خرید اینترنتی کتاب

جستجو در تک بوک با گوگل!

تابعيت پايگاه تك بوك از قوانين جمهوري اسلامي ايران

فرادرس!



چطور!




تبلیغات!


غلبه بر کم رویی

پنتیوم۵

امتیاز به این مطلب!

151 views

بازدید

پنتیوم ، نسل پنجم پردازنده های شرکت اینتل

پنتیوم ، نسل پنجم پردازنده های شرکت اینتل دارد به آرامی به پایان خود نزدیک می شود.
پنتیوم که در سال ۱۹۹۳ پس از پردازنده های ۴۸۶ به بازار معرفی شد در ابتدا قرار بود ۵۸۶ نام بگیرد ولی به دلیل اینکه از نظر حقوقی ثبت اعداد به عنوان نام تجاری ممکن نیست و اینتل نمیخواست رقبا بتوانند نام گذاری مشابهی برای محصولات خود داشته باشند نام آن را به پنتیوم تغییر داد. ( که این کار موجب شد رقیب بزرگ اینتل یعنی ای.ام.دی نام محصولات خود را به K5,K6 و Athlon تغییر دهد). مهم ترین تغییرات پنتیوم نسبت به ۴۸۶ شامل معماری ابر اسکالار -Superscalar – ( که به پردازنده اجازه می دهد در یک چرخه بیش از یک دستور العمل را اجرا کند) ، باند ۶۴ بیتی اطلاعات و مجموعه دستور العمل های MMX بود. پنتیوم عملا سالهاست که تنها پردازنده CISC مطرح جهان است و این در حالی است که تمامی رقبای آن یعنی Sparc, Mips,Alpha,PowerPC از معماری مدرن تر RISC استفاده می کنند. البته پنتیوم های مدرن نیز در هسته اصلی خود دستور العمل ها را از سیسک به ریسک تبدیل می کنند. پنتیوم نقطه ضعف های دیگری نیز نسبت به رقبای خود دارد که از جمله میتوان مصرف بالا، تولید حرارت زیاد، استفاده از دستورالعمل های ۳۲ بیتی (رقبا همگی ۶۴ بیتی هستند)و نیاز به فرکانس بالا برای رقابت با سایر پردازنده های هم نسل خود را نام برد.
در واقع این که پنتیوم به سرعت به پایان زندگی خود نزدیک می شود کاملا قابل پیشبینی بود. در واقع سالهاست که اینتل پردازنده های مدرن ۶۴ بیتی خود به نام ایتانیوم را به عنوان جایگزین پنتیوم و برادر پرقدرت تر آن یعنی -Xeon- به مشتریان پیشنهاد می کند. پس این سوال به ذهن میرسد که خوب پس حالا که مردم به زودی پنتیوم های خود را به ایتانیوم ارتقا خواهند داد و همه چیز به خوبی تمام خواهد شد چه جای نگرانی است و چرا باید این مطلب را بخوانیم؟
پاسخ خیلی ساده است: اگر به اطراف خود نگاه کنید هیچ اثری از پردازنده های ایتانیوم نمی بینید. در واقع فروش ایتانیوم مانند قدرت محاسباتی و بازده آن بسیار پایین تر از سطح انتظار بوده است. پروژه ایتانیوم از زمان تولد تا به حال دچار مشکلات زیادی بوده است به شکلی که اگر اینتل ایتانیوم را رها کند هم جای تعجب زیادی نخواهد بود. سوای فروش ضعیف و قدرت پردازش ناکافی نه تنها در مقایسه با رقبای مانند اولترا اسپارک و پاور پی سی ، حتی در برابر محصولات خود شرکت یعنی پنتیوم ۴ و زئون نیز قابل قبول نبوده است، اینتل اولین ضربه را از رقیب هوشمند خود یعنی ای.ام.دی زمانی خورد که مجبور شد معماری ۶۴ بیتی خود را رها کند و پردازنده هایش را با معماری موسوم به AMD64 ادونسد میکرو دیوایسز بسازد. در این مورد خاص کلک همیشگی گمراه کردن مردم و رسانه ها با نامگذاری های پیچیده نیز مانند ماجرای پردازنده های Pentium M و کمپین تبلیغاتی Centrino که باعث شده بیشتر مردم فکر کنند سنترینو یک پردازنده است نگرفت و عموم جامعه آی تی امروزه می دانند که معماری EM64T اینتل درواقع همان AMD64 ای.ام.دی است که نامش عوض شده تا کسی متوجه نشود که اینتل دارد عملا از تکنولوژی شرکت رقیب اش درس می گیرد.

ضربه دوم کاری به پردازنده ایتانیوم شکست فروش آن در بازار ایستگاه های کاری بود و این در زمانی اتفاق افتاد که اچ.پی ایستگاه های کاری ایتانیوم خود را از بازار خارج کرد. (برای اینکه متوجه عمق فاجعه شوید توجه شما را به این نکته جلب می کنم که۹۰ در صد فروش ایتانیوم متعلق به اچ .پی بود) شکست های پی در پی ایتانیوم در برابر موفقیت های پی در پی ای.ام.دی که عملا از زمانی که پردازنده های اتلون را وارد بازار کرده تا به حال تغییر استراتژی خاصی نداشته بسیار قابل توجه است خصوصا اگر “نقشه راه” پردازنده های پنتیوم را نگاه کنید تا متوجه شوید اینتل چند بار در معماری پردازنده های خود تغییر عقیده داده است:
بالای صفحه
________________________________________

 استراتژی اول اینتل :

از Pentium Pro به Pentium III به Pentium M ( میتوان آن را مسیر سنترینو نام گذاری کرد )

این مسیر پردازنده های خنک، با فرکانس پایین و کم مصرف اینتل است. (توجه کنید که چطور اینتل دارد پردازنده های سرور و لپتاپ خود را یکی می کند.

استراتژی دوم اینتل :

از ۳۸۶ به ۴۸۶ به پنتیوم ۱ و ۲ به پنتیوم ۴ ( که می توان آن را مسیر پنتیوم ۴ نام گذاری کرد)

این مسیر پردازنده های پر مصرف، گرم و با فرکانس های بالا اینتل است که با رسیدن به سقف ۴ گیگاهرتز از رده خارج خواهد شد.

 استراتژی سوم اینتل :
ایتانیوم ۱ ، ایتانیوم ۲، ایتانیوم ۳

خلاصه اینکه پردازنده های مربوط به استراتژی ۲ به بن بست فنی رسیده اند و عملا پنتیوم ۵ یا پنتیوم ۴ بالای ۴ گیگاهرتزی دیگر به بازار نخواهد آمد و یا اگر بیاید تنها نام تجاری آن پنتیوم است. استراتژی ۳ اینتل ، که پر خرج ترین پروژه تاریخ آی تی پس از پروژه (موفق) آی.بی.ام ۳۶۰ است بسیار به کندی پیش می رود. (منتقدان پروژه ایتانیوم را “ایتانیک” نام گذاری کرده اند) و عملا چیزی که باقی می ماند استراتژی فعلی اینتل یعنی سنترینو است که قطعا در برابر رقبایی مانند اولترا اسپارک، اپترون و پاور پی سی حرفی برای گفتن ندارد.

 پس در آینده باید چه پردازنده ای بخریم؟

پردازنده های ایتانیوم به دلیل ساختار ۶۴ بیتی شان توانایی اجرای نرم افزار های ۳۲ بیتی فعلی را به صورت مستقیم ندارند و تنها راه اجرای برنامه مرد نیاز شما بر روی این پردازنده این است که یا صبر کنید تا نسخه ۶۴ بیتی آن نوشته شود ( مثلا فتوشاپ۶۴ بیتی به بازار بیاید) یا این که از نرم افزار های شبیه ساز استفاده کنید.
خوب چون آمدن نسخه های ۶۴ بیتی نرم افزار ها مدت زیادی به طول خواهد انجامید پس باید به سراغ شبیه سازی برویم. هر شبیه سازی موجب افت بازده پردازنده خواهد شد، محققیت اعلام کرده اند ایتانیوم با نرم افزار شبیه سازی شده هم سرعت یک پردازنده زئون با سرعت مشایه خواهد بود. در حالی که این موضوع برای محققین ممکن است هیجان انگیز باشد، قطعا شما علاقه ای ندارید که پول خود را برای پردازنده ای بسیار مدرن خرج کنید و سپس سرعت آن را با شبیه سازی پایین بیاورید. این مانند خریدن یک پورشه و تبدیل آن بازدن یک کلید به فولکس واگن است چون فرضا برای پورشه شما هنوز جاده ای ساخته نشده است.

یک نکته کوچک قابل ذکر دیگر درباره ایتانیوم سخت افزار آن است، تمام کسانی که با سیستم عامل ویندوز تجربه کاری دارند به خوبی به خاطر می آورند که مهاجرت از پردازنده های ۱۶ بیتی اینتل به پردازنده های ۳۲ بیتی چه ضرر های جبران ناپذیری از نظر مالی و زمانی برای مدیران شبکه به ارمغان آورد. حالا خودتان را تصور کنید که در حال جستجو برای درایور ۶۴ بیتی برای کارت گرافیک یا صدای کامپیوتر تایوانی خود هستید تا بفهمید چرا هیچکس علاقه ای به ایتانیوم نشان نمیدهد.

حالا شما خواهید گفت که این استراتژی کند مهاجرت به ایتانیوم چیز جدیدی نیست و اینتل و مایکروسافت همینطور که توانسته اند بخش اعظم بازار آی.تی را ده ها سال عقب مانده تر از بقیه بخش های بازار نگه دارند،این بار هم می توانند با یک استراتژی ۲۰ ساله به آرامی سخت افزار و نرم افزار ۶۴ بیتی را به جامعه آی.تی بفروشند. متاسفانه یا خوشبختان این گزینه نیز دیگر شدنی نیست ، به دلیل این که این بار رقبای اینتل و مایکروسافت نه بر روی پلت فرم های بسته و کوچک خود مانند مک، دیجیتال، اس.جی.آی ، بلکه در بازار x86 و ویندوز در حال رقابت سخت با اینتل و مایکروسافت هستند.( یعنی مردم نیازی ندارند برای نسخه ۶۴ بیتی ویندوز یا پردازنده بعدی اینتل صبر کنند و می توانند به جای آنها از پردازنده های اپترون یا از لینوکس، مک او.اس یا سولاریس استفاده کنند).

بیشترین خطر بازار اینتل را زمانی تهدید می کند که “سوخت” پردازنده های کلاسیک پنتیوم به پایان برسد در حالی که از پردازنده های جدید تر ۶۴ بیتی هنوز خبری نیست. این جا دقیقا جایست که فرصت مجال به پردازنه های رقیب یعنی اپترون می دهد که در عین ۶۴ بیت بودن می توانند بدون شبیه سازی نرم افزار های ۳۲ بیتی موجود را استفاده کنند. اینتل این روز ها در تدارک تولید پردازنده ای از خانواده زئون است که دارای امکان پشتیبانی ۶۴/۳۲ بیتی به طور همزمان می باشد و این می تواند حضور اینتل را در بازاری که خودش ۳۰ سال پیش به وجود آورد دوباره معنی دار کند.

دکتر اندرو گروو – Andre Groove- مدیر عامل اینتل زمانی می گفت ” تنها ذهنیت های پارانووید زنده می مانند”. امروزه ظاهرا زمان مرگ یکی از این محصولات خوش بین رسیده است.

منبع : http://www.persiadesign.net/persian/studies/information_technology/default.php

بالای صفحه
________________________________________

 اینتل،رقیب سرسخت خود را از پای در آورد.
اینک پنتیوم ۴ پرسرعت ترین پردازنده ی دنیا را در خود جای داده است:
دراولین آزمایش،پردازنده ی ۳٫۲ گیگاهرتزی اینتل،آتلون اکس پی ۳۲۰۰+ را دوشقه کرد!
فناوری فرانت باس ۸۰۰ مگاهرتزی اینتل برگ برنده ای بود که ای ام دی را از پای انداخت. چرا که آتلون اکس پی ۳۲۰۰+ تنها ۴۰۰ مگاهرتز قدرت دارد. سرعت تصاویر رزولوشن ۱۰۲۴ در ۷۶۸ در محصول اینتل ۱۲۸ فریم در ثنیه و در آتلون اکس پی،۱۰۲ فریم است.
شرکت xis اینک دسکتاپ خود مجهز به ۳٫۲ را ۳۷۷۸ دلار و سیستم مجهز به آتلون را ۳۳۱۹ دلار به فروش می رساند.
به گفته ی کوین کریول از کارشناسان برجسته میکروپراسسور محصول ۳٫۲ گیگاهرتزی آخرین مدل از نسل پنتیوم ۴ قبل از ورود پریسکات است.
تراشه ی پریسکات در نیمه ی دوم سال ۲۰۰۴ به بازار رضه می شود.پریسکات تراشه ای جدید مبتنی بر ۹۰ نانومتر به همراه یک مگابایت L2Cache (دو برابر ۵٫۲ کیلوبایت کنونی) است.
محصول دیگر از سری پردازنده های ۱۳ با نام SS3 می باشد که تمرکز اصلی این پردازنده بحث توسعه ی امنیتی است.
به گفته ی کریول اینتل شروع به توسعه ی فناوری Hyperthreading کرده است.(در پردازنده های جدید) در این فناوری پردازنده ۲ کار و عملیات را با هم انجام داده که محصول پریسکات با توسعه ی buffering خود این کار را به نمایش خواهد گذاشت.
با توجه به این ویژگی ها اینتل در نظر دارد،پنتیوم ۴ را در همین جا تمام کند و محصولی مانند پریسکات را به عنوان پنتیوم ۵ وارد بازار کند.
اگر چنین اتفاقی بیفتد سری بعد از پریسکات یعنی Tejas هم با عنوان پنتیوم ۵ به دست مصرف کنندگان خواهد رسید.

منبع : http://pc2003.persianblog.com/
 
________________________________________

دو شرکت بسیار معروف تولیدکننده ی سی پی یو هستند که دنیا را به تصرف در آورده اند.البته شرکت های دیگری همچون IBM نیز هستند که در تولید سی پی یو و کامپیوترهای کیفی(لب تاب) شرکت دارند.شرکت اینتل ابتدا پردازنده ی Pentium1 یا همان Pentium را تولید کرد (هم زمان با ورود ویندوزهای ۱ و ۲) و بعد با سرعتی بهتر و بالاتر Pentium2 را وارد بازار کرد.اینتل تا Pentium 2 500 پیش رفت و تصمیم به ساخت پردازنده ی پنتیوم ۳ با کیفیت بالاتر کرد. هم زمان با این تراشه،AMD دست به کار شد و محصول آتلون را وارد بازار کرد که با پنتیوم ۳ مقابله می کرد. این دو شرکت با هم بسیار رقابت کردند.طوری که اینتل برای تولید تراشه های ۱۲۰۰ به بالا از پردازنده ی دیگری به نام Pentium4 استفاده کرد که بسیار سرعت بالایی داشت.AMD هم بیکار نماند و پردازنده ی Athlon XP را روانه ی بازار کرد.خیلی ها طرفدار اینتل و خیلی ها طرفدار ای ام دی هستند و به راستی نمی توان گفت که کدام بهترند.چون همین که Intel پردازنده ای جدید می دهد AMD دست به کار شده و بالاتر آن را می دهد.و همین طور آن ها در حال رقابتند. هر دو شرکت محصولی را که از تراشه ی Pentium 3 و Athlon قوی تر و از Pentium4 و Athlon XP ضعیف تر باشد را برای کسانی که توانایی خرید تراشه های خیلی بالا را ندارد ارایه می کنند.این محصول در اینتل،Celeron و در AMD نیز ،Duron نامیده می شود که این دو نیز در جای خود در حال رقابتند.

منبع : http://pc2003.persianblog.com/1382_1_2_pc2003_archive.html
________________________________________
پنتیوم ، نسل پنجم پردازنده های شرکت اینتل دارد به آرامی به پایان خود نزدیک می شود.
پنتیوم که در سال ۱۹۹۳ پس از پردازنده های ۴۸۶ به بازار معرفی شد در ابتدا قرار بود ۵۸۶ نام بگیرد ولی به دلیل اینکه از نظر حقوقی ثبت اعداد به عنوان نام تجاری ممکن نیست و اینتل نمیخواست رقبا بتوانند نام گذاری مشابهی برای محصولات خود داشته باشند نام آن را به پنتیوم تغییر داد. ( که این کار موجب شد رقیب بزرگ اینتل یعنی ای.ام.دی نام محصولات خود را به K5,K6 و Athlon تغییر دهد). مهم ترین تغییرات پنتیوم نسبت به ۴۸۶ شامل معماری ابر اسکالار -Superscalar – ( که به پردازنده اجازه می دهد در یک چرخه بیش از یک دستور العمل را اجرا کند) ، باند ۶۴ بیتی اطلاعات و مجموعه دستور العمل های MMX بود. پنتیوم عملا سالهاست که تنها پردازنده CISC مطرح جهان است و این در حالی است که تمامی رقبای آن یعنی Sparc, Mips,Alpha,PowerPC از معماری مدرن تر RISC استفاده می کنند. البته پنتیوم های مدرن نیز در هسته اصلی خود دستور العمل ها را از سیسک به ریسک تبدیل می کنند. پنتیوم نقطه ضعف های دیگری نیز نسبت به رقبای خود دارد که از جمله میتوان مصرف بالا، تولید حرارت زیاد، استفاده از دستورالعمل های ۳۲ بیتی (رقبا همگی ۶۴ بیتی هستند)و نیاز به فرکانس بالا برای رقابت با سایر پردازنده های هم نسل خود را نام برد.
در واقع این که پنتیوم به سرعت به پایان زندگی خود نزدیک می شود کاملا قابل پیشبینی بود. در واقع سالهاست که اینتل پردازنده های مدرن ۶۴ بیتی خود به نام ایتانیوم را به عنوان جایگزین پنتیوم و برادر پرقدرت تر آن یعنی -Xeon- به مشتریان پیشنهاد می کند. پس این سوال به ذهن میرسد که خوب پس حالا که مردم به زودی پنتیوم های خود را به ایتانیوم ارتقا خواهند داد و همه چیز به خوبی تمام خواهد شد چه جای نگرانی است و چرا باید این مطلب را بخوانیم؟
پاسخ خیلی ساده است: اگر به اطراف خود نگاه کنید هیچ اثری از پردازنده های ایتانیوم نمی بینید. در واقع فروش ایتانیوم مانند قدرت محاسباتی و بازده آن بسیار پایین تر از سطح انتظار بوده است. پروژه ایتانیوم از زمان تولد تا به حال دچار مشکلات زیادی بوده است به شکلی که اگر اینتل ایتانیوم را رها کند هم جای تعجب زیادی نخواهد بود. سوای فروش ضعیف و قدرت پردازش ناکافی نه تنها در مقایسه با رقبای مانند اولترا اسپارک و پاور پی سی ، حتی در برابر محصولات خود شرکت یعنی پنتیوم ۴ و زئون نیز قابل قبول نبوده است، اینتل اولین ضربه را از رقیب هوشمند خود یعنی ای.ام.دی زمانی خورد که مجبور شد معماری ۶۴ بیتی خود را رها کند و پردازنده هایش را با معماری موسوم به AMD64 ادونسد میکرو دیوایسز بسازد. در این مورد خاص کلک همیشگی گمراه کردن مردم و رسانه ها با نامگذاری های پیچیده نیز مانند ماجرای پردازنده های Pentium M و کمپین تبلیغاتی Centrino که باعث شده بیشتر مردم فکر کنند سنترینو یک پردازنده است نگرفت و عموم جامعه آی تی امروزه می دانند که معماری EM64T اینتل درواقع همان AMD64 ای.ام.دی است که نامش عوض شده تا کسی متوجه نشود که اینتل دارد عملا از تکنولوژی شرکت رقیب اش درس می گیرد.

ضربه دوم کاری به پردازنده ایتانیوم شکست فروش آن در بازار ایستگاه های کاری بود و این در زمانی اتفاق افتاد که اچ.پی ایستگاه های کاری ایتانیوم خود را از بازار خارج کرد. (برای اینکه متوجه عمق فاجعه شوید توجه شما را به این نکته جلب می کنم که۹۰ در صد فروش ایتانیوم متعلق به اچ .پی بود) شکست های پی در پی ایتانیوم در برابر موفقیت های پی در پی ای.ام.دی که عملا از زمانی که پردازنده های اتلون را وارد بازار کرده تا به حال تغییر استراتژی خاصی نداشته بسیار قابل توجه است خصوصا اگر “نقشه راه” پردازنده های پنتیوم را نگاه کنید تا متوجه شوید اینتل چند بار در معماری پردازنده های خود تغییر عقیده داده است:
بالای صفحه
________________________________________

 استراتژی اول اینتل :

از Pentium Pro به Pentium III به Pentium M ( میتوان آن را مسیر سنترینو نام گذاری کرد )

این مسیر پردازنده های خنک، با فرکانس پایین و کم مصرف اینتل است. (توجه کنید که چطور اینتل دارد پردازنده های سرور و لپتاپ خود را یکی می کند.

استراتژی دوم اینتل :

از ۳۸۶ به ۴۸۶ به پنتیوم ۱ و ۲ به پنتیوم ۴ ( که می توان آن را مسیر پنتیوم ۴ نام گذاری کرد)

این مسیر پردازنده های پر مصرف، گرم و با فرکانس های بالا اینتل است که با رسیدن به سقف ۴ گیگاهرتز از رده خارج خواهد شد.

 استراتژی سوم اینتل :
ایتانیوم ۱ ، ایتانیوم ۲، ایتانیوم ۳

خلاصه اینکه پردازنده های مربوط به استراتژی ۲ به بن بست فنی رسیده اند و عملا پنتیوم ۵ یا پنتیوم ۴ بالای ۴ گیگاهرتزی دیگر به بازار نخواهد آمد و یا اگر بیاید تنها نام تجاری آن پنتیوم است. استراتژی ۳ اینتل ، که پر خرج ترین پروژه تاریخ آی تی پس از پروژه (موفق) آی.بی.ام ۳۶۰ است بسیار به کندی پیش می رود. (منتقدان پروژه ایتانیوم را “ایتانیک” نام گذاری کرده اند) و عملا چیزی که باقی می ماند استراتژی فعلی اینتل یعنی سنترینو است که قطعا در برابر رقبایی مانند اولترا اسپارک، اپترون و پاور پی سی حرفی برای گفتن ندارد.

 پس در آینده باید چه پردازنده ای بخریم؟

پردازنده های ایتانیوم به دلیل ساختار ۶۴ بیتی شان توانایی اجرای نرم افزار های ۳۲ بیتی فعلی را به صورت مستقیم ندارند و تنها راه اجرای برنامه مرد نیاز شما بر روی این پردازنده این است که یا صبر کنید تا نسخه ۶۴ بیتی آن نوشته شود ( مثلا فتوشاپ۶۴ بیتی به بازار بیاید) یا این که از نرم افزار های شبیه ساز استفاده کنید.
خوب چون آمدن نسخه های ۶۴ بیتی نرم افزار ها مدت زیادی به طول خواهد انجامید پس باید به سراغ شبیه سازی برویم. هر شبیه سازی موجب افت بازده پردازنده خواهد شد، محققیت اعلام کرده اند ایتانیوم با نرم افزار شبیه سازی شده هم سرعت یک پردازنده زئون با سرعت مشایه خواهد بود. در حالی که این موضوع برای محققین ممکن است هیجان انگیز باشد، قطعا شما علاقه ای ندارید که پول خود را برای پردازنده ای بسیار مدرن خرج کنید و سپس سرعت آن را با شبیه سازی پایین بیاورید. این مانند خریدن یک پورشه و تبدیل آن بازدن یک کلید به فولکس واگن است چون فرضا برای پورشه شما هنوز جاده ای ساخته نشده است.

یک نکته کوچک قابل ذکر دیگر درباره ایتانیوم سخت افزار آن است، تمام کسانی که با سیستم عامل ویندوز تجربه کاری دارند به خوبی به خاطر می آورند که مهاجرت از پردازنده های ۱۶ بیتی اینتل به پردازنده های ۳۲ بیتی چه ضرر های جبران ناپذیری از نظر مالی و زمانی برای مدیران شبکه به ارمغان آورد. حالا خودتان را تصور کنید که در حال جستجو برای درایور ۶۴ بیتی برای کارت گرافیک یا صدای کامپیوتر تایوانی خود هستید تا بفهمید چرا هیچکس علاقه ای به ایتانیوم نشان نمیدهد.

حالا شما خواهید گفت که این استراتژی کند مهاجرت به ایتانیوم چیز جدیدی نیست و اینتل و مایکروسافت همینطور که توانسته اند بخش اعظم بازار آی.تی را ده ها سال عقب مانده تر از بقیه بخش های بازار نگه دارند،این بار هم می توانند با یک استراتژی ۲۰ ساله به آرامی سخت افزار و نرم افزار ۶۴ بیتی را به جامعه آی.تی بفروشند. متاسفانه یا خوشبختان این گزینه نیز دیگر شدنی نیست ، به دلیل این که این بار رقبای اینتل و مایکروسافت نه بر روی پلت فرم های بسته و کوچک خود مانند مک، دیجیتال، اس.جی.آی ، بلکه در بازار x86 و ویندوز در حال رقابت سخت با اینتل و مایکروسافت هستند.( یعنی مردم نیازی ندارند برای نسخه ۶۴ بیتی ویندوز یا پردازنده بعدی اینتل صبر کنند و می توانند به جای آنها از پردازنده های اپترون یا از لینوکس، مک او.اس یا سولاریس استفاده کنند).

بیشترین خطر بازار اینتل را زمانی تهدید می کند که “سوخت” پردازنده های کلاسیک پنتیوم به پایان برسد در حالی که از پردازنده های جدید تر ۶۴ بیتی هنوز خبری نیست. این جا دقیقا جایست که فرصت مجال به پردازنه های رقیب یعنی اپترون می دهد که در عین ۶۴ بیت بودن می توانند بدون شبیه سازی نرم افزار های ۳۲ بیتی موجود را استفاده کنند. اینتل این روز ها در تدارک تولید پردازنده ای از خانواده زئون است که دارای امکان پشتیبانی ۶۴/۳۲ بیتی به طور همزمان می باشد و این می تواند حضور اینتل را در بازاری که خودش ۳۰ سال پیش به وجود آورد دوباره معنی دار کند.

دکتر اندرو گروو – Andre Groove- مدیر عامل اینتل زمانی می گفت ” تنها ذهنیت های پارانووید زنده می مانند”. امروزه ظاهرا زمان مرگ یکی از این محصولات خوش بین رسیده است.

منبع : http://www.persiadesign.net/persian/studies/information_technology/default.php

بالای صفحه
________________________________________

 اینتل،رقیب سرسخت خود را از پای در آورد.
اینک پنتیوم ۴ پرسرعت ترین پردازنده ی دنیا را در خود جای داده است:
دراولین آزمایش،پردازنده ی ۳٫۲ گیگاهرتزی اینتل،آتلون اکس پی ۳۲۰۰+ را دوشقه کرد!
فناوری فرانت باس ۸۰۰ مگاهرتزی اینتل برگ برنده ای بود که ای ام دی را از پای انداخت. چرا که آتلون اکس پی ۳۲۰۰+ تنها ۴۰۰ مگاهرتز قدرت دارد. سرعت تصاویر رزولوشن ۱۰۲۴ در ۷۶۸ در محصول اینتل ۱۲۸ فریم در ثنیه و در آتلون اکس پی،۱۰۲ فریم است.
شرکت xis اینک دسکتاپ خود مجهز به ۳٫۲ را ۳۷۷۸ دلار و سیستم مجهز به آتلون را ۳۳۱۹ دلار به فروش می رساند.
به گفته ی کوین کریول از کارشناسان برجسته میکروپراسسور محصول ۳٫۲ گیگاهرتزی آخرین مدل از نسل پنتیوم ۴ قبل از ورود پریسکات است.
تراشه ی پریسکات در نیمه ی دوم سال ۲۰۰۴ به بازار رضه می شود.پریسکات تراشه ای جدید مبتنی بر ۹۰ نانومتر به همراه یک مگابایت L2Cache (دو برابر ۵٫۲ کیلوبایت کنونی) است.
محصول دیگر از سری پردازنده های ۱۳ با نام SS3 می باشد که تمرکز اصلی این پردازنده بحث توسعه ی امنیتی است.
به گفته ی کریول اینتل شروع به توسعه ی فناوری Hyperthreading کرده است.(در پردازنده های جدید) در این فناوری پردازنده ۲ کار و عملیات را با هم انجام داده که محصول پریسکات با توسعه ی buffering خود این کار را به نمایش خواهد گذاشت.
با توجه به این ویژگی ها اینتل در نظر دارد،پنتیوم ۴ را در همین جا تمام کند و محصولی مانند پریسکات را به عنوان پنتیوم ۵ وارد بازار کند.
اگر چنین اتفاقی بیفتد سری بعد از پریسکات یعنی Tejas هم با عنوان پنتیوم ۵ به دست مصرف کنندگان خواهد رسید.

منبع : http://pc2003.persianblog.com/
 
________________________________________

دو شرکت بسیار معروف تولیدکننده ی سی پی یو هستند که دنیا را به تصرف در آورده اند.البته شرکت های دیگری همچون IBM نیز هستند که در تولید سی پی یو و کامپیوترهای کیفی(لب تاب) شرکت دارند.شرکت اینتل ابتدا پردازنده ی Pentium1 یا همان Pentium را تولید کرد (هم زمان با ورود ویندوزهای ۱ و ۲) و بعد با سرعتی بهتر و بالاتر Pentium2 را وارد بازار کرد.اینتل تا Pentium 2 500 پیش رفت و تصمیم به ساخت پردازنده ی پنتیوم ۳ با کیفیت بالاتر کرد. هم زمان با این تراشه،AMD دست به کار شد و محصول آتلون را وارد بازار کرد که با پنتیوم ۳ مقابله می کرد. این دو شرکت با هم بسیار رقابت کردند.طوری که اینتل برای تولید تراشه های ۱۲۰۰ به بالا از پردازنده ی دیگری به نام Pentium4 استفاده کرد که بسیار سرعت بالایی داشت.AMD هم بیکار نماند و پردازنده ی Athlon XP را روانه ی بازار کرد.خیلی ها طرفدار اینتل و خیلی ها طرفدار ای ام دی هستند و به راستی نمی توان گفت که کدام بهترند.چون همین که Intel پردازنده ای جدید می دهد AMD دست به کار شده و بالاتر آن را می دهد.و همین طور آن ها در حال رقابتند. هر دو شرکت محصولی را که از تراشه ی Pentium 3 و Athlon قوی تر و از Pentium4 و Athlon XP ضعیف تر باشد را برای کسانی که توانایی خرید تراشه های خیلی بالا را ندارد ارایه می کنند.این محصول در اینتل،Celeron و در AMD نیز ،Duron نامیده می شود که این دو نیز در جای خود در حال رقابتند.

منبع : http://pc2003.persianblog.com/1382_1_2_pc2003_archive.html
________________________________________
خوب تو این قسمت می خوام یه چیزایی در مورد حرفایی که پشت سر سلرون می زنن رو بگم که تمامی اونا الکی و بی مورد هست .

خب یکی از چیزایی که مردم یم گن اینه که سلرون همون پنتیوم هست!چی می گه اگه پنتیوم بود چرا اسمش رو سلرون گذاشتن هااا

یه چی می گیا!؟ خب از همون اول که پردازنده ی سلرون اومد با به بازار مردم گفتن که سلرون یه مدل پنتیوم هست در حالی که این طوری نمی باشد و سلرون از یه گروه و خانواده ی دیگر می باشد نه از خانواده ی پنتیوم خب حالا که از سلرون گفتم اینم داشته باشین

سلرون رو اینتل برای اینکه یه پردازنده ی ارزون به بازار داده باشه طراحی کرده و آن را به بازار فرستاده است که جالبه بدونین ما می توینم دو تا پردازنده از یه خانواده رو با هم مقایسه کینم اما نمی تونیم پنتیوم رو با سلرون مقایسه کنیم پس مجبوریم بریم رو قیمت که خودتون بهتر می دونین تو ایران چه شکلی هست!؟

البته اگه می خواهید که این دوتا رو با هم مقایسه کنین اول اینتل رو با ای ام دی مقایسه کنین بعد!؟

خب یه چی دیگه که مردم می گن اینه که سلرون حافظه ی دورنی کهبه اون کشش (Cach) می گن نداره؟

وقتی که اینتل این محصول رو روانه ی بازرا کرد در اولین سری که به بازار اومد این مشکل وجود داشت که در همون مدل اومدن یه حافظه ی ۱۲۸ کیلو بایتی ایجاد کردن و با نام ۳۰۰A دیگری به نام

این پردازنده از کچ ۱۲۸ کیلو بایتی استفاده می کنه و از اون به بعد تمامی محصولات سلرون اینو دارن من تعجب می کنم چه جوری مردم اینا رو باور می کنن!؟

یه جیز دیگه اینه که پنتیوم ۲ با سرعت ۶۰۰ مگا هرتز شما می خواین؟

البته اگه وجود داشته باشه که نداره!؟

شرکت اینتل تونست پنتیوم ۲ را نا ۴۵۰ مگا هرتز ارتقا دهد و نتوانست بالا تر ببره که بعد این پنتیوم ۳ با ۵۰۰ مگا هرتز اومد تو این مدت مغازه دارا سلرون رو جای پنتیوم ۲ قالب می کردن اگه کلاه سرتون رفته به من ربطی نداره(چه ربطی داشت!!؟؟)در ضمن بازم می گم پنتیوم ۲ آخرین سرعتش ۴۵۰ مگا هرتز هست نه ۶۰۰ مگا هرتز!!!؟؟

بعد از این یکی می رسیم به یکی دیگه از اون شاخداراش پنتیوم ۴ ب حافظه ی ۱۲۸ کیلو بایتی می خواین!؟

نه بابا! پنتیومی با این صنعت و ابتکار و خلاقیت و … که توش به کار رفته فقط ۱۲۸ کیلو بایت حافظه همه ی شما می دونین که اینتل یا همون پنتوم بگم بهتره همیشه پردازنده های خودش رو با ۲۵۶ و ۵۱۲ کیلو بایت به بازار داده پس این ۱۲۸ کیلو بایت دیگه چه مسخره بازیه!؟؟
خب حالا بیاین دلیل اینو بررسی کنیم؟

خب وقتی که سلرون پیشرفت کرد حافظه اون به ۲۵۶  مگابایت رسید و به سرعت ۱٫۴ گیگ هم رسید اما بریا برد های پنتیوم ۳ نه پنتیوم ۴ و با ورود پنتیوم ۴ به بازار سلرون فقط ۱۲۸ کیلو بایت حافظه بیرا این برد ها داره و اینم دیگه زد تو سر دلالا که سلرون رو جای پنتیوم قالب می کردن و اونام گفتم پنتیوم ۴ با۱۲۸ کیلو بایت حافظه!!؟؟

دانلود کتاب






برچسب ها

مطالب مشابه با این مطلب

    ساخت ساده بک گراند ماتریکس در فتوشاپ

    ساخت ساده بک گراند ماتریکس در فتوشاپ / Adobe Photoshop را میتوان بدون شک قدرتمندترین نرم افزار ساخت و ویرایش تصاویر گرافیکی دانست. توانایی هایی که این نرم افزار دارد گاهی شما را به حیرت وا میدارد. حتی ممکن است تصویر گرافیکی را مشاهده […]

    خاموش کردن ویندوز ۱۰ بدون موس

    خاموش کردن ویندوز ۱۰ بدون موس تا به حال به این فکر کرده اید که کامپیوتر خود را بدون موس خاموش، به حالت خواب و یا ری استارت کنید؟! در اینجا می خواهیم میانبرهایی را برای ویندوز ۱۰ معرفی کنیم که آن را خاموش […]

    فعال سازی رمزهای حرفه ای در ویندوز ۱۰

    فعال سازی رمزهای حرفه ای در ویندوز ۱۰ / ویندوز ۱۰، آخرین نسخه از سیستم‌عامل ویندوز است که در طول زمان به‌روزرسانی‌های متعددی برای آن منتشر می‌شود، اما نسخه اصلی آن همچنان روی ۱۰ باقی می‌ماند و احتمالا هیچ نام جدیدی به ویندوز اختصاص […]

    صفر تا ۱۰۰ فتوشاپ

    صفر تا ۱۰۰ فتوشاپ : فتوشاپ نرم افزاری است که غریب به اتفاق مردم از آن استفاده می‌کنند. این نرم افزار همراه با ویژگی‌های پیچیده و قابلیت‌های گسترده‌ای که دارد همواره یکی از مورد استفاده‌ترین برنامه‌ها نزد عکاسان حرفه‌ای دنیا است. بنابر‌این یاد گرفتن […]

    حل مشکل پر شدن درایو C

    شاید برای شما پیش اومده باشه گاهی اوقات درایو C یا حتی درایو های دیگه شما خود به خود پر میشن تا جایی این مشکل پیش میره که دیگه جایی تو درایو c شما باقی نمی مونه و باعث میشه سیستم کند بشه حتی […]

    اجرای برنامه‌ها در دسکتاپ‌های مجازی

    بالاخره مایکروسافت قابلیت ایجاد دسکتاپ‌های مجازی را به‌عنوان یکی از امکانات پیش‌فرض در ویندوز ۱۰ در اختیار کاربران قرار داده و به کمک این قابلیت، مدیریت آسان‌تر و منظم‌تر محیط کاربری ویندوز را برای کاربران فراهم کرده است. تابه‌حال از این قابلیت استفاده کرده‌اید؟ […]




هو الکاتب


پایگاه اینترنتی دانلود رايگان كتاب تك بوك در ستاد ساماندهي سايتهاي ايراني به ثبت رسيده است و  بر طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند و به هیچ ارگان یا سازمانی وابسته نیست و هر گونه فعالیت غیر اخلاقی و سیاسی در آن ممنوع میباشد.
این پایگاه اینترنتی هیچ مسئولیتی در قبال محتویات کتاب ها و مطالب موجود در سایت نمی پذیرد و محتویات آنها مستقیما به نویسنده آنها مربوط میشود.
در صورت مشاهده کتابی خارج از قوانین در اینجا اعلام کنید تا حذف شود(حتما نام کامل کتاب و دلیل حذف قید شود) ،  درخواستهای سلیقه ای رسیدگی نخواهد شد.
در صورتیکه شما نویسنده یا ناشر یکی از کتاب هایی هستید که به اشتباه در این پایگاه اینترنتی قرار داده شده از اینجا تقاضای حذف کتاب کنید تا بسرعت حذف شود.
كتابخانه رايگان تك كتاب
دانلود كتاب هنر نيست ، خواندن كتاب هنر است.

دانلود کتاب , دانلود کتاب اندروید , کتاب , pdf , دانلود , کتاب آموزش , دانلود رایگان کتاب


تمامی حقوق و مطالب سایت برای تک بوک محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.


فید نقشه سایت

تمامی حقوق برای سایت تک بوک محفوظ میباشد