محل انتشار : تهران 
نویسنده کتاب : ابوالحسن غفاری 
رده دیویی : ۹۵۶.۷۰۴۴۳ 
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۲/۱۰/۱۶ 
نوع جلد کتاب : شومیز 
قطع کتاب : وزیری 
تعداد صفحه : ۲۰۸ 
نوع اثر : تالیف 
زبان کتاب : فارسی 
نوبت چاپ کتاب : ۱ 
تیراژ کتاب : ۳۰۰۰ 
شابک : ۹۶۴-۳۵۶-۱۸۴-۴ 
 
نویسنده در این کتاب ماهیت حمله امریکا و انگلیس به عراق و سقوط بغداد را ارزیابی می کند. در بخش اول ابتدا از ‘ماهیت دولت امریکا’ صحبت شده در ادامه, به پیشینه تاریخی آمریکا اشاره شده است. بخش دوم به بحث درباره اهداف سیاسی, اقتصادی و نظامی امریکا از حمله به عراق اختصاص دارد. در این بخش, پایگاه ها و امکانات نظامی امریکا درکشورهای خاور میانه بررسی می شود. بخش سوم درباره علل و چگونگی سقوط بغداد است. در بخش چهارم, نویسنده, نتایج و برداشت های جنگ امریکا و عراق را به صورت درس عبرت هایی به منظور استفاده در رویدادهای آینده مطرح می کند و در ادامه, تاریخچه و عملکرد و سیاست ها و اهداف امریکا درباره ایران را تبیین می نماید. کتاب با فهرست منابع به پایان می رسد.

نویسنده : ابوالحسن غفاری 
تاریخ انتشار : ۱۳۸۲/۱۰/۱۶ 
محل انتشار : تهران 
قطع کتاب : وزیری 
رده دیویی : ۳۲۷.۵۵۴۴ 
تعداد صفحه : ۴۴۰ 
جلد کتاب : شومیز 
نوع اثر : تالیف 
زبان کتاب : فارسی 
شماره کنگره : DSR۱۳۹۷ / غ ۷ ج۲ 
نوبت چاپ : ۱ 
تیراژ کتاب : ۱۰۰۰ 
شابک : ۹۶۴-۳۶۱-۱۸۸-۴ 
 
نویسنده در کتاب, جایگاه دولت فرانسه در تاریخ روابط خارجی ایران را _ از آغاز سلطنت مظفرالدین شاه تا انقراض قاجاریه (۱۸۹۶ _ ۱۹۲۵ م ) _ بررسی و تبیین کرده است. وی نفوذ فرانسه در ایران را در قالب روابط سیاسی, روابط اقتصادی, روابط اجتماعی, روابط فرهنگی و روابط نظامی تجزیه و تحلیل می کند. نویسنده در بخش نتیجه گیری کتاب می گوید: ‘در زمینه روابط سیاسی, با این که فرانسه به خوبی می دانست که نقش عمده ای نمی تواند ایفا کند و انگلیس و روس در این مورد دست بالا دارند ولی مایل بود از امتیازات برابر با آنها برخوردار گردد. …. از نظر اقتصادی, فرانسه میدان عمل محدودی داشت و چون تقریبا اکثر منابع قدرت اقتصادی ایران از قبیل نفت, شیلات, گمرکات, استخراج معادن و تاسیس بانک ها, به انحصار روس و انگلیس درآمده بود نمی توانست از نظر اقتصادی فعالیت زیادی داشته باشد… از منظر اجتماعی اگر بر روابط ایران و فرانسه بنگریم می بینیم تماس ها و ارتباطاتی که بین دو ملت وجود داشته متاسفانه اکثراه‌ با تنش و کشمکش و اختلاف همراه بوده است …. در تنها بخشی که فرانسه در روابطش با ایران از پیشرفت قابل ملاحظه ای برخوردار بود, روابط فرهنگی بود و این امر معلول دو علت بود یکی آزادی عمل نسبی که فرانسه در این مقوله از آن برخوردار بود و دیگری انس و الفتی که ایرانی ها با زبان, ادبیات و مسائل آموزشی و علمی فرانسه پیدا کرده بودند… در آن چه که مربوط به روابط نظامی ایران و فرانسه است … فرانسوی ها چندان قادر به ابراز وجود نبودند, چون خلیج فارس میدان عمل انگلیسی ها بود… و هرگونه تحرکی رابرای سایرین, بدون اطلاع و موافقت ایشان غیر ممکن می ساخت….’.