غزلیات سعدی ؛ نفیس
نویسنده کتاب : شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی
انتشارات کتاب : رخ نما
زبان کتاب : فارسی
تعداد صفحه کتاب : ۲۴۰
قطع کتاب : رحلی – سال چاپ کتاب : ۱۳۹۱ – نوبت چاپ کتاب : ۱
شماره کتاب : ۹۱۳۵۷

خلاصه ای از کتاب
تذهیب : عبدالله محرمی

مینیاتور : الهه زارع – رویا کازرونی

خطاط : حسین خسروی

نوع خط :نستعلیق

گلاسه،باقاب

غزلیات سعدی ؛ بخط حسین جعفری تبار

نویسنده کتاب : شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی

انتشارات کتاب : گویا

زبان کتاب : دو زبانه

تعداد صفحه کتاب : 255

قطع کتاب : وزیری گالینگور روکشدار – سال چاپ کتاب : 1387 – نوبت چاپ کتاب : 1 

 – 

خلاصه ای از کتاب 

چاپ نفیس – رنگی – مصور

تذهیب : امیر هوشنگ آقامیری – مینیاتور علی رضا آقامیری – ترجمه انگلیسی سیمین دخت سیدفتاح

    بر اساس تفسیرها و حدس‌هایی که از نوشته‌ها و سروده‌های خود سعدی در گلستان و بوستان می‌زنند، و با توجه به این که سعدی تاریخ پایان نوشته شدن این دو اثر را در خود آن‌ها مشخص کرده‌است، دو حدس اصلی در زادروز سعدی زده شده‌است. نظر اکثریت مبتنی بر بخشی از دیباچه گلستان است (با شروع «یک شب تأمل ایام گذشته می‌کردم») که براساس بیت «ای که پنجاه رفت و در خوابی» و سایر شواهد این حکایت، سعدی را در ۶۵۶ قمری حدوداً پنجاه‌ساله می‌دانند و در نتیجه تولد وی را در حدود ۶۰۶ قمری می‌گیرند.

    از طرف دیگر، عده‌ای، از جمله محیط طباطبایی در مقاله «نکاتی در سرگذشت سعدی»، بر اساس حکایت مسجد جامع کاشغر از باب پنجم گلستان (با شروع سالی «محمد خوارزمشاه، رحمت‌الله علیه، با ختاب رای مصلحتی صلح اختیار کرد») که به صلح محمد خوارزمشاه که در حدود سال ۶۱۰ بوده‌است اشاره می‌کند و سعدی را در آن تاریخ مشهور می‌نامد، و بیت «بیا ای که عمرت به هفتاد رفت» از اوائل باب نهم بوستان، نتیجه می‌گیرد که سعدی حدود سال ۵۸۵ قمری، یعنی هفتاد سال پیش از نوشتن بوستان در ۶۵۵ قمری، متولد شده‌است.

غزلیات سعدی
نویسنده کتاب : شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی
انتشارات کتاب : آوردگاه هنر و اندیشه
زبان کتاب : فارسی
تعداد صفحه کتاب : ۵۴۰
قطع کتاب : رحلی – سال چاپ کتاب : ۱۳۹۲ – نوبت چاپ کتاب : ۱
شماره کتاب : ۱۰۵۵۲۶

خلاصه ای از کتاب
جلد سخت

به مقدمه : حسین الهی قمشه ای ، تذهیب و مینیاتور : علی رضا آقامیری ، خطاطی : کاوه اخوین ، نوع خط : نستعلیق ، ۲ زبانه – فارسی، انگلیسی، گلاسه، باقاب

غزلیات خواجوی کرمانی 

نویسنده کتاب : محمود خواجوی کرمانی

انتشارات کتاب : خدمات فرهنگی کرمان

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۴۶۹

قطع کتاب : وزیری – سال چاپ کتاب : ۱۳۷۰ – نوبت چاپ کتاب : 1


 –  عالی
 

خلاصه ای از کتاب

به اضافه مقاله ای از ویژه نامه کنگره جهانی بزرگداشت خواجوی کرمانی

کمال‌الدین ابوالعطاء محمودبن علی‌بن محمود، معروف به «خواجوی کرمانی» (زاده : ۶۸۹ – درگذشت : ۷۵۳ ه.ق.) یکی از شاعران بزرگ سده هشتم است.

آرامگاه خواجو او در تنگ‌الله اکبر شیراز است.وی از شاعران عهد مغول و معاصر سعدی شیرازی بوده است و آٍاری در مدح سلاطین منطقه فارس در کارنامه خود دارد.از خواجوی کرمانی آثار زیادی بجای مانده است که مضامین و محتوای آنها عموما متفاوت می باشند.بیشتر این آثار منظوم هستند .

دیوان؛ شامل قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیعات و رباعیات که برروی هم به دو بخش صنایع الکمال و بدایع الجمال تقسیم می‌شود.

غزلیات حافظ فلاح 

نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی

خطاط : مهدی فلاح

انتشارات کتاب : میردشتی

زبان کتاب : فارسی – انگلیسی

تعداد صفحه کتاب : ۱۶۷

قطع کتاب : رحلی گالینگور – سال چاپ کتاب : ۱۳۸۸ – نوبت چاپ کتاب : ۱

شماره کتاب : ۷۳۹۱۰

خلاصه ای از کتاب 

چاپ نفیس – مصور رنگی

نگارگری : حسینعلی ماچیانی,غلامرضا اسماعیل زاده

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ      به قرآنی که اندر سینه داری

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با : ۷۰۶ – ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.

هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی بر‌گزار می‌شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند

دیوان حافظ که مشتمل بر حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تا کنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر زبان‌های جهان به‌چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطّی ساده یا تذهیب شدهٔ آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد.

حافظ را چیره‌دست‌ترین غزل سرای زبان فارسی دانسته‌اند موضوع غزل وصف معشوق، می، و مغازله‌است و غزل‌سرایی را باید هنری دانست ادبی، که درخور سرود و غنا و ترانه‌پردازی است.

با آن‌که حافظ غزل عارفانهٔ مولانا و غزل عاشقانهٔ سعدی را پیوند زده، نوآوری اصلی او در تک بیت‌های درخشان، مستقل، و خوش‌مضمون فراوانی است که سروده‌است. استقلالی که حافظ از این راه به غزل داده به میزان زیادی از ساختار سوره‌های قرآن تأثیر گرفته‌است، که آن را انقلابی در آفرینش این‌گونه شعر دانسته‌اند

در دیوان حافظ کلمات و معانی دشوار فراوانی یافت می‌شود که هر یک نقش اساسی و عمده‌ای را در بیان و انتقال پیام‌ها و اندیشه‌های عمیق برعهده دارد. به عنوان نقطهٔ شروع برای آشکار شدن و درک این مفاهیم، ابتدا باید با سیر ورود تدریجی آن‌ها در ادبیات عرفانی که از سدهٔ ششم و با آثار سنایی و عطار و دیگران آغاز گردیده آشنا شد. از جملهٔ مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به واژگانی چون رند و صوفی و می اشاره کرد.

شاید کلمه‌ای دشواریاب‌تر از رند در اشعار حافظ یافت نشود. کتاب‌های لغت آن‌را به عنوان زیرک، بی‌باک، لاابالی، و منکر شرح می‌دهند، ولی حافظ از همین کلمهٔ بدمعنی، واژه پربار و شگرفی آفریده که برخی آن را ((خالی از مفاهیم دنیوی)) معنی می کنند است که شاید در دیگر فرهنگ‌ها و در زبان‌های کهن و نوین جهان معادلی نداشته باشد.

قدم دریغ مدار از جنازهٔ حافظ                    که گرچه غرق گناه است، می‌رود به بهشت

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ      به قرآنی که اندر سینه داری

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با : ۷۰۶ – ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.

هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی بر‌گزار می‌شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند

دیوان حافظ که مشتمل بر حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تا کنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر زبان‌های جهان به‌چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطّی ساده یا تذهیب شدهٔ آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد.

حافظ را چیره‌دست‌ترین غزل سرای زبان فارسی دانسته‌اند موضوع غزل وصف معشوق، می، و مغازله‌است و غزل‌سرایی را باید هنری دانست ادبی، که درخور سرود و غنا و ترانه‌پردازی است.

با آن‌که حافظ غزل عارفانهٔ مولانا و غزل عاشقانهٔ سعدی را پیوند زده، نوآوری اصلی او در تک بیت‌های درخشان، مستقل، و خوش‌مضمون فراوانی است که سروده‌است. استقلالی که حافظ از این راه به غزل داده به میزان زیادی از ساختار سوره‌های قرآن تأثیر گرفته‌است، که آن را انقلابی در آفرینش این‌گونه شعر دانسته‌اند

در دیوان حافظ کلمات و معانی دشوار فراوانی یافت می‌شود که هر یک نقش اساسی و عمده‌ای را در بیان و انتقال پیام‌ها و اندیشه‌های عمیق برعهده دارد. به عنوان نقطهٔ شروع برای آشکار شدن و درک این مفاهیم، ابتدا باید با سیر ورود تدریجی آن‌ها در ادبیات عرفانی که از سدهٔ ششم و با آثار سنایی و عطار و دیگران آغاز گردیده آشنا شد. از جملهٔ مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به واژگانی چون رند و صوفی و می اشاره کرد.

شاید کلمه‌ای دشواریاب‌تر از رند در اشعار حافظ یافت نشود. کتاب‌های لغت آن‌را به عنوان زیرک، بی‌باک، لاابالی، و منکر شرح می‌دهند، ولی حافظ از همین کلمهٔ بدمعنی، واژه پربار و شگرفی آفریده که برخی آن را ((خالی از مفاهیم دنیوی)) معنی می کنند است که شاید در دیگر فرهنگ‌ها و در زبان‌های کهن و نوین جهان معادلی نداشته باشد.

قدم دریغ مدار از جنازهٔ حافظ                    که گرچه غرق گناه است، می‌رود به بهشت

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ      به قرآنی که اندر سینه داری

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با : ۷۰۶ – ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.

هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی بر‌گزار می‌شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند

دیوان حافظ که مشتمل بر حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تا کنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر زبان‌های جهان به‌چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطّی ساده یا تذهیب شدهٔ آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد.

حافظ را چیره‌دست‌ترین غزل سرای زبان فارسی دانسته‌اند موضوع غزل وصف معشوق، می، و مغازله‌است و غزل‌سرایی را باید هنری دانست ادبی، که درخور سرود و غنا و ترانه‌پردازی است.

با آن‌که حافظ غزل عارفانهٔ مولانا و غزل عاشقانهٔ سعدی را پیوند زده، نوآوری اصلی او در تک بیت‌های درخشان، مستقل، و خوش‌مضمون فراوانی است که سروده‌است. استقلالی که حافظ از این راه به غزل داده به میزان زیادی از ساختار سوره‌های قرآن تأثیر گرفته‌است، که آن را انقلابی در آفرینش این‌گونه شعر دانسته‌اند

در دیوان حافظ کلمات و معانی دشوار فراوانی یافت می‌شود که هر یک نقش اساسی و عمده‌ای را در بیان و انتقال پیام‌ها و اندیشه‌های عمیق برعهده دارد. به عنوان نقطهٔ شروع برای آشکار شدن و درک این مفاهیم، ابتدا باید با سیر ورود تدریجی آن‌ها در ادبیات عرفانی که از سدهٔ ششم و با آثار سنایی و عطار و دیگران آغاز گردیده آشنا شد. از جملهٔ مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به واژگانی چون رند و صوفی و می اشاره کرد.

شاید کلمه‌ای دشواریاب‌تر از رند در اشعار حافظ یافت نشود. کتاب‌های لغت آن‌را به عنوان زیرک، بی‌باک، لاابالی، و منکر شرح می‌دهند، ولی حافظ از همین کلمهٔ بدمعنی، واژه پربار و شگرفی آفریده که برخی آن را ((خالی از مفاهیم دنیوی)) معنی می کنند است که شاید در دیگر فرهنگ‌ها و در زبان‌های کهن و نوین جهان معادلی نداشته باشد.

قدم دریغ مدار از جنازهٔ حافظ                    که گرچه غرق گناه است، می‌رود به بهشت

غزلیات حافظ شیرازی

نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی – محسن رمضانی
انتشارات کتاب : پدیده
زبان کتاب : فارسی – انگلیسی
تعداد صفحه کتاب : ۲۰۰
قطع کتاب : رحلی گالینگور – سال چاپ کتاب : ۱۳۶۷

کمیاب  – 

خلاصه ای از کتاب

اشعار برگزیده پنجاه گانه حافظ ؛ همراه با تابلوهای مینیاتور رنگی

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ      به قرآنی که اندر سینه داری

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با : ۷۰۶ – ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.

هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی بر‌گزار می‌شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند

دیوان حافظ که مشتمل بر حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تا کنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر زبان‌های جهان به‌چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطّی ساده یا تذهیب شدهٔ آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد.

حافظ را چیره‌دست‌ترین غزل سرای زبان فارسی دانسته‌اند موضوع غزل وصف معشوق، می، و مغازله‌است و غزل‌سرایی را باید هنری دانست ادبی، که درخور سرود و غنا و ترانه‌پردازی است.

با آن‌که حافظ غزل عارفانهٔ مولانا و غزل عاشقانهٔ سعدی را پیوند زده، نوآوری اصلی او در تک بیت‌های درخشان، مستقل، و خوش‌مضمون فراوانی است که سروده‌است. استقلالی که حافظ از این راه به غزل داده به میزان زیادی از ساختار سوره‌های قرآن تأثیر گرفته‌است، که آن را انقلابی در آفرینش این‌گونه شعر دانسته‌اند

در دیوان حافظ کلمات و معانی دشوار فراوانی یافت می‌شود که هر یک نقش اساسی و عمده‌ای را در بیان و انتقال پیام‌ها و اندیشه‌های عمیق برعهده دارد. به عنوان نقطهٔ شروع برای آشکار شدن و درک این مفاهیم، ابتدا باید با سیر ورود تدریجی آن‌ها در ادبیات عرفانی که از سدهٔ ششم و با آثار سنایی و عطار و دیگران آغاز گردیده آشنا شد. از جملهٔ مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به واژگانی چون رند و صوفی و می اشاره کرد.

شاید کلمه‌ای دشواریاب‌تر از رند در اشعار حافظ یافت نشود. کتاب‌های لغت آن‌را به عنوان زیرک، بی‌باک، لاابالی، و منکر شرح می‌دهند، ولی حافظ از همین کلمهٔ بدمعنی، واژه پربار و شگرفی آفریده که برخی آن را ((خالی از مفاهیم دنیوی)) معنی می کنند است که شاید در دیگر فرهنگ‌ها و در زبان‌های کهن و نوین جهان معادلی نداشته باشد.

قدم دریغ مدار از جنازهٔ حافظ                    که گرچه غرق گناه است، می‌رود به بهشت

غزلیات حافظ

نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی

مصحح : عبدالعلی ادیب برومند , پوراندخت برومند

انتشارات کتاب : عرفان ؛ محمد ابراهیم شریعتی افغانستانی

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : 1006

قطع کتاب : وزیری گالینگور روکشدار – سال چاپ کتاب : 1382 – نوبت چاپ کتاب : 1 

خلاصه ای از کتاب 

براساس نسخه پیر حسین کاتب

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ      به قرآنی که اندر سینه داری

دیوان حافظ که مشتمل بر حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تاکنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر زبان‌های جهان به‌ چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطی ساده یا تذهیب‌شده آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد. نکته خاصی که در دیوان حافظ وجود دارد، کثرت نسخه‌هایی با مفردات و واژه‌های گوناگون است که این خصیصه باعث بروز تصحیحات متعدد و گاه متناقض هم در بین مصححان می‌شود

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با : ۷۰۶ – ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.

هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی بر‌گزار می‌شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند

دیوان حافظ که مشتمل بر حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تا کنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر زبان‌های جهان به‌چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطی ساده یا تذهیب شده آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد.

حافظ را چیره‌دست‌ترین غزل سرای زبان فارسی دانسته‌اند موضوع غزل وصف معشوق، می، و مغازله‌است و غزل‌سرایی را باید هنری دانست ادبی، که درخور سرود و غنا و ترانه‌پردازی است.

با آن‌که حافظ غزل عارفانه مولانا و غزل عاشقانه سعدی را پیوند زده، نوآوری اصلی او در تک بیت‌های درخشان، مستقل، و خوش‌مضمون فراوانی است که سروده‌است. استقلالی که حافظ از این راه به غزل داده به میزان زیادی از ساختار سوره‌های قرآن تأثیر گرفته‌است، که آن را انقلابی در آفرینش این‌گونه شعر دانسته‌اند

در دیوان حافظ کلمات و معانی دشوار فراوانی یافت می‌شود که هر یک نقش اساسی و عمده‌ای را در بیان و انتقال پیام‌ها و اندیشه‌های عمیق برعهده دارد. به عنوان نقطه شروع برای آشکار شدن و درک این مفاهیم، ابتدا باید با سیر ورود تدریجی آن‌ها در ادبیات عرفانی که از سده ششم و با آثار سنایی و عطار و دیگران آغاز گردیده آشنا شد. از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به واژگانی چون رند و صوفی و می اشاره کرد.

شاید کلمه‌ای دشواریاب‌تر از رند در اشعار حافظ یافت نشود. کتاب‌های لغت آن‌را به عنوان زیرک، بی‌باک، لاابالی، و منکر شرح می‌دهند، ولی حافظ از همین کلمه بدمعنی، واژه پربار و شگرفی آفریده که برخی آن را ((خالی از مفاهیم دنیوی)) معنی می کنند است که شاید در دیگر فرهنگ‌ها و در زبان‌های کهن و نوین جهان معادلی نداشته باشد.

قدم دریغ مدار از جنازه حافظ      که گرچه غرق گناه است، می‌رود به بهشت

غزلیات حافظ


نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی – محمد قزوینی – قاسم غنی

انتشارات کتاب : نشر آثار

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۵۱۰

قطع کتاب : وزیری گالینگور – سال چاپ کتاب : ۱۳۷۸ – نوبت چاپ کتاب : ۱

 

خلاصه ای از کتاب

چاپ نفیس رنگی – همراه با تابلو های مینیاتور و خط نقاشی

تذهیب : عصمت الله شاهداد،خطاط : مهدی فلاح ، نوع خط : نستعلیق 
 

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ      به قرآنی که اندر سینه داری

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با : ۷۰۶ – ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.

هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی بر‌گزار می‌شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند

دیوان حافظ که مشتمل بر حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تا کنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر زبان‌های جهان به‌چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطّی ساده یا تذهیب شدهٔ آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد.

حافظ را چیره‌دست‌ترین غزل سرای زبان فارسی دانسته‌اند موضوع غزل وصف معشوق، می، و مغازله‌است و غزل‌سرایی را باید هنری دانست ادبی، که درخور سرود و غنا و ترانه‌پردازی است.

با آن‌که حافظ غزل عارفانهٔ مولانا و غزل عاشقانهٔ سعدی را پیوند زده، نوآوری اصلی او در تک بیت‌های درخشان، مستقل، و خوش‌مضمون فراوانی است که سروده‌است. استقلالی که حافظ از این راه به غزل داده به میزان زیادی از ساختار سوره‌های قرآن تأثیر گرفته‌است، که آن را انقلابی در آفرینش این‌گونه شعر دانسته‌اند

در دیوان حافظ کلمات و معانی دشوار فراوانی یافت می‌شود که هر یک نقش اساسی و عمده‌ای را در بیان و انتقال پیام‌ها و اندیشه‌های عمیق برعهده دارد. به عنوان نقطهٔ شروع برای آشکار شدن و درک این مفاهیم، ابتدا باید با سیر ورود تدریجی آن‌ها در ادبیات عرفانی که از سدهٔ ششم و با آثار سنایی و عطار و دیگران آغاز گردیده آشنا شد. از جملهٔ مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به واژگانی چون رند و صوفی و می اشاره کرد.

شاید کلمه‌ای دشواریاب‌تر از رند در اشعار حافظ یافت نشود. کتاب‌های لغت آن‌را به عنوان زیرک، بی‌باک، لاابالی، و منکر شرح می‌دهند، ولی حافظ از همین کلمهٔ بدمعنی، واژه پربار و شگرفی آفریده که برخی آن را ((خالی از مفاهیم دنیوی)) معنی می کنند است که شاید در دیگر فرهنگ‌ها و در زبان‌های کهن و نوین جهان معادلی نداشته باشد.

قدم دریغ مدار از جنازهٔ حافظ                    که گرچه غرق گناه است، می‌رود به بهشت

غزلیات حافظ

نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی – خلیل خطیب رهبر

انتشارات کتاب : صفی علیشاه

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : 218

قطع کتاب : وزیری سلفون – سال چاپ کتاب : 1369 – نوبت چاپ کتاب : 1

درحد نو

ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ      به قرآنی که اندر سینه داری

خواجه شمس‌الدین محمد بن بهاءالدّین حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷ – ۷۹۲ هجری قمری برابر با : ۷۰۶ – ۷۶۹ هجری شمسی)، شاعر بزرگ سده هشتم ایران (برابر قرن چهاردهم میلادی) و یکی از سخنوران نامی جهان است. بیش‌تر شعرهای او غزل هستند که به غزلیات حافظ شهرت دارند.او از مهمترین تاثیرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته می‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌های اروپایی ترجمه شد و نام او بگونه‌ای به محافل ادبی جهان غرب نیز راه یافت.

هرساله در تاریخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شیراز با حضور پژوهشگران ایرانی و خارجی بر‌گزار می‌شود.در ایران این روز را روز بزرگداشت حافظ نامیده‌اند

دیوان حافظ که مشتمل بر حدود ۵۰۰ غزل، چند قصیده، دو مثنوی، چندین قطعه و تعدادی رباعی است، تا کنون بیش از چهارصد بار به اشکال و شیوه‌های گوناگون، به زبان فارسی و دیگر زبان‌های جهان به‌چاپ رسیده‌است. شاید تعداد نسخه‌های خطّی ساده یا تذهیب شدهٔ آن در کتابخانه‌های ایران، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه و حتی کشورهای غربی از هر دیوان فارسی دیگری بیشتر باشد.

حافظ را چیره‌دست‌ترین غزل سرای زبان فارسی دانسته‌اند موضوع غزل وصف معشوق، می، و مغازله‌است و غزل‌سرایی را باید هنری دانست ادبی، که درخور سرود و غنا و ترانه‌پردازی است.

با آن‌که حافظ غزل عارفانهٔ مولانا و غزل عاشقانهٔ سعدی را پیوند زده، نوآوری اصلی او در تک بیت‌های درخشان، مستقل، و خوش‌مضمون فراوانی است که سروده‌است. استقلالی که حافظ از این راه به غزل داده به میزان زیادی از ساختار سوره‌های قرآن تأثیر گرفته‌است، که آن را انقلابی در آفرینش این‌گونه شعر دانسته‌اند

در دیوان حافظ کلمات و معانی دشوار فراوانی یافت می‌شود که هر یک نقش اساسی و عمده‌ای را در بیان و انتقال پیام‌ها و اندیشه‌های عمیق برعهده دارد. به عنوان نقطهٔ شروع برای آشکار شدن و درک این مفاهیم، ابتدا باید با سیر ورود تدریجی آن‌ها در ادبیات عرفانی که از سدهٔ ششم و با آثار سنایی و عطار و دیگران آغاز گردیده آشنا شد. از جملهٔ مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به واژگانی چون رند و صوفی و می اشاره کرد.

شاید کلمه‌ای دشواریاب‌تر از رند در اشعار حافظ یافت نشود. کتاب‌های لغت آن‌را به عنوان زیرک، بی‌باک، لاابالی، و منکر شرح می‌دهند، ولی حافظ از همین کلمهٔ بدمعنی، واژه پربار و شگرفی آفریده که برخی آن را ((خالی از مفاهیم دنیوی)) معنی می کنند است که شاید در دیگر فرهنگ‌ها و در زبان‌های کهن و نوین جهان معادلی نداشته باشد.

قدم دریغ مدار از جنازهٔ حافظ                    که گرچه غرق گناه است، می‌رود به بهشت

غزلیات حافظ 

نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی

انتشارات کتاب : گویا

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : 272

قطع کتاب : رحلی – سال چاپ کتاب : 1392 – نوبت چاپ کتاب : 1 

شماره کتاب : 108441

خلاصه ای از کتاب 

به مقدمه : حسین الهی قمشه ای 

تذهیب و مینیاتور : محمود فرشچیان 

خطاطی : کاوه اخوین 

دو زبانه : فارسی ، انگلیسی 

جلد سخت ٬ گلاسه ، همراه با قاب

غزلهای ناب میرزا ابوالحسن یغمای جندقی

نویسنده کتاب : یغما جندقی

انتشارات کتاب : کومش

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۱۹۲

قطع کتاب : وزیری سلفون – سال چاپ کتاب : ۱۳۸۷ – نوبت چاپ کتاب : ۱

شماره کتاب : ۶۶۵۳۳

خلاصه ای از کتاب

شاعر و استاد قرن سیزدهم هجری
مقدمه و تصحیح :عبدالرفیع حقیقت،خطاط :حسن ملائی تهرانی،نوع خط :نستعلیق



بدین دردم طبیبی مبتلا کرد

که درد هر دو عالم را دوا کرد



خوشا حال کسی کاندر ره عشق

سری در باخت یا جانی فدا کرد



در میخانه بر رویم گشادند

مگر میخواره ای بر من دعا کرد



صفائی تا مرید میکشان شد

عبادتهای پیشین را قضا کرد

غزلهای سعدی ؛ دو جلدی

نویسنده کتاب : شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی – نورالله ایزدپرست

انتشارات کتاب : دانش

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : 880 

قطع کتاب : وزیری سلفون – سال چاپ کتاب : 1355 – نوبت چاپ کتاب : 1

کمیاب –  عالی

خلاصه ای از کتاب

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی
عهد نابستن از آن به که ببندی و نیایی
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم
باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه
ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان
که دل اهل نظر برد که سریست خدایی
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند
تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر درنتوان زد از دست رقیبان
این توانم که بیایم به محلت به گدایی
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت
همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا
در همه شهر دلی نیست که دیگربربایی
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به در بردن و کشتن
تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد
که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده
نکنم خاصه در ایام اتابک دوهوایی

غزل های سعدی

نویسنده کتاب : شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی – اسماعیل صارمی – حمید مصدق
انتشارات کتاب : البرز
زبان کتاب : فارسی
تعداد صفحه کتاب : ۶۷۱
قطع کتاب : وزیری گالینگور – سال چاپ کتاب : 1376 – نوبت چاپ کتاب : 1

خلاصه ای از کتاب

مجموعه غزلهای سعدی بر اساس ۵ متن معتبر خطی و ۲ نسخه مستند چاپی

غزلیات سعدی مجموعهٔ شعرهایی‌ست که سعدی در قالب غزل سروده و تاکنون چندین تصحیح از آن‌ها به‌وسیلهٔ استادان زبان و ادب فارسی منتشر شده‌است. سعدی حدود ۷۰۰ غزل دارد.سعدی در سرایش غزلیات، به زبان سنایی و انوری توجه ویژه داشته‌است. بسیاری از صاحبنظران بر این عقیده‌اند که غزل در اشعار سعدی و حافظ به اوج رسیده‌است. علی دشتی وجه تمایز سعدی از دیگر غزل‎‎سرایان را در طنین و ترنمی می‌داند که در اشعار و به‌خصوص غزلیات وی وجود دارد. به تعبیر وی، «موزونی و خوش آهنگی» کلام در غزلیات سعدی به سادگی قابل توصیف نیست و آن را به یک منحنی یا دایره تشبیه می‌کند که در آن پیوستگی واژگان با هیچ زاویه‌ای شکست برنمی‌دارد.

محور بیشتر غزل‌های سعدی، عشق است. سعدی از معدود شاعرانی است که غزل‌های عاشقانه‌اش از ابتدا تا انتها عاشقانه باقی می‌ماند. غزل‌های عاشقانهٔ سعدی، به سادگی، خلوص و زمینی بودن شهره‌اند. سعدی همچنین در سرایش غزلیات خود، به وزن‌های دوری (اوزان طرب‌انگیز مانند فَعَلاتُ فاعِلاتُن فَعَلاتُ فاعِلاتُن یا مُفتَعِلُن مَفاعِلُن مُفتَعِلُن مَفاعِلُن) توجه ویژه‌ای نشان داده‌است.

 علاوه بر غزل‌های عاشقانه، سعدی غزل‌های عارفانه و غزل‌های پندآموز نیز سروده‌است. فروغی در تدوین کلیات سعدی، غزل‌های پندآموز و عارفانه را از بقیه غزل‌ها جدا کرده و در فصلی مجزا با عنوان مواعظ آورده‌است. رشید یاسمی، زبان‌شناس، بر این عقیده است که همه غزل‌های سعدی عارفانه است و تصویر عشق زمینی در اشعار سعدی، وسیله‌ای برای رساندن مفهوم عشق حقیقی اهل تصوف است.
 اما بسیاری دیگر از صاحبنظران از جمله محمدعلی فروغی، همایون کاتوزیان و ضیاء موحد این نظر را رد می‌کنند. حدود ده درصد از غزل‌های سعدی، عرفانی یا شبه‌عرفانی است. اما حتی در این اشعار نیز شور و شعف عارفانه، چنان‌که در غزلیات مولوی هست، وجود ندارد. سیدعلی قاضی طباطبایی، عارف شیعه قرن سیزدهم و چهاردهم، سعدی را اگرچه فردی حکیم و دانشمند می‌دانست، اما معتقد بود که «در اشعار او بویی از عرفان به مشام نمی‌رسد.» وی تنها از غزلی با مطلع «به جهان خرم از آنم که جهان خرم ازوست»به عنوان غزلی «آبدار و شیرین» یاد کرده‌است.

غزلهای خواجه حافظ شیرازی

نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی – پرویز ناتل خانلری

انتشارات کتاب : معین

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۲۶۴

قطع کتاب : رقعی جلد سخت – سال چاپ کتاب : ۱۳۶۷ – نوبت چاپ کتاب : ۳

شماره کتاب : ۱۱۲۹۴۶

 –  خوب

خلاصه ای از کتاب

دکتر خانلری یکی از شاعران توانا و نویسنده ای بزرگ به شمار می رود. شعر او دارای مضامین بلند و عالی بوده و همچنین از انسجام و قدرت خاصی برخوردار است. او در سرودن انواع شعر، مهارت و تبحر داشت. عالیترین و معروفترین اثر او که شهرت زیادی نیز کسب کرد، منظومه عقاب است. او یکی از نویسندگان فعال و صاحب نظر به شمار می رفت و از زبان شناسان بزرگ، نقادان و محققان چیره دست بود که آثار گرانبهایی را در این زمینه خلق کرده است.

غزلهای حافظ


نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی – سلیم نیساری

خطاط : محمد سلحشور

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۴۶۰

قطع کتاب : رقعی گالینگور – سال چاپ کتاب : ۱۳۷۱ – نوبت چاپ کتاب : ۱

کمیاب –  درحد نو

خلاصه ای از کتاب 

بر اساس چهل و سه نسخه خطی سده نهم

کتاب غرلهای حافظ شامل همه غزلهای اصیل حافظ است. اشعار دیگر حافظ که در برگیرنده قصیده‌ها، چکامه‌ها (قصاید کوتاه)، غزلواره‌ها، مثنویها، قطعات و رباعیات میباشد در یک جلد دیگر به چاپ خواهد رسید. از آن میان تنها چهار قطعه مثنوی (بیا ساقی ، فتنه روزگار، مغنی کجایی، آهوی وحشی) در پایان کتاب حاضر افزوده شده است.

حافظ شیرازی در زبان فارسی، شاعری صاحب سبک و تأثیر گذار است؛ در عین جمع و هضم زبده هنر شاعران پیشین، به گونه ای سخن گفته که سبک و شیوه شاعری پس از خود را تحت شعاع قرار داده است تا جایی که دریافت سبک و تبیین هنر او در غزل سرایی به منزله ایجاد خط فاصلی میان قبل و بعد از او تلقی می شود، اما بررسیهای سبکی شعر او، بر اساس نوع تأثیرش بر دیگر شاعران یا نوع برخورد خواننده با آن تبیین شده است .



…اول بار پیش علامه قزوینی عنوان کرد، برای تصحیح دیوان حافظ باید متونی را که به زمان حافظ نزدیک تر است، یافته و براساس چنین نسخه ای دیوان حافظ را تنظیم و تصحیح کرد. قزوینی یک نسخه خطی بیشتر به دست نیاورد.من این جست وجوها را در حد توان ادامه دادم و مرحوم خانلری و مرحوم مجتبی مینوی که باهم کار می کردند، توانستند نسخه خطی پیدا کنند….

غزلها

نویسنده کتاب : ویلیام شکسپیر

انتشارات کتاب : ویدا

زبان کتاب : انگلیسی

تعداد صفحه کتاب : 145

قطع کتاب : پالتویی – سال چاپ کتاب : 1378 

شماره کتاب : 90975

 –  خوب

خلاصه ای از کتاب 

دو زبانه

غزلداستانهای سال بد

نویسنده کتاب : نادر ابراهیمی

انتشارات کتاب : روزبهان

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۷۶

قطع کتاب : رقعی – سال چاپ کتاب : ۱۳۸۹ – نوبت چاپ کتاب : ۷

 

خلاصه ای از کتاب

پانزده داستان از “نادر ابراهیمی “در این مجموعه گرد آمده که یکی از آنها “غریبه اگر فردا بماند “نام دارد :

راوی داستان پسر جوانی است به نام “سعید “که از مهمانی ناخوانده سخن می‌گوید که شبی همراه پدر، به منزل آنها آمده است.

او که برای خرید به روستای آنها آمده با نگاه‌های وقیحانه‌اش آنها را کلافه می‌کند ; در نیمه‌های همان شب نیز همگی با فریاد پدر از خواب بیدار می‌شوند و پدر را خیس عرق با تب شدید می‌بینند. سعید در پی دکتر می‌رود ، اما دکتر نمی‌تواند پدرش را مداوا کند. بیماری پدر از مرد غریبه به او سرایت کرده بود. سعید برای بهبود حال پدر با تفنگ مهمان غریبه را می‌کشد و ….

دیباچه:

فصال آواز قناری ها

غریبه اگر فردا بماند

آخرین پیام

آنچه تو خواهی نوشت

سخنی دیگر درباره قفس

و…

غزل،خاک و خاطره

نویسنده کتاب : غلامحسین عمرانی

انتشارات کتاب : برگ

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۱۳۰

قطع کتاب : رقعی – سال چاپ کتاب : ۱۳۶۹

شماره کتاب : ۶۴۸۲۷

 –  عالی

غزل های حافظ ؛ نخستین نسخه یافت شده از زمان شاعر

نویسنده کتاب : خواجه حافظ شیرازی – علی فردوسی

انتشارات کتاب : دیبایه

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۴۱۸

قطع کتاب : وزیری سلفون – سال چاپ کتاب : ۱۳۹۱ – نوبت چاپ کتاب : ۲

شماره کتاب : ۹۴۲۰۷

خلاصه ای از کتاب
به همراه نسخه خطی به قلم علا مرندی یکی ار هم عصران حافظ

این نسخه ارزشمند به کوشش دکتر علی فردوسی رئیس بخش تاریخ و علوم سیاسی دانشگاه نوتردام دو نامور در کالیفرنیا در کتابخانه بادلیان دانشگاه آکسفورد کشف شده است.
«علی فردوسی» این نسخه غزلیات یافت شده را با تمامی نسخ معتبر موجود مقایسه و تصحیح کرده‌ است. این در حالی است که پیش از این قدیمی‌ترین نسخه‌های غزلیات حافظ یافت شده مربوط به سال‌های 803 و 805 ه.ق بوده‌ و حافظ‌ پژوهان همواره در حسرت نسخه‌ای از حافظ بودند که در زمان حیات او تحریر شده باشد و از این مهم به آرزویی که هرگز برآورده نخواهد شد، یاد می‌کردند.

نسخه بی‌بدیل غزلیات حافظ که اکنون کشف شده مربوط به سال‌های 791 و 792 ه.ق و همزمان با آخرین روزهای زندگی حافظ است، این مجموعه در میان مجموعه شعری به قلم «علا مرندی» یکی از هم‌عصران حافظ، در کتابخانه بادلیان نگهداری می‌شد که شامل 49 غزل و یک تک بیت از خواجه شیراز بوده و همه غزل‌ها به استثنای 5 غزل در هنگام حیات شاعر به ثبت رسیده‌اند.

غزل های باغ ارغوان


نویسنده کتاب : شیرینعلی گلمرادی

انتشارات کتاب : خورشید باران

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۴۴۸

قطع کتاب : رقعی – سال چاپ کتاب : ۱۳۸۴ – نوبت چاپ کتاب : ۱ 

خلاصه ای از کتاب

کتاب ؛ شامل غزل های دفاع مقدس شاعران معاصر همچون سیمین بهبهانی, سیدعلی موسوی گرمارودی, نوذر پرنگ, قیصر امین پور, حسین اسرافیلی, کیومرث عباسی قمصری, سیدضیا ءالدین شفیعی و پروانه نجاتی است که به کوشش «شیرین علی گلمرادی» منتشر شده است.

… شعر دفاع مقدس و در جوار آن قالب غزل، از آفرینش‌های هنری ارجمندی است که در طول سال‌های جنگ و بعد از آن هم به فعالیت‌های خود در این عرصه استمرار بخشیده و بر غنای هنر دراین حوزه افزوده است. آثار ارزشمندی که در این قالب پدید آمده مؤید این نظر است.

بنابر آنچه از پیشینه‌ای شعر در ادوار تاریخی سیر تطور شعر برمی‌آید، قالب غزل در ابتدایی‌ترین شکل خود، سرودن از «‌عشق» را در بطن خود پرورانیده و آنگاه در سیر تکاملی خود به عرفان و حکمت و بعضا به مسایل فلسفی نیز گرایش داشته است ولی «عشق» به عنوان شاخصه‌ لایتغیر، همواره شکل‌دهنده درونی آن بوده است. در غزل دفاع مقدس، تعزل و عاشقانه سرودن، در مفاهیم فراتر از عشق‌های بیابانی و خیابانی، ارتقای معنا می‌یابد و مفاهیم گسترده‌تری را در بر می‌گیرد.

عشق و اعتقاد به خدا، عشق به شهید، عشق به ضرورت پیروزی بر دشمن، عشق بر حفظ مرزهای میهن و .. درآمیختگی عنصر عاطفه و انسانی، همجوشی حماسه و سوگ سرودها وحسرت واره‌ها، عناصری هستند که با در هم تنیدگی در هم، غزل شهادت را سامان می‌دهند که جوهره‌ای هنری موجود در این غزل‌ها، از برانگیختگی والایی برخوردارند و در غزل معاصر، جایگاه والایی یافته‌اند.

این دفتر، با استفاده از منابع و ماخذی که دراختیار نگارنده بوده بخشی است از آن همه بسیار که به معرفی غزل‌های موفق پرداخته است گردآورنده کوشیده است که با نگرش همه جانبه به غزل‌ها ازجهت کیفیت و نیز ارج نهادن به آثار گرانقدر پیشکسوتان این وادی، بیشترین تلاش خود را به درج و معرفی اثار جوانان شهرستانی معطوف دارد که شاید در این مسیر گامی برداشته شود. با این امید که این اثر تاثیری موفقیت‌آمیز در اذهان اصحاب اندیشه قلم داشته باشد به پیشگاه ادیبان فاضل تقدیم می‌شود.

جاده باز است تا شهادت هست
کفش های من وتو و امانده ست
بندها را ببند ، راه بیفت
جاده چندی ست بی صدا مانده ست

بوی « ای کاش » می دهد چشمت
شور، شیرین ترین بهانه ی تست
هی دریغ و دریغ ، حسرت تیغ
تیغ در این میانه ها مانده ست

سایه های فریب و آه و دریغ
هی به دنبال کفش می آیند

تا نگیری تو دست پایت را
تا نگویی به سر، چرا مانده ست


ظلمت چشم هات می نالد
هیچ فانوس بخت روشن نیست

چشم امید بسته ای به کجا
روی شن رد پا تو را مانده ست