کتاب زندگی من در گذر زمان
تیراژ کتاب : ۱۱۰۰
نوبت چاپ کتاب : ۱
تعداد صفحه : ۳۱۶
رده دیویی : ۷۹۲.۰۲۳۳۰۹۲
شابک : ۹۶۴-۳۴۱-۴۴۰-X
نوع اثر : ترجمه
زبان کتاب : فارسی
قطع کتاب : رقعی
نوع جلد کتاب : شومیز
محل انتشار : تهران
نویسنده کتاب : پیتر بروک
مترجم کتاب : کیومرث مرادی
سی و پنجمین شماره از مجموعهی حاضر دربردارندهی زندگی ‘پتیر بروک’ (۱۹۲۵ – م) نمایشنامه نویس اهل ‘اسکاندیناوی’ به استناد آثار او است.
کتاب نقطه عطف: چهل و شش سال زندگی تئاتری پیتر بروک
مترجم کتاب : مرادی – کیومرثمیرانی – گودرز
نویسنده کتاب : پیتر بروک
تاریخ انتشار کتاب : ۱۳۸۳/۰۶/۱۵
محل انتشار : تهران
قطع کتاب : رقعی
رده دیویی : ۷۹۲.۰۲۳۳۰۹۲
نوع جلد کتاب : شومیز
تعداد صفحه : ۳۰۴
نوع اثر : ترجمه
زبان کتاب : فارسی
شماره کنگره : PN۲۵۹۸/ب۴آ۳
نوبت چاپ کتاب : ۱
تیراژ کتاب : ۲۰۰۰
شابک : ۹۶۴-۶۵۳۰-۸۴-۲
‘پیتر بروک’ در این اثر از تجارب خویش در حوزه ‘تئاتر’ سخن میگوید و افزون بر آن چند و چون تئاتر و آثار برجسته نمایش را برمیکاود. ‘پیتر بروک’ در ۲۱ ماه مارس ۱۹۲۵ در لندن به دنیا آمد و پس از پایان تحصیلاتش در آکسفورد, سرپرستی ‘کمپانی رویال شکسپیر’ را بر عهده گرفت. او با اجرای آثار شکسپیر, شهرتی در خورپیدا کرد. بروک در سال ۱۹۷۰ ‘مرکز بینالمللی پژوهش تئاتر’ را در پاریس بنیان نهاد. وی بیش از هفتاد نمایش, اپرا و فیلم را کارگردانی کرده و سه کتاب نیز در حوزه هنرتئاتر ساخته که عبارتاند از: فضای خالی (۱۹۶۸), نقطه عطف (۱۹۸۷), و اهریمن همانا ملال و خستگی است (.)۱۹۹۱
کتاب رازی در میان نیست
نویسنده کتاب : پیتر بروک
محل انتشار : تهران
مترجم کتاب : شهبا – محمد
رده دیویی : ۷۹۲.۰۲۸
تاریخ انتشار : ۱۳۸۳/۰۷/۱۴
نوع جلد کتاب : شومیز
قطع کتاب : رقعی
تعداد صفحه : ۱۱۰
نوع اثر : ترجمه
زبان کتاب : فارسی
شماره کنگره : PN۲۰۶۱/ب۴۷ر۲
نوبت چاپ کتاب : ۱
تیراژ کتاب : ۳۰۰۰
شابک : ۹۶۴-۳۶۳-۱۲۳-۰
این کتاب مجموعه نوشتههایی از ‘پیتر بروک’ درباره هنر بازیگری و تئاتر است که طی آن نگارنده تجارب و دیدگاه خود را در باب ‘نمایش’ مطرح میسازد. برای نمونه, او میگوید: ‘برای این به تئاتر میرویم که زندگی را تماشا کنیم, ولی اگر زندگی بیرون از تئاتر با زندگی درون تئاتر تفاوتی نداشته باشد تئاتر اصلا بیمعناست و اجرای آن بیهوده است. ولی اگر بپذیریم که زندگی درون تئاتر آشکارتر و پرشورتر از زندگی بیرون است, آنگاه میتوان دید که این زندگی همان زندگی بیرون است و هم چیزی دیگر… زندگی درون تئاتر ملموستر و فشردهتر است زیرا غلیظ تر است. فشردگی مکان و زمان نوعی عصاره غلیظ را پدید میآورد. در زندگی واقعی, بریده بریده سخن میگوییم و واژهها را تکرار میکنیم, ولی این شیوه طبیعی بیان اندیشهها زمان زیادی میبرد تا بتوانیم آنچه میخواهیم بگوییم ادا کنیم. اما این روش, یعنی ارتباط روزمره آغاز گاه واقعی است, و این در تئاتر درست همانند لحظهای است که بازیگر بداهه پردازی میکند و جملههایش طولانی است… هدف, آشنایی با تار و پود زندگی است, نه کمتر و نه بیشتر. تئاتر میتواند همه جنبههای هستی انسان را نمایش دهد. بنابراین همه شکلهای زنده معتبرند و همه شکلها میتوانند بالقوه در بیان نمایشی جایی داشته باشند. شکلها مانند واژگاناند, یعنی هنگامی معنا مییابند که درست به کار روند.





