردم امریکا به فکر بازی مهیج بیلیارد بیافتند. تا سال ۱۹۸۵ تنها ۲ مکان عمومی در جزیره مان هاتان در نیویورک از صدها مکانی که در سال ۱۹۳۰ وجود داشت، باقی مانده بود. فیلم رنگ پول به دنبال فیلم قهرمان با بازیگری پل نیومن در همان نقش و تام کروز در نقش یک قهرمان حرفه ای، انگیزه ای برای بازی Pool در نسل جدید بوجود آورد. در نتیجه مکانهای جدید و بزرگی بر خلاف مکانهای قدیمی که باعث آزرده شدن بازیکنان شده بود، ساخته شد. در سال ۱۹۸۷ به تدریج تمایل به این بازی در مردم پیدا و پس از آن خروشان شد به طوری که در سال ۱۹۹۱ پیشنهادی از طرف جیلیانز برای سرمایه گزاری عمومی برای تعدادی اتاق ذر بوستون داده شد.
        نقش بانوان در بازی بیلیارد
تا همین اواخر بازیهای بیلیارد توسط آقایان انجام می گرفت. با وجود این بانوان از قرن ۱۵ ،زمانی که بازی بیلیارد از محیط باز از روی چمن به محیط بسته بر روی میز توسعه پیدا کرد، مجذوب این بازی بودند. بیش از ۲۰۰ سال خانمهای شیک این بازی را انجام می دادند. از سال ۱۸۹۰ حداقل یک خانم برجسته حرفه ای همیشه در صحنه وجود داشته است، از جمله می کارلس، روت مس جنیس کسی که با ویلی موسکونی سفر کرد و در سال ۱۹۳۰ توانست بازیکنان ( مرد) زیادی را شکست دهد. دوروتی وایز اولین برنده ۵ مسابقه آزاد امریکا و جین بالوکاس برنده ۷ مسابقه بعدی شد برای بانوان بسیار مشکل است که مهارت های بازی خود را توسعه بدهند چراکه بازیکنان مرد، خانواده و دوستانشان معمولاً از تلاش آنها حمایت نمی کنند و برای خانمها پیدا کردن مربیان خانم کار آزموده  و  آموزگاران خصوصی بسیار مشکل است. با این شرایط   می توانیم انتظار داشته باشیم که توانایی خانمها در بازی با آقایان برابر است و حتی خانمها می توانند بازی را تا مراحل بالای آن انجام دهند
 
فعالیت زدن توپ در یک مکان حوض مانند ٿرمی از یک بازی ٿرانسوی بود که با گوی و حلقه انجام می شود , به نام کروکت . این بازی در چمن بایک چوب دستی ویک توپ ball یا bille که کم کم به billiard یا bill yard معروٿ شد بازی می شود . پس از مدتی این بازی سرگرمی درباریان شد و به دلیل نٿرت داشتن آنها از گرما و ٿعالیت زیاد این بازی را محدودتر کردند و آن را روی میز در یک محیط بسته انجام می دادند.
خوب به رنگ ها نگاه کنید , نخستین چیز که باید درباره ی بیلی یارد بدانید این است که این بازی برخلاٿ باری ها ی توپی دیگر دارای توپ های زیادی است . برخی از این توپ ها ساده یعنی دارای رنگی یک پارچه هستند و تعدادی از آنها نیز خط دارند یعنی توپی که نوک و ته آن ها سٿید و یک خط رنگی که گرداگرد و میانه ی آن قرار گرٿته.
هر یک از توپ ها دارای یک شماره هستند . از شماره ی۱ تا ۱۵, که از شماره ی ۱ تا ۷ تو پ های ساده واز شماره ی۹ تا ۱۵ توپ های خط دارد را تشکیل می دهند .توپ شماره ی ۸ ۸ballکدام است ؟. البته , وقتی این بازی به صورت استاندارد بازی می شود , توپ ۸ نه جزو گروه توپ های ساده است و نه جرو گروه توپ های خط دار محسوب میشود . یک توپ خاص است ( توپ سیاه را از دست ندهید چون تمام توپ هایتان سیاه می شود ! ) .
 
نور پردازی برای بیلیارد :
بهترین نور برای میز بیلیارد نور فلورسنت می باشد در مقایسه بالامپ های نئون قدیمی نور فلورسنت برای چشم بهتر و نیز از نظر اقتصادی با صرفه تر می باشد ،‌ زیرا دوام آن بیشتر است . تولید کنندگان اکنون نور لامپ های فلورسنت را به جای لامپ های قدیمی پیشنهاد می کنند به خاطر اینکه از ایجاد سایه ی توپ به خصوص در نزدیک ریل کوتاه جلوگیری شود نور بیلیارد باید در طول میز امتداد داشته باشد این نور در دید واضح تر توپ ها و گوشه ها موثر است .
پوشش میز بیلیارد و توپ ها :
روزگاری پارچه بیلیارد به طول معمول از جنس نمد بود اما امروزه این پوشش از جنس پشم شیشه یا پشم معمولی و یا مخلوط (پشم و نایلون) می باشند پشم شیشه که از لحاظ هزینه گرانتر است شامل الیاف تابیده می باشد که بر دوام سطح بازی تاثیر می گذارد زیرا پیلینگ آن حداقل می باشد پیلینگ به زمانی ارجاع دارد که الیاف به صورت ریزه های کوچک پارچه از آن جدا شده و روی سطح میز پخش می شوند اگر چه می توانید میز خود را در هر رنگی که می خواهید خریداری نمایید اما باید رنگی را انتخاب کنید که چشم را نزند رنگ قرمز ، ارغوانی و امثال این ها ممکن است در یک نگاه زیبا به نظر برسند اما خستگی چشم خیلی زود حادث میشود .
بیشتر توپ ها که در ایالات متحده توزیع و پخش میشوند از یک نگاه کمپانی می باشند سالوک که در بلژیک واقع شده است بهترین نام را تحت عنوان آرامیس برای سازنده ی توپ به خود اختصاص داده است . سالوک بیش از ۹۰۰ نوع متفاوت توپ تولید می کند و آن ها را به سر تا سر کره ی زمین صادر می نماید .
زمانی توپ ها می بایست از عاج ، ترکیبات دیگر و خاک رس ساخته می شوند اما امروزه جایگزینی پایدار تر آن عمدتاً مخلوطی از فنل مرزینی می باشد . توپ های آسیایی از رزین های پلیستری ساخته می شوند و این باعث می شود که برای تولید ارزان تو باشند همراه با کیفیتی که آن ها را برای استفاده ی محدود در میز های خانگی مناسب می سازد از آنجا که ترکیبات مثل و رزین در مقابل نور حساس هستند . قسمت سفید توپ های بیلیارد به مرور زمان زرد می شود اما این در کیفیت بازی آن ها تاثیری نمی گذارد برای جلوگیری از تجمع گچ و آلودگی و چربی ، باید توپ ها را تمیز نمود بسیاری از مردم توپ های خود را روغنی می زنند این کار در عین حال که باعث میشود توپ بزرگتر به نظر بیاید ممکن است باعث کاهش اصطکاک و سر خوردن توپ به روی سطح صاف میز شود .
اندازه ی استاندارد توپ بیلیارد قطر   اینچ با وزن ۶ اونس می باشد .

آیا نمی شود با دستکاری برخی روشها و برنامه های ورزش دانش آموزی ، در کانون های ورزشی            ( ساعات تربیت بدنی ) در تمرین های تیم های ورزشی دانش آموزی ، نظام تمرینی و کاری را به گونه ای طراحی کرد که دانش آموزان ورزشکار در کنار رشد مهارتی در یک رشته ورزشی ، به هنجارهای تندرستی مناسبی نیز دست یابند که نشانه ی سلامتی بیش تر از آنها باشد ؟
بیشتر از همه نگاه به ورزش دانش آموزی را باید دگرگون ساخت . متاسفانه ، بر اثر گسترش پخش و نمایش مسابقات ورزشی از رسانه های جمعی بویژه رادیو و تلویزیون – که اساساً برنامه هایشان مهارت محور است – خواه ناخواه گرایش به مهارت محوری در ورزش دانش آموزی نیز به وجود می آید . اغلب مسابقاتی که از رسانه های تصویری به نمایش در می آیند – به ویژه مسابقات ورزشی سطح بالا نظیر مسابقات جهانی فوتبال و بازیهای المپیک بسیار کیفی اند و  اجرای مهارت های ورزشی را در زیبا ترین سطح به نمایش می گذارند ، اما حجم زیاد برنامه ها ی آماده سازی آنها به نمایش در نمی آید ؛ چون این بخش جاذبه ای برای دیدن ندارد .
برنامه ریزان ورزشی دانش آموزی می دانند ، ساعات درس تربیت بدنی در مدرسه ها نمی تواند جایگاه مناسبی برای دگرگونی در ترکیب بدنی دانش آموزان باشد . نبود امکانات مناسب ، حداکثر ۱۰۰ ساعت فعالیت ورزشی در سال ( ۵۰ هفته ی فعال در یک سال و هر هفته دو ساعت درس تربیت بدنی ) ، کمبود احتمالی دانش برخی معلمان در زمینه ی دانش روز ، آموزش محور بودن مدرسه ها ، و … همگی این پیام را می رسانند که امکان ندارد از طریق ساعت درسی تربیت بدنی ، سلامتی مورد نیاز دانش آموزان را از راه فعالیت های بدنی مناسب در مدرسه ها تامین کرد . باید اولیا را به موضوع تندرستی کودکان و نوجوانان حساس کرد تا نگاه آن ها نیز به درس و مدرسه تغییر کند و فعالانه در گسترش فضاهای ورزشی در آموزش و پرورش مشارکت کنند که به همان اندازه ی گسترش کلاس های آموزشی ، این نکته مهم است . متاسفانه ، هنوز شمار زیادی از والدین فقط انتظار دارند مدرسه ، فرزندان آنها را با هوش و با حافظه ی قوی بار آورند و در درس و تحصیل ، آن ها را با موفقیت قرین سازند و کمتر به سایر پدیده های رشدی فرزندشان – به لحاظ عاطفی ، هیجانی ، بدنی و روانی – حساسیت بالایی نشان می دهند .
در آموزش و پرورش ، اصول اجرایی و برنامه ریزی تمرینی در سطح باشگاه ها و کانون های دانش آموزی ، باید جنبه ی علمی بیابد تا دانش آموزان ، علاوه بر کسب مهارت های ورزشی ، در شاخص های بهداشتی ورزشی نیز به هنجارهای مناسب دست یابند . آموزش دوره ای مربیانی که در کانون ها فعالند بسیارمهم است ، انجام پژوهش های دوره ای و سنج شاخص های بهداشتی در کنار شاخص های مهارتی ، می تواند چهره دقیقی از وضعیت برنامه های ورزشی دانش آموزان ورزشکار ارئه کند . برنامه های ورزشی کانون های دانش آموزی ، بویژه برای کسانی که به عضویت تیم های ورزش دانش آموزی در می آیند ، باید به گونه ای باشد که آنها را در ابعاد گوناگون از سایر دانش آموزان متمایز کند ؛ و نه فقط در اجرای مهارت ورزشی خاص . مطالعات انجام شده در سطح ورزشکاران موفق نشان می دهد ، آنها در همه ابعاد از افراد عادی جلوترند . بویژه در شاخص های ترکیب بدنی ، آنقدر به هنجارهای مطلوب نزدیک می شوند که همیشه به عنوان یک الگوی ورزیدگی و سلامتی از آنها یاد می شود . تفاوت بارز در حد معنی دار در درصد چربی بدن ، تنها یکی از این شاخص هاست .
بدون پشتوانه مالی مناسب ، اجرای هر برنامه – بویژه جایگزینی یک برنامه ی جدید که با مقاومت های سنتی خاص خود روبه روست – با محدودیت مواجه می شود . تردید نباید کرد که در سطح کلان ، اختصاص بودجه های مناسب به ورزش دانش آموزی ، تحول پایدار و اساسی را ممکن می سازد . بدون تردید ، اختصاص بودجه ی مناسب به فعالیت های ورزشی در سطح جامعه و به طور خاص به ورزش در آموزش و پرورش ، هزینه های بهداشتی و در مانی را کاهش می دهد و توازن بودجه ای نیز آسیب نمی بیند . تجربه ی کشورهای توسعه یافته گواه این حقیقت است .

یکی از عوامل اصلی فشار خون هستند
۶ گرم نمک در روز برای هر فرد کافی است ؛ یعنی همان میزانی که در هنگام پخت به غذا زده می شود و سر سفره نباید به غذا نمک اضافه شود .
فشار خون در همه ی انسان ها وجود دارد و حاصل پمپاژ قلب و مقاومت عروقی محیطی است و هرچه فشار خون در سطح پایین تری باشد ، طول عمر انسانها نیز افزایش می یابد . اما پر فشاری خون سطحی از فشار خون است که در درمان و کاهش آن موجب افزایش طول عمر می شود و یکی از علل شایع بیماری های قلبی ، سکته های مغزی و نارساییهای کلیه است . همچنین رابطه ی بین فشار خون و نارسایی کلیه به صورت علت و معلولی است ؛ به طوری که نارسایی کلیه نیز شایعترین علت فشار خون ثانویه و یا اولیه است . فشار خون ۸۰/۱۲۰ میلیمتر جیوه و کمتر طبیعی است . بین ۸۰/۱۲۰ تا ۸۹/۱۳۹ پیش پرفشاری خون و بعد پرفشاری خون است که خود به دو مرحله تقسیم می شود ؛ یک از ۹۰/۱۴۰ تا ۹۹/۱۵۰ و مرحله دوم ۱۰۰/۱۶۰ و بیشتر ، تقسیم می شود که این میزان نیز برای افراد مختلف فرق می کند . مثلاً افراد دیابتی حتماً باید فشار خون در حد طبیعی باشد .
به طور طبیعی هر فردی که به پزشک مراجعه می کند ، فشار خونش معمولاً اندازه گرفته می شد . اما اگر بیمار نشد . به طور دوره ای و در شرایط مناسب ( نه در شرایط استرس و هیجانات روحی ) باید فشار خونش را بسنجد . همچنین اگر فردی استرس مداوم و مکرر داشت ، باعث افزایش فشار خون خواهد شد که در بحث های درمانی یکی از روشهای کاهش فشار خون کاهش استرس محیطی است . شایعترین عوارض فشار خون ، بیماریهای قلبی – عروقی ، سکته های مغزی ، درگیری کلیه به صورت نارسایی مزمن ، درگیری چشمی ( رینوپاتی ) و به طور کلی چون فشار خون به عروق آسیب می آورد و عروق در همه جای بدن هستند ، می توان گفت در واقع کل بدن ذا تحت تاثیر قرار می دهد . متاسفانه فشار خون بالا هیچ علامتی ندارد . تنها شاید بتوان سر درد صبحگاهی که معمولاً پشت سر است اشاره کرد که این هم خیلی قطعی نیست . معمولاً علایم زمانی ایجاد می شود که عارضه صورت گرفته و عضوی از بدن درگیر شود . به همین دلیل گاه به این بیماری قاتل بی صدا گفته می شود . بنابراین پیشگیری در این بیماری بسیار با اهمیت است .
در مساله درمان ، در مرحله اول به بهبود شیوه زندگی ( life style ) اشاره می شود . مثلاً کاهش مصرف نمک روز مره یا کاهش مصرف غذاهای پرنمک مثل کنسروها و یا غذاهای آماده                  (fast food) از جمله این موارد است . نکته بعدی کاهش وزن در افراد چاق است که رژیم غذایی مناسب به همراه ورزش برای این افراد توصیه می شود و نکته سوم ، ورزشهای ایزوتونیک مثل دویدن ، شنا و پیاده روی است که در کنترل فشار خون موثرند . قطع سیگار و کلاً دخانیات از جمله روشهای بهبود شیوه های زندگی است .
ورزش چشم
مدادی را جلو چشم بگیرید . به آن خیره شوید سپس آهسته آنرا تا نزدیک چشم خود بیاورید و آهسته دور کنید . این کار را یک دقیقه ادامه دهید . به این ترتیب خستگی چشم رفع می شود . هر ۲۰ دقیقه یکبار به مدت ۱ دقیقه به این کار بپردازید .

تغذیه ورزشی
زعفران ، اگر با عسل خورده شود کلیه و مثانه را پاک و از ساخته شدن سنگ آن جلوگیری می کند اگر کسی بی خواب است با استشمام زعفران به خواب می رود . و حواس را قوی و شادی و نشاط  می آورد . 
دارچین : بوی بد دهان ، تپ را پایین می آورد و درد را کم می کند ، برای بیماری قند و چربی نیز مفید است . برای درست کردن دارچین را به مدت ۱۵ دقیقه در آب جوش گرم کنید .
زردچوبه : در هضم غذا و از سرطان و سنگ مثانه و بیماری قند جلوگیری می کند .
هر کسی کاری را از راهش بجوید نلغزد و اگر هم بلغزد چاره اندیشی به کمکش می آید.
(امام رضا (ع) ) 

 رژیم غذایی یک ورزشکار باید در یک مطلب اساسی با رژیم غذایی فرد عادی تفاوت داشته باشد . ورزشکاران علاوه بر احتیاجات زندگی روزمره ، نیاز به سوخت برای تمرین و مسابقه دارند غذا سوخت لازم برای ورزشکاران را تأمین می کند ولی اغلب ورزشکاران از سوختی که در مخازن خود میریزند غافلند . پروتئین ، چربی و کربو هیدراتها سوخت بدن ( انرژی ) شما هستند . همه غذا ها ترکیب یکسانی از نظر محتوا ندارند . همانگونه که ماشینهای مسابقه نیاز به بنزین با درجه اکتان بالا دارند. ورزشکاران نیز نیاز به مواد غذایی دارای درجه کربوهیدرات بالا دارند .
کالری
یک ورزشکار نوجوان ( به خصوص فردی که در حال رشد است ) نسبت به هر زمان دیگری از زندگی نیاز بیشتری به کالری دارد . انرژی مورد نیاز همچنین به نوع ورزش تخصصی و برنامه تمرین شما بستگی دارد . یک دختر نوجوان با جثه متوسط که دارای فعالیت متوسط و هنوز در حال رشد است به حدود ۲۲۰۰ کالری در روز نیاز دارد ، حال آنکه یک دختر ۱۵ ساله با جثه کوچک که رشدش کامل شده به حدود ۱۸۰۰ کالری یا کمتر نیاز دارد . پسران نوجوان بالاخص نیاز بسیاری به کالری دارند . یک پسر نوجوان در حداکثر رشد ممکن است به ۴۰۰۰ کالری در روز احتیاج داشته باشد . میزان کالری که در ورزش نیز می سوزد متفاوت است تمرین پیش از یک فصل در یک تیم فوتبال ممکن است در روز ۵۰۰ کالری یا بیشتر بسوزاند.
 
کربوهیدراتها
کربوهیدراتها بهترین سوخت برای ورزشکاران هستند.چرا که در مقایسه با چربی و پروتئین برای سوختن نیاز به اکسیژن کمتری دارند.در صورتی که به اندازه کافی از کربوهیدراتها استفاده کنید قادر خواهد بود شدیدتر ورزش کنید.(چه در هنگام ورزش و چه در مسابقه)
یک رژیم پر کربوهیدرات به شما اجازه میدهد که به خاطر بازسازی ذخایر کربوهیدراتی و کاهش زمان بازگشت به حالت اولیه سخت تر تمرین نمایید.رژیم غذایی در زمان تمرین به ویژه حائز اهمیت است.چرا که اگر شما قادر به تمرین شدیدتر باشید،در طی مسابقه نیز به سطوح بالاتری از کارایی می رسید.هر بادی۶۰-۵۰ در صد کالری مصرفی خود را از کربوهیدراتها تأمین کند.به عنوان یک ورزشکار شما حتی به مقادیر بیشتری در حد ۷۰-۶۰ در صد کالری مصرفی ۱۰-۶ گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن نیاز خواهد داشت.در صورتی که یک ورزشکار استقامتی هستید،نیاز شما به کربوهیدرات میتواند تا ۹۰-۷۰ در صداز کالری مورد نیاز روزانه شما افزایش یابد.
غذاهای کم محتوا ذخایر کربوهیدرات بدن شما را کاهش خواهد داد و انرژی شما را تحلیل خواهند برد.به نحو مشابه،در صورتی که به جای کربوهیدراتها از غذاهای پرچرب و پر پروتئین استفاده کنید،نخواهید توانست انرژی مناسب برای تمرین و مسابقه مطلوب را تأمین نماید.
 
پروتئین
زمانیکه به عنوان منبعmaintenance انرژی بکار رود پروتئین در رشد،نگه داری و ترمیم بافتهای بدن دخالت دارد.بر خلاف کربوهیدراتها یک سوخت گرانبها و کم بازده به شمار می آید.از آن جهت گرانبها محسوب می شود که به خاطر مصرف شدن به عنوان سوخت، پروتئین نخست باید به کربوهیدرات یا چربی تبدیل شود که مستلزم صرف انرژی و تولید سموم است.شما برای دفع سموم آب را از دست می دهید که میتواند به کم آبی(دهیدراسیون) منجر شود که خطری برای ورزشکاران است.از آن جهت کم بازده است که استفاده از پروتئین به منظور تأمین انرژی با نقش اولیه پروتئین یعنی رشد،نگهداری و ترمیم بدن سازگار نیست.
از آنجا که بدن ورزشکاران کمی بیشتر در معرض آسیب و جراحت می باشد،نیاز ورزشکار به پروتئین کمی بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار است.در صورتی که ورزشکار به برنامه های پرورش اندام و افزایش حجم عضله می پردازد،نیاز به پروتئین بیشتری دارد.برای ورزشکاران استقامتی پروتئین نقش یک باک سوختی ذخیره و به عنوان پشتیبانی کربوهیدراتها سوخت اصلی را ایفا می کند.در کتب،توصیه میشود که یک ورزشکار در حال رشد حدود۵/۱ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن مصرف کند.استفاده از یک رژیم متعادل نیاز پروتئینی ورزشکار را تأمین میکند و نیازی به مکمل های پروتئینی وجود ندارد.مصرف زیاد پروتئین میتواند با افزایش ازت،اوره و آمونیوم موجب ضعف شدید گردد.در ورزشکارانی که فراورده های گوشتی و لبنی را مصرف نمی کنند یا رژیم های خاص گیاهخواری دارند ممکن است نیاز به پروتئین تأمین نشود.
به هر حال همیشه باید این  8 نکته  را مد نظر قرار داد که رشد عضلانی با خوردن غذاهای پر پروتئین افزایش نمی یابد بلکه ورزش است که باعث بزرگی عضلات میگردد.
چربی
با وجود آنکه اغلب ورزشکاران تلقی نامناسبی از چربی دارند،شما باید بدانید که چربی یک ماده مغذی ضروری است و نقشهای حیاتی زیادی را ایفا می کند.
چربی پوست و بدن را تشکیل می دهد.
از طریق ساخت هورمونها بدنتان را تنظیم میکند.
به حالت عایق و محافظ برای احشای داخلی عمل میکند.
به ترمیم بافتهای آسیب دیده و جنگ با عفونت ها کمک میکند.
منبعی برای انرژی است.
چربیها راهی برای ذخیره انرژی در بدن هستند.چربیها را به عنوان یک باک ذخبره در نظر بگیرید.شما دوست دارید که سوخت ذخیره کافی داشته باشید ولی یک باک سنگین به قیمت از دست رفتن سرعت و قدرت شما تمام می شود.
ورزشکارای تقریبأ به همان اندازه افراد غیر ورزشکار به چربی نیاز دارند.ولی از آنجا که ورزشکاران به کالریهای بیشتری نیازمندند و باید نیاز مضاعف خود به کالری را از کربوهیدرتها تأمین کنند،درصد توصیه شده کالری از چربی کمتر است(۲۵-۲۰ درصد برای ورزشکارران در مقابل ۳۰-۲۰درصد برای غیرورزشکار)
به عنوان مثال یک غیر ورزشکار و یک ورزشکار ممکن است هر دو ۶۰۰ کالری از چربی بدست آورند،ولی در فرد غیرورزشکار ۲۰۰۰ کالری و در فرد ورزشکار۳۰۰۰ کالری است.کربوهیدراتها و پروتئین باید ۱۰۰۰ کالری اضافی مورد نیاز ورزشکار را تأمین کنند.
مایعات و الکترولیتها
ورزشکاران به نوشیدن مایعات و الکترولیتهای اضافی نیاز دارند تا بدنشان را سرد نگه دارند.یک فرد بزرگسال متوسط باید در روز۱۰- ۸ لیوان مایعات مصرف نماید.نیاز شما به مایعات ممکن است در زمان بیش از یک ساعت فعالیت در گرما به دو یا حتی سه برابر افزایش بیابد حتی در روزهای خنک و فعالیت های کوتاه مدت شما باید بیشتر از یک فرد غیر ورزشکار بنوشید.
ویتامین و املاح
زمانی که انرژی بیشتری مصزف کنید،افزایش می یابد.نیاز شما به بسیاری از ویتامین های خانوادهB که به بدن در سوختن کربوهیدراتها کمک میکنند در غلات و حبوبات یافت میشود.ویتامین های B و آنهایی که به پردازش پروتئینی ها یاری میرسانند در فراورده های گوشتی و لبنی وجود دارند،بنابراین شما می توانید از طریق خوردن بیشتر این غذا با یک تیر دو نشان بزنید و افزایش نیاز خود به انرژی را رفع کنید.
ورزش و مکملهای غذایی
بیشتر متخصصین تغذیه معتقدند که غذا بهترین منبع مواد مغذی است.در صورتی که غذاهای متنوعی از غلات،سبزیجات،میوه جات،لبنیات و گوشت مصرف کنید،به قرص های ویتامین و مواد معدنی نیاز پیدا نمی کنید.با این وجود در صورتی که نوعی بیماری یا نیازهای تغذیه ای خاصی دارید که با منابع معمول غذایی قابل رفع نیست یا اینکه اصولاً از یک نوع مواد غذایی خاص استفاده نمی کنید(مثلاً از شیر تا سایر محصولات لبنی مصرف نمی کنید). ممکن است مکمل برای شما سودمند باشد.
شزایط زیر احتمالاً نیاز به مکمل دارد:
کمبود لاکتات:افراد مبتلا به کمبود لاکتات قادر به هضم شیر و برخی فرآورده های شیر نیستند در صورتی که این افراد به اندازه کافی از سایر مواد غذایی محتوی کلسیم فراوان (نظیر اسفناج،کلم و باقلا)استفاده نکنند،مصرف یک مکمل کلسیمی مفید خواهد بود.به طور مشابه افرادی که آلرژی به شیر دارند یا از شیر و محصولات آن خوششان نمی آید نیز احتمالاً از مکمل کلسیمی سود خواهند برد.رژیم گیاهخواری،ویتامین B12،آهن،روی و مکمل های کلسیمی ممکن است مورد نیاز باشند.
کمبود ویتامین یا مواد معدنی:
در صورت تشخیص کمبود ویتامین یا یک ماده معدنی بخصوص،استفاده از مکمل در درمان این کمبود کمک کننده می باشد.
اما چگونه میتوانید بفهمید که نیازهای خاص دارید یا اینکه رژیم غذایی شما فاقد مواد مغذی کلیدی است؟
به عنوان یک ورزشکار شما از ارزیابی تغذیه ای برای بررسی عادات غذایی اخیرتان،تشخیص مواردی که به طور مناسب رعایت می کنید،برای نشان دادن راههای بهبود و شناسایی نیاز خود به مکمل ها سود خواهید برد.تجربه نشان میدهد ورزشکاران از مکملهایی استفاده میکنند که رژیم غذایی آنها بطور کامل این نیازها را تأمین نموده و در مورد مواد مغذی که کمبود دارند از مکمل مناسب استفاده نمی نمایند یک ارزیابی تغذیه ای میتواند  خلاءهای تغذیه ای شما را پرکند.
بسیاری از ورزشکاران حرفه ای ادعا می کنند که از مصرف مکملها سود برده اند مع الوصف در مورد ادعای این ورزشکاران دو نکته را باید به خاطر داشت:نخست آنکه بسیاری از این ورزشکاران حرفه ای از طریق انجام فعالیت های بسیار شدید و طاقت فرسا به بدنشان فشار می آورند.ممکن است در برخی مراحل تمرین خود به مواد مغذی اضاقی نیاز داشته باشند.بسیاری از تبلیغاتی که رای مکمل ها میشوند،اغواکننده و فریبنده هستند و فوایدی برای آنها ذکر میشود شاید مصرف یک قرص از اینکه در روز سه لیوان شیر بنوشید و یک ظرف لوبیا بخورید،ساده تر به نظر برسد ولی مصرف مکملها یک راه حل ساده نیست.قسمت دشوار در ارزیابی دعوی سازندگان مکمل این است که بر خلاف داروها و مواد غذایی لازم نیست که سازندگان مکمل به طور قانونی بی خطر بودن یا موثر بودن مصرف آنها را اثبات نمایند.این بدان معنی است که شما به عنوان یک مصرف کننده باید در اینکه از مکمل استفاده کنید یا خیر،بسیار محتاط باشید قبل از مصرف یک مکمل غذایی،به سوالات زیر پاسخ دهید:
آیا مصرف مکملها قانونی است؟
بسیاری از مواد موجود در مکملهای غذایی برای ورزشکاران شرکت کننده در مسابقات ممنوع بوده و جزو موارد دوپینگ محسوب میشوند.بنابراین مراقب باشید که اشتباهاً از مکملی استفاده نکنید که باعث محرومیت شما از ورزش شود و برچسب روی مکمل را با دقت مطالعه کنید تا بدانید واقعاً چه چیزی در این مکمل وجود دارد.
آیا مصرف مکملهای غذایی بی خطر است؟
بعضی مکملهای غذایی(حتی مواد مغذی آلی)در صورتی که بیش از حد توصیه شده دریافت شوند،دارای عوارض سمی خواهند بود.سایر مواد نیز ممکن است باعث عدم تعادل و کمبود شوند که به چگونگی تداخل عمل آنها با سایر مواد مغذی در بدن بستگی دارد.بر خلاف داروها،مکملهای غذایی قبل از اقدام به فروش تحت آزمونهای امنیتی وسیع قرارنمی گیرند لذا احتمال بروز عوارض پیش بینی نشده در آنها وجود دارد .
یک نمونه از مکمل گیاهی وجود دارد که میتوانند عوارضی جانبی خطرناکی داشته باشد و ۲۰ مورد مرگ در اثر مصرف آن گزارش شده است.
آیا مصرف مکملهای غذایی موثر است؟
به منظور تعیین اثربخشی یک ماده غذایی،مطالعات کیفی زیادی مورد نیاز هستند.یک مطالعه منفرد روی تعداد کمی از افراد کافی نیست. لذا بدرستی به این سوال نمی توان پاسخ داد .
آیا مصرف مکمل برای ورزشکاران ضروری است ؟
با وجودی که مکمل ممکن است قانونی،بی خطر و موثر باشد(به عنوان بهبود دهنده کارآیی)لازم است تعیین کنید که آیا واقعاً به آن نیاز دارید.به عنوان مثال در بسیاری از دوندگان مسافتهای طولانی زن ذخایر آهن پایین است و میتوانند از مکمل آهن بهره ببرند،ولی در صورتی که ذخایر شما طبیعی باشند،این مکمل برای شما ضروری نمیباشد.کراتین ممکن است برای ورزشکاران درگیر در ورزشهای قدرتی تا حدی ارزشمند باشد ولی در صورتی که یک ورزشکار استقامتی هستید نیاز به آن ندارید و عوارض جانبی احتمالی آن توجیه پذیر نیست.این مطلب را همیشه در نظر داشته باشید که هیچ رژیم غذایی وجود ندارد که موجب قهرمانی یک ورزشکار عادی گردد.فقط رژیم غذایی صحیح و منطقی،شرایط را برای حداکثر آمادگی جسمانی و انجام مطلوبی فعالیت مهیا میکند.
 نقش آب  در ورزشکاران
نقش آب در بدن
شما بدون غذا چند هفته،بدون آب چند روز و بدون اکسیژن چند دقیقه میتوانید زنده بمانید،به عبارت دیگر بجز اکسیژن آب مهمترین عنصریست که در بدنمان داریم.
بدن شما از۷۰-۵۵ درصد آب تشکیل شده و تقریباً ۹۰-۸۰ درصد خون را آب تشکیل می دهد.آب تقریباً در تمام روندهای حیاتی بدن دخیل است.کمبود آب میتواند به تغییرات ذهنی و فیزیکی منجر شود.آب نقش های زیر را ایفا میکند:
با شستن سمومی که در طی زندگی عادی تولید میشود،بدن را پاک میکند.
زندگی مفاصل را تأمین میکند.
پوست را از خشکی محافظت می نماید.
هیدراسیون احشاء داخلی را حفظ میکند.
دمای بدن را کنترل مینماید.
وقتی بدن گرم میشود،آب به شکل عرق از پوست دفع میگردد.این مساله خوب است چرا که عرق از پوست شما تبخیر میشود و بدن شما سرد میشود.در واقع یک Air-Conditioner در بدن شما وجود دارد ولی برای اینکه این سیستم به کار خود ادامه دهد،نیاز به جبران آب از دست رفته بدن دارید.اگر به اندازه کافی و در حد جبران عرق از دست رفته آب ننوشید،خون غلیظ شده و جریان خون کند میشود این امر باعث میگردد که فشار بروی قلب وارد شود.در صورتی که کمبود مایع زیاد باشد،بدن شما به اندازه کافی آب برای تولید عرق ندارد.در این نقطه درجه حرارت بدن میتواند تا حد خطرناکی بالا برود.
وجود اینکه یک فرد بزرگسال با چثه متوسط در روز حدود۲ لیتر آب از دست میدهد،یک ورزشکار ممکن است در ظرف یک ساعت ورزش شدید قریب به ۳ لیتر آب از دست بدهد.در صورتی که این مایعات از دست رفته جایگزین نشوند،ممکن است دهیدراسیون عارض گردد.
کم آبی یا دهیدراسیون یک اثر منفی و شدید روی کارایی ورزشی دارد.در واقع حتی هیدراسیون خفیف تا حد یک درصد کاهش وزن بدن می تواند با ایجاد سرگیجه،سردرد و زمان عکس العمل کندتر باشد و میتواند بر خطر گرمازدگی بیافزاید.
در صورت عدم درمان،دهیدراسیون بدتر میشود و میتواند کشنده باشد.مراقب علایم زودرس هشداردهنده در خودتان و هم تیمی ها باشیدتا از دهیدراسیون اجتناب شود.در صورتی که هر یک از این علائم را مشاهده کردید،به مربی خود اطلاع دهید یا مراقبت طبی فوری طلب کنید.