آب ؛ گزیده نگری اشعار نیما
نویسنده کتاب : نیما یوشیج – عباس کیارستمی
انتشارات : نظر
زبان کتاب : فارسی
تعداد صفحه کتاب : 272
قطع کتاب : جیبی روکشدار – سال انتشار کتاب : 1390– دوره چاپ کتاب : 2
خلاصه ای از کتاب
علی اسفندیاری مشهور به نیما یوشیج (زادهٔ ۲۱ آبان ۱۲۷۴ در دهکدهٔ یوش، بخش بلده از توابع شهرستان نور استان مازندران – درگذشتهٔ ۱۳ دی ۱۳۳۸در شمیران، تهران) شاعر معاصر ایرانی و ملقب به پدر شعر نوی فارسی است. وی بنیانگذار شعر نو فارسی است.
نیما یوشیج با مجموعه تأثیرگذار افسانه، که مانیفست شعر نو فارسی بود، در فضای راکد شعر ایران انقلابی به پا کرد. نیما آگاهانه تمام بنیادها و ساختارهای شعر کهن فارسی را به چالش کشید. شعر نو عنوانی بود که خودِ نیما بر هنر خویش نهادهبود.
تمام جریانهای اصلی شعر معاصر فارسی وامدار این انقلاب و تحولی هستند که نیما نوآور آن بود. بسیاری از شاعران و منتقدان معاصر، اشعار نیما را نمادین میدانند و او را همپایهٔ شاعران سمبولیست به نام جهان میدانند…
عباس کیارستمی یکی از برجستهترین هنرمندان معاصر ایران بود که پس از آنکه در سال 1997 توانست با فیلم “طعم گیلاس” نخل طلای کن را تصاحب کند به شهرتی جهانی رسید و آثارش توجه جهانیان را به خود جلب کرد.
عباس کیارستمی که متوالد اول تیرماه ۱۳۱۹ در تهران است کار خود را با ساخت فیلمهای مستند و کوتاه چون «نان و کوچه»، «زنگ تفریح»، «تجربه» و «دو راه حل برای یک مساله» آغاز کرد و چندی بعد با ساخت فیلم های «مسافر» و «گزارش» فیلمسازی بلند را نیز تجربه کرد تا اینکه با «خانهی دوست کجاست؟» در سال 1365 اولین حضور بین المللی خود را تجربه کرد. این فیلم جوایزی بسیاری همچون جایزه ویژه جشنواره لوکارنو را برای کارگردان به ارمغان آورد و از آن پس فیلم های کیارستمی در جشنواره های خارجی مورد توجه قرار گرفتند…
کتاب گزیده اشعار نیما یوشیج
گردآورنده : انتشاراتسخنگستر –
نویسنده کتاب : نیما یوشیج
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۲/۰۶/۰۷
محل انتشار : مشهد
قطع کتاب : جیبی
رده دیویی : ۸fa۱.۶۲
نوع جلد کتاب : شومیز
تعداد صفحه : ۱۶۰
نوع اثر : تالیف وگردآوری
زبان کتاب : فارسی
شماره کنگره : PIR۷۶۱۴/آ۱۶
نوبت چاپ کتاب : ۱
تیراژ کتاب : ۴۰۰۰
شابک : ۹۶۴-۶۹۳۲-۴۷-۹
مجموعهای که پیش رو دارید حاوی گزیدهای از اشعار نیما یوشیج است که در قالب شعر نو سروده شده است . از عناوین شعری کتاب مذکور میتوان به این موارد اشاره داشت :آی آدمها ـ آن که میگرید ـ آتش جهنم ـ آهنگر ـ ای شب و … بعنوان نمونه در شعر آی آدمها میخوانیم :آی آدمها که بر ساحل نشسته شاد و خندانید یک نفر در آب دارد می سپارد جان / یک نفر دارد که دست و پای دائم میزند/ روی این دریای تند و تیره و سنگین که میدانید …





