فاتحان

نویسنده کتاب : آندره مالرو

مترجم کتاب : قاسم صنعوی

انتشارات کتاب : توس

زبان کتاب : فارسی

تعداد صفحه کتاب : ۲۸۰

قطع کتاب : رقعی – سال چاپ کتاب : ۱۳۶۱ – نوبت چاپ کتاب : ۱ 

عالی

خلاصه ای از کتاب

…فقط مرغ‌های دریایی‌اند که از توفان نمی‌هراسند، حتی وقتی در میان دریاها جهت خود را گم می‌کنند و جایی برای نشستن پیدا نکنند، آنقدر بال می‌زنند که توفان فرونشیند و جایی برای نشستن بیابند یا در همان اوج جان می‌دهند، آنکه در میان امواج می‌افتد مرغ دریایی نیست. مرغ دریایی در اوج می‌میرد. او آخرین توان خود را صرف اوج گرفتن می‌کند تا سقوط را نبیند….

آندره مالرو ‏ (۱۹۰۱-۱۹۷۶) نویسنده، منتقد هنری و سیاست‌مدار فرانسوی بود. مالرو در ۳ نوامبر ۱۹۰۱ در پاریس بدنیا آمد. پدر و مادرش وقتی او خردسال بود جدا شدند و بعد طلاق گرفتند. مالرو نزد مادرش بزرگ شد و به مدرسه السنه شرقی رفت ولی تحصیل را به‌پایان نرساند. در ۲۱ سالگی با همسرش به کامبوج رفت.

در مدت اقامتش در هندوچین از سیاست استعماری فرانسه در آن ناحیه آزرده بود و به تأسیس روزنامه‌ای بنام «هندوچین در زنجیر» کمک کرد. پس از بازگشت به فرانسه چند رمان نوشت و برای رمان وضعیت بشری که در مورد قیام کمونیستی شانگهای بود جایزه گنکور را دریافت کرد.

در ۱۹۳۰ به گروه باستان‌شناسانی پیوست که در ایران و افغانستان کار می‌کردند. با شروع جنگ داخلی اسپانیا به نیروهای جمهوری‌خواه پیوست و خلبان شد. دوبار در نبرد برای دفاع از مادرید در برابر حمله فالانژیست‌ها زخمی شد. در جنگ جهانی دوم راننده تانک بود و دستگیر شد، ولی توانست فرار کند و به نیروهای مقاومت فرانسه بپیوندد. در ۱۹۴۴ گشتاپو او را دستگیر کرد، ولی زنده ماند و به کمک نیروهای مقاومت آزاد شد.

پس از جنگ از دولت فرانسه مدال مقاومت و صلیب جنگ و از دولت بریتانیا نشان خدمت برجسته را دریافت کرد. شارل دوگل او را به سمت وزیر اطلاع‌رسانی منصوب کرد. در این دوره آثاری در مورد هنر و فرهنگ منتشر کرد. سپس دوگل او را اولین وزیر فرهنگ فرانسه کرد. در این سمت او به تأسیس خانه فرهنگ در سراسر فرانسه پرداخت. مالرو در ۲۳ نوامبر ۱۹۷۶ درگذشت.

ضد خاطرات

نویسنده کتاب : آندره مالرو
مترجم کتاب : ابوالحسن نجفی – رضا سید حسینی
انتشارات کتاب : خوارزمی
زبان کتاب : فارسی
تعداد صفحه کتاب : ۶۸۴
قطع کتاب : رقعی گالینگور – سال چاپ کتاب : ۱۳۶۷ – نوبت چاپ کتاب : 3

  عالی ~ درحد نو

خلاصه ای از کتاب

من این کتاب را ضد خاطرات می‌‏نامم زیرا پاسخ گویی پرسشی است که خاطرات مطرح نمی‌‏کند و به پرسش‌هایی که خاطرات مطرح می‏‌کند پاسخ نمی‏‌دهد!

زندگی ارزشی ندارد، ولی هیچ چیز هم ارزش زندگی را ندارد.” شاید این جمله برای شما آشنا به نظر برسد اما اگر هم تا به حال به این جمله برنخورده باشید، جمله‏‌ای است که جای تامل دارد. نویسنده این جمله آندره مالرو است. مالرو را در تاریخ قرن بیستم با عنوانین مختلفی از جمله : رمان‏ نویس، منتقد هنری، متفکر و سیاستمدار می‏‌شناسند. البته در این مجال فرصتی نیست تا به همه ابعاد او نگاهی بیندازیم، به همین خاطر خیلی گذرا به سراغ “ضد خاطرات” او می‏‌رویم.

“ضد خاطرات” یک سال قبل از می ۱۹۶۸ نوشته شد. او در این کتاب به بازگو کردن خاطراتی از زندگی پرفراز و نشیب خود می‌‏پردازد. البته زمان‏‌بندی این اثر به صورت خطی نیست، بلکه حوادث را بر اساس اهمیت آن‏ها بازگو می‏‌کند و برداشت خود را از حوادث گذشته در اختیار قرار می‏‌دهد و شاید به همین دلیل کتاب، ضد خاطرات نام‏گذاری می‏‌شود.

در داخل فصل‏‌های کتاب همیشه ترتیب زمانی مشخص نشده است. نویسنده از ماجرایی به ماجرای دیگر بازگشت می‌‏کند و گاهی قبل از آنکه به زمان اول برگردد باز هم وقایعی را در زمان‏‌های مختلف دیگر شرح می‏‌دهد. مالرو همیشه در حال نوشتن خاطراتش بوده است، گویی موضوعی جز زندگی خود برای نوشتن نداشته و باید قبل از نوشتن و برای نوشتن زندگی کند. موضوع‏‌ها، حوادث، چهره‏‌ها از تجربیات وی بیرون می‏‌آیند و حتی تصاویر نیز که به آثارش فعلیتی محسوس می‏ب‌خشند، گویی با او نه در روی کاغذ، بلکه در زندگی روبرو شده‌‏اند.

جمله آغازین کتاب ماجرای فرار از مرگ است و کل کتاب را می‏‌توان به یک معنا خاطرات مواجه شدن او با مرگ دانست. او خاطرات شخصی خود را با خاطرات جمعی انسان‏‌ها در هم ادغام می‏‌کند تا از این درد کم کند. مالرو در این کتاب نه اعترافات می‌‏نویسد و نه خاطرات. او معتقد است : انسان هرگز به عمق انسان نمی‏‌رسد و تصویرش را در وسعت اطلاعاتی که گرد می‏‌آورد باز نمی‏‌یابد.

در ۱۹۶۵، مالرو که خسته و فرسوده بود، در مارسی به قصد خاور دور سوار کشتی شد. سفری برای استراحت بود که به صورت مأموریت رسمی و ملاقات با رهبران چین و هند پایان یافت. در اثنای توقف در مصر، در برابر «هرم بزرگ» این طرح که ضد خاطرات چگونه اثری باشد در مغزش جان گرفت.