محل انتشار : تهران 
نویسنده کتاب : مجید رضوی‌رضوانی 
رده دیویی : ۸fa۳.۶۲ 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۰/۰۳/۲۶ 
نوع جلد کتاب : شومیز 
قطع کتاب : وزیری 
تعداد صفحه : ۸۰ 
نوع اثر : تالیف 
زبان کتاب : فارسی 
نوبت چاپ کتاب : ۱ 
تیراژ کتاب : ۳۳۰۰ 
شابک : ۹۶۴-۹۲۷۲۳-۵-۶ 
 
راوی در این داستان, با خود واگویه می‌کند و رازی از آفرینشی را در میان می‌گذارد .او می‌گوید’ :امیدی, همراه من با گام‌های من بود .به پایین فرود آمدند, به تن زمین چسبیدند .جهتی را به خود گرفتند .تقریبا همه خطوط را در بر داشتند, مستقیم, منحنی, شکسته, کج و حرکت به طور دایمی تغییر می‌یافت . ولی مقصد معین بود, رسیدن به ایستگاه بعدی…گام‌ها حرکت بطئی داشتند .به سوی نقطه و مکان دیگر می‌بایست شتافت .چرا اینجا منزلگه مقصود نبود … من هیچ جا نبودم و هیچ نمی‌نگریستم, هیچ حسی نبود, گویی خلا احاطه کرده بود, بی حسی, بی‌وزنی فراگیر بود, بعد, حجم و تفاوت‌ها بی‌معنا بود .زمان و مکان معنایی نداشتند, حرکت نبود, یکسانی بود و ایستایی باور .’!