مرگ در زندگی انسان گذرگاهی است كه او را از جهان دگرگونی‌ها و ناپایداری‌ها به جهان پایدار و جاویدان آخرت انتقال می‌دهد.

 با مرگ، دنیایی نو فراروی انسان قرار گرفته، كه در آن حقایق و ارزش‌های راستین آشكار می‌شوند. با این همه ترس از مرگ دامنگیر بسیاری از انسان‌ها می‌باشد. دلایل این ترس را می‌توان ناشی از عشق به زندگی، ترس از چگونگی مرگ و رویدادهای پس از آن،‌ سختی جان‌دادن و نگرانی از اعمال دانست.

از دیدگاه مكتب علوی، كسانی كه از شكوه جهان آخرت آگاهند، نه‌تنها از مرگ نمی‌هراسند، بلكه به آن می‌اندیشند و بی‌صبرانه انتظارش را می‌كشند. این شوق، محبت دنیا را در دل انسان كاهش داده و سبب می‌شود كه او بر نیكوكاری خویش بیافزاید.

البته منظور از مرگ‌اندیشی، هرگز به معنای ترك دنیا نیست، بلكه هدف از آن تنظیم زندگی دنیوی بر اساس تأمین سعادت اخروی است؛ یعنی انسان در كنار برخورداری از نعمت‌های دنیایی، به حیات معنوی نیز بیاندیشد و برای آن توشه بر دارد.

این كتاب كه از مجموعه “ از چشم‌انداز امام علی (ع) ” می‌باشد، ضمن بررسی مفهوم مرگ، شوق مرگ و رابطه مرگ‌اندیشی و عشق به زندگی را از دیدگاه امام علی (ع) بیان می‌كند.