این کتاب در سال ۱۳۰۶ نوشته شده و ‌نویسنده سعی دارد ثابت کند گیاه خواری برترین نوع تغذیه بشر است و رفتن به سمت گوشت خواری انحرافی بوده که در او ایجاد شده است. برای اثبات چنین مدعایی دلایل مختلفی می آورد و در قالب فصل های متفاوت پس از طرح مساله و… هریک را بررسی می کند.

در فصل اول ، گوشتخواری را مستلزم ظلم به حیوانات و کشتن آن ها می داند که در انسان باعث ایجاد خوی وحشی گری و درندگی می شود.سلاخ خانه ها وکشتارگاه ها بد ترین مکان ها شمرده شده و علت وجود آنها منفعت وپول ذکر گردیده که همین هم باعث خفه شدن احساسات عالیه ی او می شود.در کل انسان تصور می کند اگر گوشت نخورد می میرد و این امر برای او احتراز ناپذیر است.

در فصل دوم ، اندام بدن ، دستگاه گوارش و دندان های انسان را شبیه حیوانات گیاه خوار می داند و همین را دلیلی طبیعی برای گیاه خواری او ذکر می کند.