مترجم کتاب : سیاوش جمادی 
نویسنده کتاب : کارل یاسپرس 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۳/۰۲/۱۴ 
محل انتشار : تهران 
قطع کتاب : وزیری 
رده دیویی : ۱۹۳. 
نوع جلد کتاب : سولفون 
تعداد صفحه : ۷۵۰ 
نوع اثر : ترجمه 
زبان کتاب : فارسی 
شماره کنگره : B۳۳۱۷/ی۲ن۹ 
نوبت چاپ کتاب : ۱ 
تیراژ کتاب : ۲۲۰۰ 
شابک : ۹۶۴-۳۱۱-۴۴۹-X 
 
‘زندگی نیچه’, ‘اندیشه بنیادین نیچه’ و ‘شیوه اندیشه نیچه از منظر کلیت اگزیستانس او’ عنوان سه مبحثی است از ‘کارل یاسپرس’ که به فارسی ترجمه شده است. بدین سان, بخش اعظم کتاب به حوزه تفکر و اندیشه نیچه اختصاص دارد. یاسپرس در بخشی از کتاب خاطر نشان می‌کند: ‘… جریان تفکر نیچه معمولا به سه دوره تقسیم می‌شود: ۱) تا سال ۱۸۷۶, دوران احترام مبتنی بر اعتقاد به فرهنگ و نبوغ‌؛ ۲) از سال ۱۸۷۶ تا ۱۸۸۱, دوره اعتقاد پوزیتیویستی به علم که با انتقادی موشکافانه در آمیخته است‌؛ ۳) دوره فلسفه جدید که تا پایان سال ۱۸۸۸ ادامه دارد. به بیانی دیگر, گونه‌ای روند رمیدگی که تدریجی و در عین حال ریشه‌ای است نیچه را کم کم از اعتقاد دوران جوانی‌اش به دوستی و ارادت, و از زندگی همراه با اعتماد به آینده ملتش دور می‌کند, و او را قهرا به عرصه دورانی سوق می‌دهد که در ‘برهوت’ سپری می‌شود. در این دوران, نیچه هرچیزی را با نگاهی ژرف‌اندیش می‌نگرد, و ‘در حالت انجماد نگه می‌دارد’ و سرانجام به ایمانی تازه می‌رسد. این ایمان زاییده تنش شورانگیز تنهایی و خلوتی پخته و بالیده است که عملا هیچ قید و بندی که آن را وابسته افراد یا خلقش کند نمی‌شناسد و تنها در قالب تمثیل و باحالتی خیال‌انگیز بیان می‌شود. شمار این دوره‌ها, به ویژه دوره سوم را می‌توان با تقسیمات فرعی افزایش داد. خطاست اگر دوره میانی را صرفا با ویژگی پوزیتیویستی و علمی بودن مشخص کنیم. اما با این همه, این تقسیم سه شاخه با دگرگونی‌های تعیین کننده اندیشه همخوانی دارد, و در واقع بر نگرش خود نیچه درباره خویش استوار است’.

 
مترجم کتاب : سیاوش جمادی 
نویسنده کتاب : فرانتس کافکا 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۲/۰۹/۰۱ 
محل انتشار : تهران 
قطع کتاب : رقعی 
رده دیویی : ۸۳۶.۹۱۲ 
نوع جلد کتاب : شومیز 
تعداد صفحه : ۲۵۶ 
نوع اثر : ترجمه 
زبان کتاب : فارسی 
نوبت چاپ کتاب : ۲ 
تیراژ کتاب : ۲۰۰۰ 
شابک : ۹۶۴-۹۰۰۹۶-۸-X 
 

 
مترجم کتاب : سیاوش جمادی 
نویسنده کتاب : فرانتس کافکا 
محل انتشار : تهران 
ویراستار :اعظم سیداخلاقی 
رده دیویی : ۸۳۳.۹۱۲ 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۷۸/۰۸/۰۴ 
قطع کتاب : رقعی 
نوع جلد کتاب : شومیز 
تعداد صفحه : ۲۵۶ 
نوع اثر : ترجمه 
زبان کتاب : انگلیسی 
نوبت چاپ کتاب : ۱ 
تیراژ کتاب : ۲۰۰۰ 
شابک : ۹۶۴-۹۰۰۹۶-۸-X 
 
در این کتاب متن نامه‌هایی که((فرانتس کافکا)) به معشوقه‌اش((میلنا)) نوشته, گردآمده است .در این نامه‌ها عشق به مصاف خودشناسی بی‌رحمانه و اندیشه‌ای پر کشمکش تلقی شده است .گفتنی است آغاز آشنایی((کافکا)) با((میلنا)) به زمانی برمی‌گردد که((میلنا)) نخستین داستان‌های کوتاه((کافکا)) را از زبان آلمانی به زبان چک برمی‌گرداند .((میلنا)) کسی است که کافکا پس از تعلق خاطر به وی نهانی‌ترین وسوسه‌های خود را برایش بازگو می‌کند و روح خود را در برابر او عریان می‌نماید .او تنها شخصی است که کافکا دفترچه خاطراتش را در اختیار او می‌گذارد .((میلنا)) زنی است که کافکا او را به میانجیگری میان خود و نامزدش وامی‌دارد و با او از ضعف‌ها و رنج‌هایش سخن می‌گوید .کتاب با اشاره به روحیات و عقاید((کافکا)), شیوه نویسندگی, سرگذشت کشف و انتشار نامه‌ها و چگونگی آشنایی او با((میلنا)) آغاز شده و در پایان آن تصاویری از((کافکا)), ((میلنا)), ((ماکس برود)) و چند تن از دوستان کافکا به طبع رسیده است .

 
مترجم کتاب : سیاوش جمادی 
نویسنده کتاب : مارتین هایدگر 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۳/۱۱/۱۹ 
محل انتشار : تهران 
قطع کتاب : رقعی 
رده دیویی : ۱۰۱. 
نوع جلد کتاب : شومیز 
تعداد صفحه : ۲۲۲ 
نوع اثر : ترجمه 
زبان کتاب : فارسی 
شماره کنگره : BD۴۱/ه۲م۲ 
نوبت چاپ کتاب : ۱ 
تیراژ کتاب : ۱۶۵۰ 
شابک : ۹۶۴-۳۱۱-۵۳۲-۱ 
 
‘متافیزیک چیست’ درس گفتاری است از ‘هایدگر’ که وی در سال ۱۹۲۹ به مناسبت انتصاب به جانشین ‘هوسرل’ در دانشگاه فرایبورگ ایراد کرده است. سپس چهارده سال بعد, یک پس گفتار و بیست سال بعد, درآمدی بر آن می‌افزاید. ‘این درس گفتار کوتاه, در عین حال که مضمون اصلی هستی و زمان را در بر دارد, از نخستین گام‌های هایدگر در راه چرخش فکری او نیز نشان دارد. ‘البته بخش اعظم کتاب, پیش گفتار مترجم است که طی آن سعی شده خطوط اصلی فلسفه و تفکر هایدگر تبیین گردد. در این مجموعه ‘جملات هایدگر اغلب فتواگونه و نامسبوق به توجیهات قابل فهم پدیدار شناختی است. این اثر به مثابه‌ی خود گویه‌ای است که یکسره به نتایج سیر و سلوکی می‌پردازد که خود به درستی تبیین نمی‌شود. هایدگر از تجربه‌ی فکری تازه‌ای سخن می‌گوید که چشمداشت نوعی اعتماد از جانب مخاطب در آن نهفته است. با این همه, شیوه‌ی تفکر تازه هنوز ردی محسوس از پدیدارشناسی هرمنوتیکی دارد. به این منوال که هایدگر می‌گوید خود هستی بر تفکر مبتنی نیست, بلکه با تفکر رویاروی می‌گردد, آن را به سخن درمی‌آورد و از جانب خود آشکار می‌گردد. می‌توان گفت که تفکر در این مقام نه به معنای متداول کلمه, یعنی نوعی فعالیت اختیاری ذهنی, بل رویدادی است که طی آن تفکر با هستی ‘بماهو هستی’ خویشی می‌یابد و به آن تعلق پیدا می‌کند’.