مترجم کتاب : علی عبداللهی 
نویسنده کتاب : مارتین هایدگر 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۳/۰۶/۱۸ 
محل انتشار : تهران 
قطع کتاب : رقعی 
رده دیویی : ۱۱۵. 
نوع جلد کتاب : شومیز 
تعداد صفحه : ۱۱۰ 
نوع اثر : ترجمه 
زبان کتاب : فارسی 
شماره کنگره : B۷۹/ه۲۶ 
نوبت چاپ کتاب : ۲ 
تیراژ کتاب : ۱۸۰۰ 
شابک : ۹۶۴-۳۰۵-۷۵۵-۰ 
 

 
مترجم کتاب : علی عبداللهی 
نویسنده کتاب : مارتین هایدگر 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۳/۰۲/۲۰ 
محل انتشار : تهران 
قطع کتاب : رقعی 
رده دیویی : ۱۱۵. 
نوع جلد کتاب : شومیز 
تعداد صفحه : ۱۱۰ 
نوع اثر : ترجمه 
زبان کتاب : فارسی 
شماره کنگره : B۷۹/ه۲۶ 
نوبت چاپ کتاب : ۱ 
تیراژ کتاب : ۱۸۰۰ 
شابک : ۹۶۴-۳۰۵-۷۵۵-۰ 
 
در نوشتار حاضر, ترجمه برخی از نوشته‌های ‘هایدگر’ چاپ شده است. ‘مفهوم زمان’, موضوع یکی از سخنرانی‌های هایدگر در سال ۱۹۲۴ در دانشگاه ماربورگ بود که بعدها به صورت یک کتاب درآمد. افزون بر آن, ‘باریکه راه مزرعه’ داستان واره‌ای است از هایدگر که در آن دغدغه ‘زمان’ و ‘ابدیت’ دیده می‌شود. شرح دو دیدار هایدگر با ‘اوتگایی گاست’ فیلسوف معروف اسپانیایی از نوشته‌های دیگر اوست, همچنین ترجمه برخی از اشعار فلسفی هایدگر در کتاب فراهم آمده است.

 
مترجم کتاب : سیاوش جمادی 
نویسنده کتاب : مارتین هایدگر 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۳/۱۱/۱۹ 
محل انتشار : تهران 
قطع کتاب : رقعی 
رده دیویی : ۱۰۱. 
نوع جلد کتاب : شومیز 
تعداد صفحه : ۲۲۲ 
نوع اثر : ترجمه 
زبان کتاب : فارسی 
شماره کنگره : BD۴۱/ه۲م۲ 
نوبت چاپ کتاب : ۱ 
تیراژ کتاب : ۱۶۵۰ 
شابک : ۹۶۴-۳۱۱-۵۳۲-۱ 
 
‘متافیزیک چیست’ درس گفتاری است از ‘هایدگر’ که وی در سال ۱۹۲۹ به مناسبت انتصاب به جانشین ‘هوسرل’ در دانشگاه فرایبورگ ایراد کرده است. سپس چهارده سال بعد, یک پس گفتار و بیست سال بعد, درآمدی بر آن می‌افزاید. ‘این درس گفتار کوتاه, در عین حال که مضمون اصلی هستی و زمان را در بر دارد, از نخستین گام‌های هایدگر در راه چرخش فکری او نیز نشان دارد. ‘البته بخش اعظم کتاب, پیش گفتار مترجم است که طی آن سعی شده خطوط اصلی فلسفه و تفکر هایدگر تبیین گردد. در این مجموعه ‘جملات هایدگر اغلب فتواگونه و نامسبوق به توجیهات قابل فهم پدیدار شناختی است. این اثر به مثابه‌ی خود گویه‌ای است که یکسره به نتایج سیر و سلوکی می‌پردازد که خود به درستی تبیین نمی‌شود. هایدگر از تجربه‌ی فکری تازه‌ای سخن می‌گوید که چشمداشت نوعی اعتماد از جانب مخاطب در آن نهفته است. با این همه, شیوه‌ی تفکر تازه هنوز ردی محسوس از پدیدارشناسی هرمنوتیکی دارد. به این منوال که هایدگر می‌گوید خود هستی بر تفکر مبتنی نیست, بلکه با تفکر رویاروی می‌گردد, آن را به سخن درمی‌آورد و از جانب خود آشکار می‌گردد. می‌توان گفت که تفکر در این مقام نه به معنای متداول کلمه, یعنی نوعی فعالیت اختیاری ذهنی, بل رویدادی است که طی آن تفکر با هستی ‘بماهو هستی’ خویشی می‌یابد و به آن تعلق پیدا می‌کند’.