خرید اینترنتی کتاب

جستجو در تک بوک با گوگل!

تابعيت پايگاه تك بوك از قوانين جمهوري اسلامي ايران

فرادرس!



چطور!




تبلیغات!


غلبه بر کم رویی

آموزش جودو

آموزش جودو
3.4 (68%) 5 votes

1,829 views

بازدید

مقدمه
هنر رزمی جوجوتسو پایه ورزش جودو می باشد. در قرن شانزدهم، جوحوتسو به هنرهای رزمی با دست خالی در ژاپن معروف بود. قبل از اینکه جود بعنوان رشته ای در المپیک ۱۹۶۴ پذیرفته شود، این ورزش فقط یک ورزش دفاع از خود بود که توسط جیگاروکانو در سال ۱۸۸۲ میلادی ابداع شده بود.
ریشه جودو در ورزش باستانی سامورایی است و در آن از گلاویز شدن و گرفتن یقه استفاده  می شود.
در اپن اسامی زیادی را برای هنرهای رزمی با دست خالی بکار می بردند، مانند واجو تسو، یاوارا، کوگوسوکو، تای جوتسو و کمپو.
در سال ۱۸۸۲ یک استاد جوان به نام جیگاروکانو سبک خودش را ابداع کرد وآن را کودوکان نامید. کانوبعدها ترجیح دادکه به هنر رزمی که ابداع کرده بود جودو بگوید. درست همان معنی که جوجوتسو یعنی «هنر رزمی آرام» می دهد جودو هم به معنی «روش آرام یا نرم» است. کانو این نام را انتخاب کرد چون می خواست شاگردانش نه تنها در هنرهای رزمی مهارت پیدا کنند بلکه می خواست که آنها راه و روش زندگی کردن آرام را نیز بیاموزند. هدف از ورزش جودو، پرت کردن، گیر انداختن، به حال خفگی انداختن، یا قفل کردن مفاصل حریف و تسلیم کردن او  می باشد . در ورزش جودو هیچ ضربه مشت یا لگدی زده نمی شود، به همین دلیل این ورزش با سایر ورزشهای رزمی دیگر فرق می کند. حتی زمانی که جودو را برای دفاع از خود یاد می گیرید ورزش با سایر ورزش های رزمی دیگر فرق می کند. حتی زمانی که جودو را برای دفاع از خود یاد می گیرید آموزش می بینید که چگونه با پرت کردن، به حال خفگی انداختن و قفل کردن مفاصل حریف ضربات مشت، لگد و سایر سلاحهایی را که او علیه شما استفاده را دفع کنید. جودو روش بسیار جالبی برای دفاع از خود می باشد. جودو به ورزشکار می آموزد که از درگیری اجتناب کند و دنبال راه حلی دوستانه برای حل اختلافات باشد. جیگاروکانو نه تنها به فکر جودوکا بود بلکه می خواست همه از اصول او بهره ببرند. یعنی جودوکانه تنها از خود دفاع می کند و مواظب خودش است، بلکه مواظب است تا حریف هم صدمه نبیند.
این اصول حتی روی آموزش جودو هم تأثیرگذاشته است. در بسیاری از روش های رزمی، ورزشکار فقط به فکر یادگرفتن مهارتهای فردی است اما دانش آموزان رشته جودو سعی می کنند که به همه افراد محسنات جودو را یاد بدهند و از آن بهره ببرند و این هدف ابداع کننده ورزش جودو بوده است.
یکی دیگر از استفاده های یادگرفتن جودو آن است که دانش آموزان  یاد می گیرند چگونه با استفاده از حداقل کار، حداکثر استفاده  را نصیب خود کنند که این دومین اصل جیگارو کانو بوده است در زندگی هرکاری را می توان به دو روش یکی راه سخت و دیگری راه کارآمد و بهتر انجام داد. در آموزش جودو دانش آموز یاد می گیرد که از بدن خودبه روش مؤثر استفاده کند. دانش آموز یاد می گیرد که چگونه با حداقل نیرو به هدف  تکنیکی خود برسد. البته شرایط فیزیکی هم قسمتی از اصول جودو می باشد. جودو به شما یاد می دهد که چگونه هر مشکلی را با لیاقت و کارایی بدون اینکه از تمام انرژی  خود استفاده نماید حل کنید.
جودو ورزشی است که نه تنها منافع شخصی را برای جودوکا در نظر می گیرد بلکه سعی دارد به دیگران هم  به همان نسبت کمک کند.
مزیت های جودو
 وقتی کانو جودو را ابداع کرد می خواست شاگردانش از آن در همه موارد زندگی بهره ببرند. اول اینکه جودو یک ورزش فیزیکی برای کسانی که می خواهند بدنی ورزیده داشته باشند می باشد.
با تمرین کردن، شخص می تواند هم نیرو و هم قابلیت انعطاف خود را افزایش دهد. در حین تمرین مهارتهای جودو، بدن قوی تر می شود و همچنین باعث تقویت قلب و عروق می گردد.
جودو کاران می توانند سریع تر از دیگران تمرکز حواس کنند و سطح تمرکز خود را بالاتر ببرند. این قابلیت ها نه فقط هنگام تمرین جودو مورد استفاده قرار می گیرد، بلکه در محل کار نیز باعث کارایی  بهتر جودوکار می شود .
در خلال تمرین جودو، جودوکا یا می گیرد که چگونه زیر فشار خود را آرام نگه دارد، این قابلیت می تواند روی هر چیزی در زندگی مانند آرامش دادن به شخص  در هنگام مواجهه با مشکلات زندگی او را کمک کند.
آموزش تقویت ذهن در جودو قابلیت انعطاف تفکر را به دانشجو می آموزد تا جودوکا روشنفکرانه تر در برابر مسایل زندگی عمل کند. این طور فکر کردن باعث می شود که جودوکا از استرس اجتناب کند و فشار خونش را در سطح پایین نگهدارد  و آرامش  خود  را حفظ نماید.
وقتی جودوکا توصیه های ورزشی جودو را در زندگی روزمره دنبال کند و آنها را بکار ببرد، از همه نظر از مزایای ورزش جودو بهره خواهد برد و زندگی آرامی خواهد داشت. دانشجویان به مطالعات خود بیشتر اهمیت می دهند و کارگران و کارمندان هم کارخود را بهتر انجام می دهند.
وقتی که جودوکاها به خودشان اطمینان پیدا کردند شروع به درگیر شدن با مشکلات و کارهای بزرگتر زندگی می کنند. هنگام تمرین جودو خیلی از افراد خجالتی، آن قدرت را پیدا می کنند تا با مردم دیگر ملاقات کنند و هدفهایی برای خود رد نظر بگیرند و کارهای بزرگتری را به انجام برسانند. بالاخره یکی از مفید ترین ارزش های دانستن جودو، توان داشتن دفاع از خود است. بخاطر داشته باشید که هدف از یادگرفتن جودو و یادگرفتن شکل دفاع از خود آن است. یادگرفتن جودو و به این روش قابلیت  را به اشخاص ضعیف و کوچک می دهد  تا از خود در برابر حریفهای بزرگ و قوی تر دفاع کنند. جودو در شکل دفاع از خود تکنیک های مشت، لگد و بلوک کردن را نیز یاد می دهد. شما مجاز به استفاده از این ضربات در ورزش جودو نیستید. اما باید به خاطر دفاع از خود و برای مواقع ضروری آنها را یاد بگیرید.
یک  نکته دیگر که در شکل دفاع از خود وجود دارد استفاده از قفل کردن مفاصل و نگهداشتن ها است که در ورزش جودو استفاده از آنها غیر قانونی  می باشد. در ورزش جودو از این ضربات و پیچاندن مفاصل استفاده نمی شود چون اگر از آنها در حد اعلای خود استفاده شود می تواند خسارت زیادی را به طرف مقابل وارد کند، به هر حال لازم است که برای دفاع از خود آنها را یاد گرفت.
مزیتهای جودو بینهایت هستند. هرچه بیشتر آنها را یاد بگیرند مزیتهای آن را  بیشتر می بینید. جودو از تمام نقطه نظرها در زندگی می گذارد، یکی از آنها اضافه شدن طول عمر است.
سیستم درجه بندی کمربند
جیگاروکانو یک سیستم درجه بندی کمربند مدرن را برای ورزش جودو انتخاب کرد. کانو درجات کمربند را به دوسطح تقسیم بندی کرد: کیو و دان.
کیو، معمولاً به کلاس کمربند اطلاق می شود و مربووط به آموزش های اولیه می باشد. کسانی که دارای درجه کیو هستند به نام مودانشا شناخته می شوند و معنی آن شخص بدون درجه است.
دان، معمولاً به درجه کمربند اطلاق داده می شود و به درجه آموزش مربوط می شود. همانطور که مدرسه ۱۲ کلاس دارد جیگارو هم ۱۲ درجه برای کمربند در نظر گرفت. جیگاروکانو هرگز درجه ای بالاتر از ۱۰ به کسی اعطا نکرد. بنابراین دان ۱۰ بالاترین درجه در جودو می باشد. در جودو کسانی که دارای درجه دان هستند با نام یودانشا شناخته شده اند و معنی آن شخص دارای درجه است.
درجه کیو وقتی بوسیله کانو ابداع شد نشانه کمربند سفید بود و درجه دان نشان دهنده کمربند سیاه بود.
به تدریج کانو رنگ های قهوه ای را برای بالاترین درجه کیو، کمربند قرمز و سفید را برای اساتید
بالاتر و بالاخره قرمز تک رنگ را برای اساتید با سابقه در نظر گرفت.
امروزه رنگ های دیگری در سطح کیو در کشورهای مختلف اضافه شده است. جودوکاهای تازه کار با کمربند سفید شروع می کنند و سپس کمربند زرد، سبز، بنفش، آبی و یا رنگ های دیگر را در این سطح به دست می آورند.
جودوکاهای دارای دان یک تا پنج معمولاً فقط یک کمربند سیاه می پوشند. و کسانی که دارای دان ۶ تا ۸ هستند کمربند قرمز و سفید می بندند. بالاخره آنهایی که دارای دان ۹ یا ۱۰ هستند کمربند قرمز یک رنگ می بندند. کسانی که دارای کمربند سیاه دان ۵ یا بالاتر از آن هستند با اصطلاح کودانشا شناخته می شوند.

سیستم درجه بندی کمربندهای جودو
                نام                      سطح                    کمربند       
روک کیو                        کلاس ششم کیو                    سفید
گوکیو                          کلاس پنجم کیو                    سفید
یون کیو                      کلاس چهارم کیو                                           سفید
سان کیو                      کلاس سوم کیو                             قهوه ای
نیک کیو                      کلاس دوم کیو                    قهوه ای
ایک کیو                      کلاس اول کیو                    قهوه ای
شودان                         دان یک                        سیاه
نی دان                         دان دو                        سیاه
سان دان                                دان سه                                   سیه
یودان                     دان چهارشنبه                                               سیاه
گودان                         دان پنج                        سیاه
روکودان                    دان شش                       سیاه یا قرمز و سفید
شیچی دان                           دان هفت                       سیاه یا قرمز و سفید
هاچی دان                           دان هشت                       سیاه یا قرمز و سفید
کودان                                  دان نه                   سیاه یا قرمز تک رنگ
جودان                                  دان ده                   سیاه یا قرمز تک رنگ

وقتی که جودو برای اولین بار وارد ایالات متحده آمریکا و دیگر نقاط جهان شد، هدف بیشتر کسانی که به این ورزش روی می آوردند گرفتن کمربند سیاه بود. خیلی از مردم فکر می کردند که کمربند سیاه نشانه استاد بودن در نزاع می باشد و نشان دهنده آن است که این افراد شکست ناپذیر هستند، اما در ژاپن مردم این طرز فکر را ندارند.

کمربند نشان دهنده دانش یک شخصیت، مانند دیپلم می باشد. شودان (SHODAN) دادن یک کمربند سیاه نشان دهنده آن است که او تازه کار است. بنابراین شخصی که دارای این کمربند است نشان داده که باندازه کافی ورزش جودو را یادگرفته تا دانشجویی جدی باشد. هدف از یادگرفتن جودو نظم دادن به زندگی روزانه می باشد. کمربند سیاه نشانه انظباط و کار سخت است.
کسی که دارای کمربند سیاه است باید نشان دهنده تصویری از یک شخص آرام که زندگی او در صلح و همزیستی خوب با دیگران است باشد.
تجهیزات
یکی از تجهیزات لازم آموزش جودو، تشک مخصوص جودو می باشد. تشک باید دارای ضخامت باشد تا وقتی که جودوکا به زمین پرتاب می شود دچار صدمه نشود. تمام مهارتهای جودو می تواند روی تشک تمرین شوند. هرگز نباید روی تشک جودو با کفش راه رفت چون سنگ ریزه یا چیزی که به ته کفش چسبیده ممکن است در روی تشک باقی بماند و سبب صدمه دیدن پاها یا بدن کسانی که روی تشک تمرین جودو می کنند شود.
لوازم دیگر جودو، لباس مخصوص تمرین جودو می باشد که به آن جودوگی (JUDO GI) گفته می شود. لباسهای دیگری هم برای این تمرین جودو وجود دارد که اغلب آن را با نام کی کوگی (KEIKO GI) می شناسند، اما جودوگی لباسی است که مخصوص تمرین جودو و طراحی شده است. قسمت بالای یونیفرم از پارچه کتانی دولا دوخته شده تا به هنگام کشیدن حریف پارچه نشود. شلوار جودو هم معمولاً محکم است و در قسمت زانو دارای وصله می باشد تا زود ساییده نشود.
بالاخره قسمت آخر لباس جودو، کمربند مخصوص می باشد که بر روی یونیفرم بسته می شود و از پارچه کتانی که چند بار تا شده تا استحکام آن زیاد شود و براحتی پاره نشود دوخته شده است.
امروزه دسترسی به دستگاه های بدنسازی از ضروریات تمرین جودو می باشد. اگرچه مهارت زیاد داشتن در مسابقات علیه حریف لازم است اما داشتن نیروی زیاد می تواند درصد موفقیت جودوکار را زیادتر کند.
زبان و آداب و رسوم جودو
جودو یک کلمه ژاپنی است بخاطر اسنکه جودو در این کشور ابداع شده است. یادگرفتن نام تکنیک ها به ژاپنی چند دلیلی مهم دارد. اولین منظور از یادگرفتن این اصطلاحات آن است که کسانی که این ورزش را در کشورهای مختلف انجام می دهند قادر باشند با یکدیگر ارتباط برقرار کنندو در مسابقات بین المللی از اصطلاحات استفاده کنند.
استفاده از لغات ژاپنی باعث می شود که ورزشکاران کشورهای مختلف این رشته براحتی بتوانند با یکدیگر کارکنند و همدیگر را بفهمند. بنابراین هرجای دنیا که بروید و بخواهید ورزش جودو را دنبال کنید دانستن اصطلاحات به شما کمک می کند که حرف استاد، یا حرف تمرینی، یا هر کس دیگری که از این کلمات استفاده می کند را متوجه شوید.
دوم اینکه یادگیری اصطلاحات ژاپنی جودو باعث می شود در مسابقات حرف داور مسابقه را بفهمید و از دستورات او اطاعت کنید. معمولاً در تمام طول مسابقه تمام دستورات و امتیازات به زبان ژاپنی بیان می شود. در بسیاری از مسابقات جودوکا به دلیل نداشتن اصطلاحات و نفهمیدن حرف داور، مسابقه را واگذار کرده است. سوم دانستن نام تکنک به زبان اصلی به جای ترجمه آن به زبان خودتان برای همه راحت تر خواهد بود . برای مثال، برای مربی، گفتن «سی اوناگه» که در هنگام مسابقه به جای گفتن پرتاب شانه با دوست راحت تر خواهد بود.
یکی دیگر از جنبه های یادگرفتن اصطلاحات ژاپنی احترام گذاشتن به آن زبان می باشد. بنیانگذار جودو ژاپنی بود. استفاده از زبان ژاپنی نشانه احترام گذاشتن به کشوری است که این ورزش رزمی در آنجا شروع شده است. از آنجایی که تمام ورزش های هنرهای رزمی مرکزشان در ژاپن  می باشد و از استانداردهای ژاپنی استفاده می کنند، دانشجویان باید اصطلاحات آنها را یاد بگیرند.

تشریفات جودو
یک مثل قدیمی وجود دارد که می گوید «تمرین هنرهای رزمی با احترام شروع و خاتمه می یابد» این پدیده به نام ری شی کی شناخته شده است و یکی از مهمترین قسمتهای تمرین هنرهای رزمی واقعی است. مدارس و باشگاه های نقاط مختلف دنیا هر کدام در سطوح مختلفی روی ری شی کی تأکید دارند، اما باشگاه های جودو سطح خاصی از تشریفات ژاپنی را مراعات می کنند یکی از معمول ترین و شناخته شده ترین نوع احترام گذاشتن در ژاپن تعظیم کردن است، که به آن ری گفته می شود. جودو در تمام طول تمرین از تعظیم کردن برای نشان دادن احترام و تمرکز خود برای تمرین سالم و جدی استفاده می کند. ری شی کی از لحظه ای که جودوکا در تمام طول تمرین از تعظیم کردن به خود باشگاه شروع می شود.
هر وقت شخصی در مدرسه معلم یا جودوکایی را که کمربند سیاه دارد می بیند باید برای احترام به او تعظیم کند. جودوکای دارای کمربند سیاه  هم باید جواب تعظیم دانش آموزان رده پایین تر  را تعظیم بدهد. در ابتدای کلاس تمام دانش آموزان  در یک خط مقابل معلم قرار می گیرند و با هم به او تعظیم می کنند. در این خط دانش آموزان درجه بالاتر در سمت راست قرار می گیرند و به ترتیب درجات پایین تر در کنار آنها قرار می گیرند. اگر تعداد دانش آموزان زیاد باشد برای تمرین مقابل یکدیگر قرار می گیرند، جودوکاهای مرتبه بالاتر در خط اول قرار می گیرند. وقتی که دو دانش آموز برای تمرین مقابل یکدیگر قرار می گیرند به یکدیگر تعظیم می کنند. از آنجاییکه تمرینات جودو بر پایه تکنیک های مبارزه ای می باشد، سهل انگاری و مراقب نبودن در تمرینات باعث صدمه می شود. بنابراین، وقتی آماده تمرین مهارتهای جودو می شوید، جودوکاها در مقابل یکدیگر تعظیم می کنند و این تعظیم نشان دهنده آن است که آنها تصمیم دارند روی مهارتها  بطور جدی و امن کار کنند. وقتی جودوکا مشکلی در مورد اجرای یک تکنیک دارد باید سؤال کند. بعضی از اساتید جودو عقیده دارند که دانش آموزان باید مشکل را باکار کردن از بین ببرند، در حالیکه بعضی از اساتید از پاسخ دادن به دانش آموزان و کمک کردن به آنها در حل مشکلاتشان لذت می برند.
وقتی دانش آموزان شروع به سوال کردن از جودوکاهای رده بالاتر می کنند، باید با تعظیم کرد از آنها برای کمکی که می کنند تشکر کنند و وقتی که پاسخ خود را دریافت کردند باید دوباره به آانها تعظیم کنند.
حالا که با تشریفات جودو آشنا شدید و اصطلاحات و ایین و رسوم ان را یاد گرفتید می توانید روی تکنیک های لازم تمرینات جودو تمرکز کنید.
ایستادن ها و گرفتن ها
بدون استفاده صحیح از از ایستادن ها و گرفتن ها امکان ندارد که بتوان جودو را بخوبی انجام داد. تمام پرتابها با ایستادن خوب و گرفتن مناسب انجام می گیرد و تمام خفه کردن ها، قفل مفاصل و نگهداشتن بستگی به گرفتن خوب دارد. دانش آموزان باید این اصول مهم جودو را به خوبی مطالعه کنند.

ایستادن ها
جودو بر ایستادن و حرکت کردن بطور طبیعی تأکید دارد. اولین وضعیتی که دانش آموزان جودویا می گیرند شی زنتای می باشد که به نام شی زن هونتای نیز معروف می باشد. هر دو اصطلاح به معنی «بدن طبیعی» است. در شی زینتای پاها به اندازه عرض شانه ها باز است و وزن بدن بطور مساوی روی پاها تقسیم می شود. اگر پای چپ جودوکا جلو باشد، به آن هیداری شی زینتای گفته می شود. اگر پای راست جلو باشد، به این نوع ایستادگی میگی شی زنتای می گویند. که پای اصلی ایستادن درجودو است.
ایستادنهای دیگر هم شبیه زنتای می باشند و دور آن می چرخند. دومین نوع ایستادن جیگوتای  می باشد، که به نام جیگوهونتای نیز معروف می باشد و به معنی دفاع شخصی بدن می باشد. در این وضعیت، پاها به اندازه دوبرابر عرض نشانه ها باز می شود و وزن بدون بطور مساوی روی پاها تقسیم می شوند. مانند حالت اول اگر پای چپ جلو باشد ایستادن هیداری جیگوتای می باشد، و اگر پای راست جلو باشد ایستادن میگی جیگوتای است. این شش نوع ایستادن مختلف پایه مبارزات جودو  را تشکیل می دهد. تمام حرکاتی که از شی زنتای به چپ و راست و حرکاتی که از جیگوتای تا چپ و راست انجام می گیرند موقتی و گذرا می باشند. یک جودوکا از جیگوتای فقط برای بلوک کردن یا افزایش نیرو برای پرتاب کردن استفاده می کند. یک جودوکای خوب هرگز به سادگی در وضعیت جیگوتای قرار نمی گیرد چون این نوع ایستادن یک ایستادن اولیه نمی باشد. یک جودوکا بطور دایم و بدون درنگ به جیگوتای قرار نمی گیرد. چون این نوع ایستادن اولیه نمی باشد. یک جودوکا به طور دایم و بدون درنگ به جیگوتای می رود و از آن خارج می شود.
سه نوع دیگر ایستادن که باید مود توجه قرار گیرند آنزا، سی زا وکیوشی نوکامائه می باشند.
آنزا، نشستن ریلکس، یعنی نشستن چهارزانوی روی زمین می باشد. این روش معمول نشستن در جودو می باشد.
سی زا، به معنی نشستن راست می باشد و از نشستن های رسمی ژاپنی است.
در این روش کفلها روی پاشنه پا قرار می گیرند. جودوکا در بیشتر موارد از این نوع نشستن استفاده می کند و خم شدن (تعظیم کردن)، زاری را از این وضعیت انجام می دهد. سی زا، وقتی مورد استفاده قرار می گیرد که زانو زده باشید. آن را خوب یادگرفته باشید، اما وقتی که نشستن به این روش ناراحت کننده می شود می توان آن را به وضعیت نشستن آنزا تغییر داد.
بالاخره، کیوشی نوکامائه وضعیتی از زانو زدن است که در آن یک زانو روی آن قرار می گیرد، بدن بالا نگه داشته می شود و کف پای دیگر بطور کامل روی زمین قرار می گیرد. کیوشی نوکامائه در بعضی از کاتاها بعنوان روشی که بعضی حرکت ها از آن شروع می شود مورد استفاده قرار می گیرد. جودوکا از کیوشی نوکامائه برای بعضی از خفه کردنها از پشت نیز استفاده می کند.
وقتی که از وضعیت سی زا بر می خیزید، منظور آن است که از وضعیت نشسته به وضعیت بالا آمده کیوشی نوکامائه و سپس به وضعیت ایستاده (معمولاً به وضعیت شی زنتای) قرار بگیرد اگرچه این سه وضعیت حالتهای واقعی ایستادن نیستند، اما یک جودوکای جدی باید آنها را بخوبی یاد بگیرد.
نکات مهم درباره تکنیک ایستادن ها
۱- شی زنتای، یا وضعیت طبیعی، یک نوع ایستادن مستقیم با پاهای باز به اندازه عرض شانه می باشد. چه در هنگام حمله و چه در موقع دفاع این فاصله را حفظ کنید.
۲- در هنگام مبارزه از قوز کردن و خم شدن اجتناب کنید. درغیر این صورت قدرت تحرک خود را کاهش خواهید داد و در برابر پرتابها صدمه پذیر می شوید.
۳- پشت خود را راست نگهدارید، سرتان را بالا بگیرید و با پاهای باز به اندازه عرض شانه ها به اطراف حرکت کنید.
۴- هرگز پاها را به اطراف نزدیک نکنید یا به صورت ضربدری آنها را حرکت ندهید چون باعث از دست دادن ثبات می شود.
۵- در حالی که به اطراف حرکت می کنید، به حالت ریلکس باید و پاهای خود را نزدیک زمین نگهدارید.
گرفتن ها و نگهداشتن ها
دومین قسمت تکنیک های راندوری، تکنیک های افتادن یا نی وازا کی باشد. این قسمت به نام کاتامه وازه یا تکنیک های نگه داشتن نیز معروف است. سه شاخه نیوازا، اسائه کومی وازا، شیمه وازا و کانستسووازا می باشند.
اولین شاخه نی وازا برای استفاده در مهارتهای راندوری تکنیک های نگهداشتن است و برای کنترل یک دسته و تنه طراحی شده شده است.
در این تکنیک ها جودوکا با نگهداشتن حداقل یک دست حریف هنگامی که او را روی تشک انداخته است از حرکت باز می دارد. تکنیک ها بر اساس مهارتهای گلاویز شدن با مهاجمی که شمشیر به دست دارد طراحی شده است. جودوکا ابتدا دستی را که شمشیر در آن قرار گرفته از کار می اندازد و بدن حریف را کنترل می کند تا بتواند از خود دفاع کند.
امروزه وقتی تکنیک های جودو را تمرین می کنند، جودوکا می تواند هر دستی را از حرکت باز دارد اگرچه بعضی ازکوریو (سیستم های باستانی) هنوز از روش نگهداشتن و کنترل دستی که شمشیر به دست دارد استفاده می کنند. در مسابقات جودو چیزی که مهم است کنترل کردن حریف است.
در اصل، نگهداشتن برای اهرم کردن و فشار آوردن بر روی دستی که شمشیر در آن قرار دارد و یا خفه کردن حریف تا لحظه تسلیم طراحی شده است. وقتی کانو تکنیکها را تغییر داد تا دانش آموزان بتوانند از آنها در مسابقات بطور ایمن استفاده کنند، آنها را طوری طراحی کرد که به جای حمله کردن به دست و خفه کردن حریف در کنترل آنها مهارت پیدا کنند.
برای کسب یک امتیاز کامل در مسابقات جودو باید حریف را ۲۵ ثانیه نگهداشت. کنترل دست و تنه حریف برای امتیاز گرفتن الزامی است. اگر حریفی را برای ۲۰ ثانیه نگهدارید و سپس او بتواند فرار کند فقط نیم امتیاز به شما داده می شود . یک رقیب وقتی می تواند امتیاز کسب کند که پشت حریف را به روی تشک نگهدارد. جودوکا باید سر حریف را کنترل کند و سینه او با سینه حریف در تماس باشد.
اسائه کومی وازا از تکنیک هایی است که به قدرت، مهارت، و استقامت زیادی برای نگهداشتن حریف احتیاج دارد.
اگرچه تعداد محدودی از تکنیک های اسائه کومی و از عمور وازا مورد استفاده قرار می گیرد ما پتانسیل انواع مختلف آن بی شمار است. این تکنیک هابرای وارد شدن به تکنیک های دیگر مفید می باشد، مانند خفه کردن ها یا قفل کردن مفاصل.
تکنیک های اسائه کومی وازا برای جودوکا ارزشمند است چون با استفاده از آنها می توان مسابقه را به پایان رساند. وقتی که جودو کار مهارتهای روی تشک را آموخت می تواند از مشکلات بعد از به روی تشک افتادن در اثر پرتاب بد یا یک حرکت متوسط حریف اجتناب کند. جودوکایی که در اسائه کومی مهارت داشته باشد به راحتی می تواند دوباره ابتکار عمل را به دست گیرد. زمان و تلاش قابل ملاحظه ای برای یادگیرفتن اسائه کومی لازم است. با شروع کردن از روی تشک، جودوکا می تواند منحصراً  روی این تکنیک ها کار کند. یکی از روش هایی راندوری روی تشک، نشستن پشت به پشت جودوکاها می باشد. بعد از دستور شروع، جودوکاها  می چرخند و شروع به کار کردن روی تکنیک های مبارزه روی تشک می کند.

جودوکارها ضمن کارکردن روی اسائه کومی وازا باید فرار کردن و دفاع کردن در مقابل این تکینک ها را که  نوگارکاتا فوسگی می باشد بیاموزند. دانش آموزان در حالی که هر اسائه کومی را یاد می گیرند باید فرار و دفاع مناسب با آن را هم یاد بگیرند.
نکات مهم درباره تکنیک های گرفتن و نگهداشتن
۱- از قبل فکر کنید و دنبال راهی برای نگهداشتن حریف در حین تغییر از وضع ایستاده به وضعیت مبارزه بر روی تشک باشید.
۲- در تمام نگهداشتن ها مطمئن شوید که بیشتر وزن بدن شما بر روی حریف افتاده است.
۳- مطمئن شوید که پاهایتان از پاهای حریف فاصله دارد و با آنها درگیر نمی شود.
۴- سعی کنید حرکت بعدی حریف را پیش بینی کنید تا بتوانید در مقابل آن عکس العمل نشان دهید.
۵- فقط وقتی روش نگهداشتن حریف را تغییر دهید که انجام آن ضروری باشد (وقتی که حریف قصد فرار می کند).
۶- فرار کردن را هم تمرین کنید چون ممکن است خودتان در آن وضعیت قرار گیرید. انجام این کار باعث می شود که متوجه شوید در هنگامی که حریف را نگهداشته اید چگونه فرار خواهد کرد.
خفه کردن ها و قفل کردن مفاصل
خفه کردن ها و قفل کردن مفاصل از کشنده ترین و ویران کننده ترین مهارتهای جودو می باشد. در مسابقات، جودوکار از خفه کردن ها برای فشار آوردن به گردن استفاده می کند. با محدود کردن جریان خون، می توان حریف را در کمتر از ۵ ثانیه بیهوش کرد. در دفاع شخصی، خفه کردن ها و همچنین حمله به نای و اعضای ناحیه گردن می تواند سبب صدمات جدی و حتی مرگ شود.
در مسابقات، جودوکا فقط قفل کردن آرنج را به کار می برد چون قفل کردن مفاصل دیگر باعث صدمه به قسمت های مختلف دست و پا می شود. حتی قفل کردن مفصل آرنج هم ممکن است باعث شکستگی آرنج شود. در دفاع شخصی جودوکا می تواند به تمام مفاصل دشمن حمله کند. اگر قفل مفاصل با قدرت تمام انجام شود باعث صدمات جدی خواهد شد.
برای موفق شدن در مسابقات به دفاع شخصی، جودوکا باید خفه کردن ها و قفل کردن مفاصل را به خوبی یاد بگیرد . جودوکا باید بتواند این تکینک ها را در هر وضعیتی از پرتاب یا روی تشک انجام دهد.
خفه کردن ها
دومین شاخه از مهارتهای گلاویز شدن که می تواند در راندوری بکار رود، شیمه وازا (تکنیکهای خفه کردن) می باشد. در دفاع شخصی، شیمه برای حمله به هر یک از سه ناحیه گردن طراحی شده است. بعضی از این تکنیک های خفه کردن به مسیر عبور هوا که نای می باشد حمله می کند. بعضی دیگر جریان خون را قطع می کند تا حریف در اثر نرسیدن اکسیژن به مغز بی هوش شود. بالاخره خفه کردن در اثر حمله به اعضایی که از گردن عبور می کنند می باشد. که نتیجه اش  بی حسی و بی حرکت کردن حریف است. بسیاری از شیمه ها در جودو به بیشتر از یک ناحیه حمله می کند. به این ترتیب یک جودوکا می تواند برای خفه کردن به اعصاب، شریانها و نای حریف حمله کند.
اشخاصی که دارای کمربند سیاه نیستند معمولاً از تکنیک های خفه کردن استفاده نمی کنند چون فوق العاده خطرناک هستند.
زمان محدودی برای تکنیک های خفه کردن معمولاً وجود ندارد. به جای آن جودوکا حریف را آنقدر نگه می دارد تا او با دست خود به روی تشک ضربه بزند، یا خودش را دوبار بزند، یا حریف را به علامت تسلیم شدن بزند، یا از هوش برود. اگر این تکنیک به طور صحیح انجام گیرد در کمتر از ۵ ثانیه حریف بی هوش خواهد شد. اگر جودوکا دست خود را زود رها کند معمولاً صدمه ای به حریف وارد نمی شود. بعضی ها احساس می کنند نباید تا لحظه بیهوش شدن تسلیم شد، خطرات ناشی از بیهوش شدن تمرین کردن به این طریق را حمایت نمی کند.
اگرچه روش های مختلفی برای شکستن تکنیک های خفه کردن در مسابقه وجود دارد، اما جودوکای باهوش هنگامی که متوجه می شود نمی تواند حمله را در ثانیه های اول بشکند خود را تسلیم می کند. چنین عملی هوش جودوکا را نشان می دهد. باختن در یک مسابقه بهتر از صدمه دیدن جدی، حتی دائمی، بر اثر خفه شدن می باشد.
در مبارزات برای خفه کردن به نای، شریان های خون و اعصاب گردن حمله می شود. در مسابقات معمولاً برای خفه کردن به ویژه علیه شریانهای خون استفاده می شود. این خفه کردن ها امن تر از خفه کردن های دیگر می باشد چون شانس صدمه زدن به نای یا حنجره در این نوع حمله ها وجود ندارد. به خاطر داشته باشد که جودوکا معمولاً وقتی از خفه کردن ها استقاده می کند که حریف بعد از حمله یا یک پرتاب ناموفق به روی تشک قرار گرفته است. در بسیاری از موارد حریف سعی به برخواستن روی چهار دست و پا می کند. این شخص ممکن است از وضعیت نشسته سعی به بلند شدن یا مبارزه کند. در هر وضعیتی، جودوکای با تجربه می تواند تکنیک  خفه کردن را به راحتی انجام دهد و آن را  در محل خود سریعاً نگه دارد.
تکنیکهای خفه کردن اصلی در جودو و کودوکان در وضعیت زانو زده نشان داده شده اند تا به طور واضح تر مشخص شود.
نکاتی درباره تکنیک های خفه کردن
۱- در تکنیک های خفه کردن، دقت اهمیت حیاتی دارد. دستها باید سریعاً به طور دقیق در محل صحیح قرار گیرند.
۲- بهترین زمان برای اجرای تکینک خفه کردن، بعد از انجام ناموفق تکنیک های ایستاده  می باشد. فرصت مناسب را در خلال تغییر از وضعیت ایستاده به وضعیت قرار گرفتن روی تشک به دست آورید.
۳- وقتی از تکنیک خفه کردن استفاده می کنید به طور دائم با دستها فشار وارد کنید.
۴- از تمام بدن خود برای اجرای تکنیک خفه کردن استفاده کنید. از پاها برای نگهداشتن حریف در موقع خفه کردن استفاده کنید.
۵- تکنیک های خفه کردن را بدون استفاده از مقاومت تمرین کنید تا بتوانید آنها را به درستی انجام دهید.
مقابله کردنها و ترکیبها
در جودو هم مانند سایر ورزشهای هنرهای رزمی دانش آموزان این رشته باید در حرکات مقدماتی مهارت پیدا کنند و بعد به یادگرفتن مهارتهای پیشرفته بپردازند. حتی بعد از مهارت پیدا کردن در حکات مقدماتی جودوکا باید متوجه آن باشد که بسیاری از توانایی های پیرفته از توانایی تغییر  یک تکنیک به تکنیک دیگر منشأ می گیرد. این یک جنبه از طبیعت انعطاف پذیری جو (JU) می باشد.
در فصل قبلی شما اصول پرتاب ها، خفه کردن ها، قفل کردن مفاصل و نگهداشتن هایی که برای انجام یک جودوی خوب لازم است را یاد گرفتید. در این فصل شما یاد می گیرید چگونه با حریفی که دانش او به اندازه شما است مقابله کنید و چگونه مهارت های خود را به طور مفید ترکیب کنید. کلید موفقیت در ورزش جودو قابلیت انعطاف ترکیب مهارتها برای حمله یا دفاع  می باشد.
تکنیک های مقابله کردن
تمام شرکت کنندگان در مسابقات جودو در مقابل جودوکاهایی قرار می گیرند که سطح مهارتهای آنها به اندازه خودشان است. حتی اگر آنها تکنیک های کامل و بی نقصی داشته باشند، حریفشان اغلب با مانورهایی که انجام می دهند آنها را در معرض پرتاب شدن یا خفه شدن یا قفل مفاصل قرار می دهند.
بنابراین جودوکا باید قادر باشد با تکنیک های حریف مقابله کند. تکنیک های مقابله ای در جودو به کا اشی وازا معروف است.
آماده کردن بدن
گرم کردن بدن
جودوکا باید بدن خود را برای انجام مهارتهای جودو آماده کند. گرم کردن مناسب بدن بهترین راه برای جلوگیری از صدمه در هنگام تمرین هر ورزشی می باشد، مخصوصاً ورزشی مانند جودو که شامل مهارتهای رزمی و جنگیدن است.
تمرینات جودو شامل سه جنبه می باشد، اول کشش عضلات، تاندونها و لیگامانهااست. این جنبه مهمترین جنبه تمرینات می باشد چون عضلات گرم می شوند و کشش پیدا می کنند و جلوی صدمات را می گیرند.
تمرینات گرم کردن باید به اندازه و بدون اتلاف انرژی انجام می گیرد. کسانی که انرژی خود را برای گرم کردن قبل از تمرینات جودو تلف می کنند قدرت یادگیری خود را کاهش می دهند.
دومین جنبه تمرینات جودو، ساختن و افزایش قدرت بدنی می باشد. تمرینات قدرتی، بویژه شنا رفتن، بالا بردن پاها، دراز نشست، پل زدن ها و غیره به مرور زمان باعث افزایش قدرت جودوکا می شود. هرچه بدن قویتر شود جودوکا احساس می کند که اجرای مهارتهای جودو برایش آسانترمی شود. افزایش قدرت درونی نه تنها باعث عملکرد بهتر عضلات می شود بلکه باعث افزایش هماهنگی نیز می شود.
این هماهنگی همان جنبه سوم است. با انجام تمرینات، هماهنگی بدن افزایش می یابد. در حالیکه جودوکا مهارتهای جودو را تمرین می کند، هماهنگی بدن او به سطح بالایی ارتقاء پیدا می کند.
هماهنگی همیشه مهمترین جنبه در تمرینات هنرهای رزمی بوده است. در فلسفه کشورهای شرقی (چین، ژاپن، کره، ویتنا و دیگر کشورهای آن منطقه)، قدرت واقعی از هماهنگی بین ذهن و بدن بوجود می آید.
تمریناتی که در اینجا نشان داده می شوند تمرینات اصلی گرم کردن بدن برای ورزش جودو  می باشند.
سرد کردن بدن
تمرینات سرد کردن بدن به حفظ قابلیت ارتجاعی ایحاد شده در خلال تمرین و دور کردن اسید لاکتیک ایجاد شده در عضلات در هنگام  تمرینات کششی و افزایش جریان خون کمک می کند، سرد کردن بدن بطور مناسب باعث کاهش دردهای ایجاد شده بر اثر کشش عضلات و تمرینات و همچنین بهبود سریعتر بدن می شود. تمرینات نشان داده شده در صفحات بعدی برای سرد کردن بدن مفید می باشند.

دانلود کتاب






مطالب مشابه با این مطلب

    ۹ دروغ شکم ۶ تکه

    آیا شما نیز یکی‌ از همان افرادی هستید که ساعت‌ها درون باشگاه وقت خود را صرف حرکات مربوط به شکم میکنند ولی‌ تا کنون نتیجه نگرفته اند؟نگران نباشید.چون تنها شما نیستید که این مشکل را دارید!! افراد زیادی وجود دارند که ساعت‌ها وقت خود […]

    مقایسه دستگاههای لاغری موضعی

    امروزه دستگاه های مختلفی به منظور کاهش وزن در بازار وجود دارد. اما یک سوال مهم این است که از بین انواع دستگاه های موجود، کدام روش برای لاغری موضعی مناسب تر است؟ روش های موجود به شرح زیر است: ۱ – دستگاه LPG […]

    نکاتی برای پیشگیری از صدمات ورزشی

    در ورزش پرورش اندام هم مثل سایر ورزش های دیگر می بایست مواردی را مورد توجه قرار داد که در رشد و توسعه بسیارمفید هستند در زیر به ۲۰ مورد اشاره میکنیم که امید واریم با رعایت این موارد از آسیب دیدگی خود جلوگیری […]

    ۹اشتباه زنانه در تناسب اندام

    ۹ اشتباه زنانه در تناسب اندام اطلاع  از یک برنامه اصولی و همچنین  شیوه های نادرست و حاکم بر ورزش خانمها به شما در بهتر اثرگرفتن از تمرین و ورزش یاری خواهد کرد. در این بخش ۹ خطای تمرینی را برایتان شرح می دهیم […]

    کناره گیری از ورزش و راه حلهایی برای آن

    تمرین اگر قرار بود کار ساده ای باشد، دیگر تمرین نمی شد، امـا ایـن هـم دلـیل نمی شود که دست از آن بکشید. در این مـقـاله قصد داریم به شما آمـوزش دهیم که چطور به علامتهـای تـوقف ذهنـتـان اعتـنـا نکرده و از آنها عبور […]

    ۱۰باور غلط درمورد کالری‌سوزی

    اگر می‌خواهید به نتیجه دلخواهتان برای کاهش وزن برسید، این باورهای غلط را دور بیندازید. با شکم خالی ورزش می‌کنید، آنقدر تلاش می‌کنید که موقع ورزش حتماً عرق کنید، و ۵ وعده سبک در روز غذا می‌خورید — همه این عادت‌ها برای دست یافتن […]




هو الکاتب


پایگاه اینترنتی دانلود رايگان كتاب تك بوك در ستاد ساماندهي سايتهاي ايراني به ثبت رسيده است و  بر طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران فعالیت میکند و به هیچ ارگان یا سازمانی وابسته نیست و هر گونه فعالیت غیر اخلاقی و سیاسی در آن ممنوع میباشد.
این پایگاه اینترنتی هیچ مسئولیتی در قبال محتویات کتاب ها و مطالب موجود در سایت نمی پذیرد و محتویات آنها مستقیما به نویسنده آنها مربوط میشود.
در صورت مشاهده کتابی خارج از قوانین در اینجا اعلام کنید تا حذف شود(حتما نام کامل کتاب و دلیل حذف قید شود) ،  درخواستهای سلیقه ای رسیدگی نخواهد شد.
در صورتیکه شما نویسنده یا ناشر یکی از کتاب هایی هستید که به اشتباه در این پایگاه اینترنتی قرار داده شده از اینجا تقاضای حذف کتاب کنید تا بسرعت حذف شود.
كتابخانه رايگان تك كتاب
دانلود كتاب هنر نيست ، خواندن كتاب هنر است.

دانلود کتاب , دانلود کتاب اندروید , کتاب , pdf , دانلود , کتاب آموزش , دانلود رایگان کتاب


تمامی حقوق و مطالب سایت برای تک بوک محفوظ است و هرگونه کپی برداری بدون ذکر منبع ممنوع می باشد.


فید نقشه سایت

تمامی حقوق برای سایت تک بوک محفوظ میباشد