کتاب طنز - صفحه 3 از 3 - پایگاه دانلود رایگان کتاب | دانلود کتاب

مهدی سهیلی شاعر و نویسنده ایرانی در هفتم تیر ماه سال ۱۳۰۳ در تهران متولد شد. در سال ۱۹۵۷ چند اثر از وی را در مسکو به چاپ رساندند. او سال‌ ها در رادیو ایران برنامه اجرا کرد. او در زمینه نمایش نامه نویسی نیز فعالیت داشته است. وی در ۱۸ مرداد ۱۳۶۶ در سن ۶۳ سالگی در گذشت .
کتاب خوشمزگیها مجموعه آثار طنز مرحوم مهدی سهیلی است که خواندنش برای طنز دوستان جالب است.

استاد ابوالقاسم حالت ، در ۱۲۹۸ هجری شمسی در تهران زاده شد از جوانی ، زبانهای عربی ، انگلیسی و فرانسه را آموخت و از سال ۱۳۱۴ به سرون شعر روی آورد . پس از تحصیلات متوسطه به استخدام شرکت نفت در آمد. همکاری خود با مجله ی فکاهی توفیق را از سال ۱۳۱۷ آغازید و تا آخرین شماره ی این مجله در آن قلم زد . به گفته ی خود او ، گاهی تا روزی ۱۰ ساعت در این مجله به سرودن شعر طنز انتقادی در قالبهای مثنوی و رباعی و بحر طویل …مشغول بود . اشعارش را با نام خروس لاری ، شوخ ، ابوالعینک و فاضل مآب ، امضا می کرد. او در آن سالها با مجلات امید ، تهران مصور و پیام ایرانی هم همکاری داشت . بهار او را به کنگره نویسندگان ایران دعوت کرد . او با موسیقی هم آشنا بود و ترانه سرایی هم می کرد . اولین سرود جمهوری اسلای را او سرده است . ( شد جمهوری اسلامی به پا…) او از سال ۱۳۲۳ هر هفته چند حدیث از مولا علی را به صورت رباعی ترجمه می کرد و بعدها در مجله ی دانستنیها ، ترجمه ی انگلیسی احادیث را هم در کنار رباعی می نوشت . وی پس از انقلاب اسلامی نیز علیرغم کهولت سن مدت زمانی نسبتاً طولانی با مجله گل آقا همکاری کرد. از ابوالقاسم حالت آثار ادبی و فرهنگی فراوانی در زمینه‌های طنز، شعر، ادبیات و ترجمه باقی مانده‌است. وی در سوم آبان سال ۱۳۷۱ بر اثر سکته قلبی درگذشت.
کتاب دیوان طنز خروس لاری در ۵۵۲ صفحه تقدیم طنز دوستان میشود.

ملا نصرالدین شخصیتی داستانی و بذله‌ گو در فرهنگ‌های عامیانه ایرانی ، افغانی ، ترکیه ‌ای ، عربی ، کردی ، قفقازی ، هندی ، پاکستانی و بوسنی است که در یونان هم محبوبیت زیادی دارد و در بلغارستان هم شناخته‌ شده است. ملا نصرالدین در ایران و افغانستان بیش از هر جای دیگر به عنوان شحصیتی بذله گو اما نمادین محبوبیت دارد.
خواجه نصرالدین که در بین ایرانیان به نام ملا نصرالدین شهرت دارد ، یکی از حاضر جوابان و طنز سازان مشرقی بود که در قرن هفتم هجری در ترکیه در زمان سلجوقیان میزیسته است.  از تولد و زندگی او اطلاع دقیقی در دست نیست او به روایتی در اواخر قرن هفتم هجری در شهری به نام خورتو چشم به جهان گشوده و از پدرش خواجه عبدالله که امام جمعه بوده خواندن و نوشتن را آموخته. در همان دوران طفولیت و جوانی بر اثر هوش سرشار و عقل سلیم و حاضر جوابی زبان زد همه مردم شده بود. او بخاطر کسب علم مدتی در شهر قونیه در ترکیه به تحصیل مشغول بوده و اواخر قرن هفتم شهر قونیه را ترک گفته و از آنجا بخاطر امرار معاش بعنوان امام و مدرس عازم شهر (آق شهر) در ترکیه میشود. از لطیفه ها و حکایات او چنین بنظر میرسد که وی صاحب زن و فرزند بوده است. اغلب حکایات و لطایف ملا نصرالدین بصورت مجازی یا حقیقی و یا آمیخته به هم دارد که خواننده را به فکر یا تعجب وادار میسازد و به هوشیاری و یا زمانی حماقت ملا پی میبرد. شرقی ها بخصوص در بین  ایرانی ها و افغانی ها حکایات و ضرب المثل های زیادی از خود را به نام ملا نصرالدین نسبت داده اند. طبق تاریخ درج شده بروی سنگ قدیمی مقبره ملانصرالدین وفات وی در سال ۶٨٣ هجری که مطابق ١٢٨۴ میلادی میباشد در شهر آق شهر اتفاق افتاده است. مقبره ملا نصرالدین بعد از گذشت ٧ قرن هنوز برای اهالی آق شهر زیارتگاه عموم میباشد و برای مسافرین و جهانگردان یکی از اماکن جالب و دیدنی بشمار میرود.
کتاب حکایات فکاهی و طنز ملانصرالدین را از تک بوک دانلود کنید و حکایات فکاهی آن را مطالعه نمایید و بخندید .

دایی جان ناپلئون نام اثری طنز از طنزپرداز نامی ایران ، ایرج پزشک زاد است که در سال ۱۳۴۹ خورشیدی به رشتهٔ تحریر درآمده‌است.
شناخته شده‌ ترین شخصیت این داستان ، شخصیت ” دایی‌جان ناپلئون ” است که آشناترین شخصیتی است که تاکنون در ادبیات ایران ساخته شده‌ است.
کتاب دایی جان ناپلئون جزو پر فروش‌ترین کتاب‌های ایرانی است و شخصیت‌های آن الگوهای ملی هستند. به دیگر بیان، تبلور شخصیت‌های کتاب را می‌توان در جامعهٔ ایرانی یافت. کتاب دائی جان ناپلئون با لحنی طنز آمیز و دلنشین برخی صفات مردم ایران را در قالب داستانی پر نشیب و فراز و جذاب به ریشخند می‌گیرد. کتاب خواننده را ضمن لذت بردن از طنز شیرین کتاب به تفکر وا می‌دارد.
شخصیت دایی جان ناپلئون تبلور قشر وسیعی از مردم ایران است که با ساده اندیشی بجای ریشه یابی و پرداختن به امور اصلی از طریق تفکر با خیال پردازی و رویا بافی همواره به اموری توجه می‌کنند که اصولا وجود خارجی ندارند و دچار توهم انگلیسی ترسی هستند. شخصیت سعید عاشق پیشه جوان و کم تجربه ایست که به قیمت شکست در عشقش در می‌یابد، پیروی از احساسات به نحوی کورکورانه عاقبتی جز سیلی خوردن از دست روزگار ندارد.
ولی سعید در آخر داستان به لطف می و بیان شیوای مرشد و تکیه گاه خود عمو اسدالله حقیقت را می‌یابد. عمو اسدالله شخصیت دوست داشتنی و شیرینی را متجلی می‌سازد که تلخی‌های روزگار از او مردی با تجربه و آسان گیر ساخته‌است که زندگی در لحظه را به هیچ عشق یک طرفه‌ای نمی‌فروشد. عمو اسدالله در بخشی پایانی از این کتاب در حالی که گیلاس شرابی برای سعید می‌ریزد خطاب به سعید جوان می‌گوید «تن آدم تو کارخونه ننه آدم ساخته می‌شه ولی روح آدم تو کارخونه زندگی».
این کتاب بدلیل طنز شیرین و تجسم هنرمندانه خصوصیات مردم ایران در غلبه احساسات بر خرد یکی از شاهکارهای ادبیات ایرانی به شمار می‌رود.