کتاب مرا نبوس، بابا!
تیراژ کتاب : ۲۰۰۰
نوبت چاپ کتاب : ۱
تعداد صفحه : ۲۰
نوع اثر : تالیف
رده دیویی : ۸fa۳.۶۲
زبان کتاب : فارسی
قطع کتاب : خشتی
نوع جلد کتاب : سلفون
محل انتشار : تهران
نویسنده کتاب : مریم صباغزادهایرانی
شاعر : علاء – افشین
نقاش : نساجی – امیر
در این کتاب مصور و رنگی از مجموعهی ‘کودکان عاشورا’، روایت وداع حضرت سکینه دختر امام حسین (ع) با پدر در روز عاشورا بازگو شده است. این روایت در قالب نثر آهنگین به طبع رسیده است.
کتاب اسیر کوچک
تیراژ کتاب : ۲۰۰۰
نوبت چاپ کتاب : ۱
تعداد صفحه : ۱۶
رده دیویی : ۸fa۱.۰۵۱۶۲
شابک : ۹۶۴-۳۸۵-۵۶۱-۹
نوع اثر : تالیف
زبان کتاب : فارسی
قطع کتاب : خشتی
نوع جلد کتاب : سلفون
محل انتشار : تهران
نقاش : بیدقی – حمیدرضا
نویسنده کتاب : مریم صباغزادهایرانی
شاعر : علاء – افشین
در کتاب حاضر، سرودهای دربارهی دختر سه سالهی حضرت امام حسین (ع) ـ حضرت رقیه (س) ـ به چاپ رسیده است. در این سروده، روایت بازماندن حضرت رقیه از کاروان اسیران و سیلی خوردنش از دست یکی از نگاهبانان کاروان بازگو شده است. این کتاب با تصاویر رنگی همراه است.
کتاب مرا نبوس، بابا!
تیراژ کتاب : ۳۰۰۰
نوبت چاپ کتاب : ۱
تعداد صفحه : ۲۰
رده دیویی : ۸fa۳.۶۲
شابک : ۹۶۴-۳۸۵-۵۳۸-۴
نوع اثر : تالیف
زبان کتاب : فارسی
قطع کتاب : خشتی
نوع جلد کتاب : شومیز
محل انتشار : تهران
نویسنده کتاب : مریم صباغزادهایرانی
شاعر : علاء – افشین
نقاش : نساجی – امیر
کتاب گزیده ادبیات معاصر: مجموعه داستان
محل انتشار : تهران
نویسنده کتاب : مریم صباغزادهایرانی
رده دیویی : ۸fa۳.۶۲
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۷۹/۰۴/۲۸
نوع جلد کتاب : شومیز
قطع کتاب : رقعی
تعداد صفحه : ۱۰۲
نوع اثر : تالیف
زبان کتاب : فارسی
نوبت چاپ کتاب : ۱
تیراژ کتاب : ۵۵۰۰
شابک : ۹۶۴-۳۳۷-۰۲۹-۱
کتاب گزیده ادبیات معاصر: مجموعه داستان
محل انتشار : تهران
نویسنده کتاب : مریم صباغزادهایرانی
رده دیویی : ۸fa۳.۶۲
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۷۸/۰۳/۰۸
نوع جلد کتاب : شومیز
قطع کتاب : رقعی
تعداد صفحه : ۱۰۴
نوع اثر : تالیف
زبان کتاب : فارسی
نوبت چاپ کتاب : ۱
تیراژ کتاب : ۵۵۰۰
شابک : ۹۶۴-۶۸۸۲-۲۰-X
هفتمین شماره از مجموعه داستان((گزیده ادبیات معاصر)) شامل نه داستان کوتاه از((مریم صباغزاده)) است .اولین داستان این مجموعه((سمیره)) نام دارد .فضای داستان مربوط به جنوب کشور است .در این داستان, دوستدار سمیره خاطرات شیرین کودکی خود را چنین بازگو میکند…)) :شبی که تاریکی همهگیر میشد آهسته صدایت میکردم, نمیشنیدی ریگی به پنجره میکوفتم سرت را از میان قاب پنجره بیرون میآوردی و میگفتی .((….





